Knallend of sierlijk het jaar uit?

Ik ben niet gek op knalvuurwerk. Eerlijk gezegd ben ik blij als het gedonder afgelopen is en haal ik opgelucht adem omdat mijn zoon Robin (16) dit jaar voor het eerst in jaren géén vuurwerk gekocht heeft! Siervuurwerk bewonder ik graag – het liefst op veilige afstand. Zoals een paar weken geleden toen er feestelijk siervuurwerk te zien was aan de nachtelijke hemel boven Nieuw-Vennep. Ik parkeerde mijn auto in de berm en probeerde de speciale ‘fireworks’ mode van mijn camera uit. Mijn vingers vroren bijna van mijn handen af, maar ik heb toch een paar mooie plaatjes kunnen schieten! Een soort generale repetitie voor vannacht, zullen we maar zeggen.

Ik wens jullie allemaal geluk, gezondheid en zegen voor 2009!

Google Translate

Zie hier het resultaat van een automatische vertaling afkomstig van Google Translate: ”MAAR A POOR REFLECTION - Nu zien we maar een slechte reflectie als in een spiegel, dan zullen we wel zien face to face. Nu weet ik ten dele, dan zal ik ten volle kennen, zelfs als ik volledig bekend. (1 Korintiërs 13:12)”

Deze tekst is afkomstig van mijn Engelstalige blog But A Poor Reflection en dit is wat er oorspronkelijk staat: “BUT A POOR REFLECTION - Now we see but a poor reflection as in a mirror; then we shall see face to face. Now I know in part; then I shall know fully, even as I am fully known. (1 Corinthians 13:12)”

Uiteraard is zo’n automatische vertaling gebrekkig, maar ik vind het toch knap dat mensen zo’n vertaalprogramma kunnen maken én dat zij deze service gratis op internet aanbieden.

Ik heb mijn oudste broer Bob, die al jarenlang in Finland woont, gevraagd naar de kwaliteit van de Finse vertaling van dit Vrijspraak-blog. Ik veronderstelde dat deze automatische vertaling wel hilarische resultaten zou opleveren en dit was het antwoord van mijn broer: “Zelfs niet hilarisch — vrijwel onbegrijpelijk! Je begrijpt wel van de ‘vertaling’ waar het ongeveer over gaat, maar dan houdt het ook op. Je verhaal over NASA heeft het over herenpakken — ik denk, dat het omwenteling (van de aarde) moet zijn? Van de foto’s begreep ik, dat jullie een intensieve en leuke tijd hadden samen. Het Fins is lastig voor de vertaalprogramma’s. De hele syntax is zo anders en de suffix in plaats van voorzetsels verandert woorden te veel voor een programma dat uitgaat van andere westerse talen.”

(Voor wat achtergrondinformatie over de Finse taal: zie deze website).

Het klopt overigens dat er over pakken gesproken werd in mijn blogje over de Apollo-vlucht. De mannen in de Apollo 8 maakten namelijk een (acht)baan om de aarde en de maan en ik schreef in mijn inleiding over de schaatsers in Heerenveen die in snelle pakken rondjes maakten op het ijs, terwijl ik aan het bloggen was over astronauten die 40 jaar geleden in trage pakken rondjes maakten om de maan. De merkwaardige gedachtesprong komt dus uit mijn associatieve brein en is geen vertaalfout van Google!

