Steve Jobs is niet dood (oops, sorry)

The reports of my death are greatly exaggerated

Ook het financiële persbureau Bloomberg moet vooruit denken. De schommelende markt kan alle kanten op gaan en om adequaat te reageren op het laatste nieuws, kun je het best vooraf wat brainstormen over de meest voor de hand liggende scenario’s. Het weer kun je nog min of meer voorspellen, maar het wereldnieuws is nog een stuk grilliger en stoort zich niet aan de planning op redactieburelen.
Gelukkig zijn er ook zekerheden in het leven waar je met een gerust hart op kunt anticiperen. Zo staat het vast dat alle groten der aarde uiteindelijk ook maar gewone stervelingen zijn. Een beetje redactie heeft daarom sinds jaar en dag in een stoffig hoekje van het kantoor een ladekastje met concept-necrologieën staan. In elke lade zitten hangmapjes waarin, keurig op alfabet gerangschikt, nabeschouwingen van beroemde mensenlevens worden bewaard. Alleen voor het geval dat…
Moderne redacties hebben dat ladekastje natuurlijk allang naar grof vuil gebracht, want in dit digitale tijdperk worden de vooraf geschreven necrologieën keurig in een mapje op de server bewaard. Op elk document uit dit bestand met (nu nog) springlevende bekende wereldburgers staan kreten als ‘do not use’ of ‘nog niet publiceren’. Maar een enkele keer slaat het noodlot toe en wordt de levensloop van een beroemdheid nabeschouwd terwijl deze nog volledig in de race is. Dit is een enkele VIP in de geschiedenis al overkomen en afgelopen week was het de beurt aan Steve Jobs, de grote man van Apple.
Slechts korte tijd stond het twaalf pagina’s tellende verhaal on-line, maar snelle internetjongens pikten het op en maakten het wereldkundig. De schrijver van het stuk staat nu in zijn hemd, terwijl het doodshemd van de heer Jobs gelukkig nog even netjes opgevouwen in de kast mag blijven liggen.
Ik ken iemand die haar eigen naam in een rouwadvertentie heeft zien staan. Het bleek gelukkig om een naamgenote te gaan, maar het was toch even schrikken. Stel je die situatie eens voor. Een kortstondig moment zul je jezelf afvragen waarom je het slechte nieuws zelf als laatste te horen hebt gekregen, terwijl het jou toch heel persoonlijk aangaat. En dat je dan zoiets ook nog eens uit de krant moet vernemen! Tssss…
Terug naar de realiteit. Steve Jobs is behandeld voor alvleesklierkanker. Dit is geen onwaar of prematuur bericht, het is een medisch feit. Maar dit gegeven alleen al is genoeg om aandeelhouders en journalisten zenuwachtig te maken. En dan hebben we het nog niet eens over al die Apple-fans die zich bezorgd afvragen hoe het straks verder moet met hun favo micro-elektronicamerk. Omdat de uitventers van nieuwsberichten stapelgek zijn op primeurtjes, staan zij voortdurend op scherp. De dokter heeft de dood van een vooraanstaand wereldburger nauwelijks vastgesteld of de multimedia doodsklokken doen direct hun werk. In no-time kunnen alle informatieconsumenten (na)genieten van alle wetenswaardigheden en saillante details uit het leven van de overledene. Zo schijnt er in het verhaal over Steve Jobs gemeld te zijn dat de stoute CEO van Apple zijn auto wel eens op een invalidenparkeerplaats achterliet om sneller in zijn kantoor te kunnen zijn. De insider die dit rotte plekje van de opper-apple wereldkundig heeft gemaakt, kan maar beter gauw gaan solliciteren bij Microsoft.
Oswar Wilde, inmiddels morsdood – als ik mij niet vergis – werd in zijn tijd ook iets te vroeg opgehemeld. Destijds kon hij zijn medemensen geruststellen (of wie weet teleurstellen) met de fameuze uitspraak: “The reports of my death are greatly exaggerated”. Dezelfde woorden zijn ook in de mond gelegd van Mark Twain en Bob Hope, maar ik vermoed dat zij deze quote alleen maar instemmend aanhaalden in vergelijkbare omstandigheden.
Terug naar Steve Jobs. Kan er voor deze man nog iets goeds voortkomen uit deze gênante blooper? Ik denk het wel. Om te beginnen zal de man opgelucht ademhalen omdat hij zijn eigen overlijdensbericht in levenden lijve mocht vernemen. Hij heeft nu nog de kans om wat onjuiste feitjes te weerleggen (ik ben helemaal niet dood) en wat verraders te degraderen of te ontslaan. Bovendien kan hij op een aantal punten zijn leven beteren, zodat zijn echte necrolgie er straks wat vriendelijker uitziet. Zo kunnen de invalidenparkeerplaatsen bij zijn kantoor voortaan beschikbaar blijven voor mensen die er echt aanspraak op mogen maken. Om maar eens wat te noemen.