Even voor de grap: lees mijn Vrijspraak-blog nu ook in het Engels, Duits, Frans, Italiaans en ‘vereenvoudigd’ Chinees. Mijn talenkennis schiet te kort om andere vertalingen dan het Engels of Duits te kunnen beoordelen, maar als iemand dat wel kan, laat me dan eens weten hoe de kwaliteit is.  Alvast bedankt. Thanks. Danke. Merci. Grazie. 谢谢您

Ik was er bijna ingestonken…

Vorig jaar las ik over een Amerikaanse man die de holocaust overleefde – mede dankzij een Pools meisje dat hem over het hek van het concentratiekamp Schlieben (deel van Buchenwald) een aantal maanden lang trouw brood en appeltjes had toegeworpen. Na de oorlog had hij een blind date in Amerika – zijn nieuwe vaderland – en wat bleek? Zijn tafeldame bleek ditzelfde (eveneens geëmigreerde) Poolse meisje te zijn!
Dit moest wel an appointment made in Heaven zijn. Herman Rosenblat vroeg Roma – zijn reddende engel – direct om haar hand, zij zei yes en zij leefden nog lang en gelukkig.
Als uitgever kan ik zo’n verhaal natuurlijk niet horen zonder gelijk in actie te komen. Het manuscript werd op mijn verzoek dan ook direct aangevraagd en beoordeeld. We vonden het een mooi, romantisch verhaal, maar inhoudelijk waren er te weinig aanknopingspunten voor onze christelijke uitgeverij. Jammer, maar helaas.
Maar vandaag ben ik blij dat we de Nederlandse rechten voor de uitgave van dit boek niet gekocht hebben, want Rosenblat blijkt zijn ontmoetingen met een appeltjesgooiende engel bij het hek van het concentratiekamp uit zijn dikke duim gezogen te hebben… Lees meer op mijn Engelstalige blog.

PS En nu ik nog eens goed naar die foto kijk: volgens mij zijn die witte tanden ook nep!

Mooiste Maria

Toegegeven, ik ben niet objectief als vader, maar Pascalle roep ik hierbij uit tot mooiste Maria van 2008. Hier ook samen met Jozef! Foto’s van Marcello Geerts.

Meer foto’s van de kerstviering in de Meerkerk staan  hier.

Tijd voor nieuwe ruimtereizen?

Op televisie draaien mannen en vrouwen in snelle pakken hun rondjes op de ijsbaan in Heerenveen. Leuk en interessant! Maar ik ben nog steeds in de ban van die bijzondere Apollo 8-vlucht die veertig jaar geleden voor het eerst drie mannen in iets minder snelle pakken in een baan om de maan bracht. Tien rondjes maakten zij waarbij zij volledig geconcentreerd hun werk deden en vooral het maanoppervlak bestudeerden – inclusief de achterkant van de maan die nog nooit door mensenogen gezien was! Pas bij ronde 4 zagen zij door hun raampje een onvergetelijk schouwspel. Zij zagen ‘this gorgeous thing’ achter de maan vandaan komen: onze eigen prachtige planeet aarde. Na 10 rondjes moest één raketmotor hen weer uit een baan om de maan halen – terug naar moeder aarde. Motorstoring zou absoluut einde oefening betekenen, maar gelukkig liet de techniek hen niet in de steek.

De drie astronauten van Apollo 8 – Frank Borman, William A Anders en James Lovell – kunnen hun avontuur nog navertellen. En dat kunnen ze vandaag nog steeds, want ze zijn nog alledrie in leven en gaven zeer recent bij de NASA een gezamenlijk interview. Ademloos heb ik naar dit gesprek geluisterd. Je kon zien dat de drie oudere heren nog steeds een soort kameraderie voelden. Dit gesprek heb ik online op NASA tv bekeken, maar op YouTube staat het interview ook in delen (klik hier als je het wilt zien). Op de NASA website zijn ook een animatie, videoclips en historische foto’s te bekijken. 

Ik weet niet precies waarom ik nu zo gefascineerd ben door die succesvolle eerste maanmissie, misschien haal ik de schade een beetje in omdat ik destijds nog te jong was om het bewust mee te maken en te volgen. Wij hadden in die dagen (1968) denk ik nog niet eens televisie in huis. Het was het jaar waarin Martin Luther King Jr en Robert Kennedy vermoord werden. Het was de donkere tijd van de Vietnamoorlog en in Amerika hunkerde men naar iets positiefs, iets waar men collectief trots op kon zijn en waar men moed uit kon putten. De vlucht van de Apollo 8 bood dat allemaal – en dan ook nog op kerstavond. 

Dat doet me denken. Zouden de Amerikanen niet een nieuwe uitdaging nodig hebben om het moreel op te poetsen en de mensen te inspireren? Een bemande vlucht naar Mars misschien? Of – iets minder ambitieus – terug naar de maan? Het lijkt misschien geldverspilling, maar een dergelijk project zou voor veel werkgelegenheid zorgen – het geld blijft immers gewoon op aarde circuleren. De wetenschappelijke uitdagingen zijn groot, maar de economie kan ook profiteren van de kennis die bij dergelijk onderzoek wordt opgedaan. En het is een stuk positiever dan ergens op aarde een nieuwe oorlog te beginnen. Barack Obama lijkt me een president die zijn volk kan inspireren om een dergelijk project uit te gaan voeren. Het lijkt me fantastisch – ik ben vóór!

Video Kerstnachtdienst Meerkerk

Voor wie niet in staat was om één van de acht kerstnachtdiensten van de Meerkerk in Hoofddorp te bezoeken: je kunt deze feestelijke samenkomst nu online beluisteren en bekijken. (Op de menubalk van de player kun je kiezen voor weergave in volledig scherm – links naast de volumeregeling).

God zag dat het licht goed was

Kerstnacht, woensdag 24 december – maar dan 40 jaar geleden… 

Zie ook mijn recente posts over de maan

God zei: ‘Er moet licht komen,’ en er was licht. God zag dat het licht goed was, en hij scheidde het licht van de duisternis. Genesis 1

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Het was in het begin bij God. Alles is erdoor ontstaan en zonder dit is niets ontstaan van wat bestaat. In het Woord was leven en het leven was het licht voor de mensen. Het licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft het niet in haar macht gekregen. Johannes 1

Vandaag 40 jaar geleden: mens ziet voor het eerst een aardopgang

Het is vreemd, maar ik ben de laatste tijd nogal in de weer met de maan en astronomie. Komt het door de ster van Betlehem en de wijzen uit het oosten? Nee, het is begonnen met de grote heldere maan rond de datum van mijn verjaardag – sindsdien ben ik een beetje maanziek geworden. En wat zie ik nu? De BBC meldt hier dat het vandaag precies 40 jaar geleden is dat mensenogen voor het allereerst een aardopgang (earthrise) zagen. Ook toen was het woensdag 24 december en kerstnacht, maar het jaartal was 1968. Het gebeurde tijdens de apollo 8 vlucht en kennelijk had niemand zich vooraf gerealiseerd dat dit een uniek fotomoment zou opleveren. De transcripties van de gesprekken tussen de astronauten zijn letterlijk terug te vinden op internet. Een van de astronauten (het is nog steeds niet zeker of het Bill Anders of Frank Borman was!) keek vanuit de capsule naar buiten en was als eerste mens getuige van een onvoorstelbare gebeurtenis: een aardopgang. Dit waren zijn woorden: “Oh, my God! Look at that picture over there! Here’s the Earth coming up. Wow, is that pretty!” Helaas had hij geen kleurenfilm in zijn camera, dus de eerste foto die hij van een aardopgang kon maken is gemaakt in zwart-wit – zie hier. De maanhorizon staat op die eerste aardopgang foto – hoe gek het ook klinkt – verticaal. De astronaut zag de aarde op deze manier van rechts naar links achter de maanhorizon te voorschijn komen en was totaal verrast door dit prachtige verschijnsel. Even later lukte het om een kleurenfilm in de camera te doen en deze foto staat ook online – klik hier.

De 40 jaar oude dialogen van de astronauten kun je hier teruglezen. Tijdens latere apollovluchten zijn meer aardopgangen gefotografeerd – zoals de hierboven afgebeelde foto (detail, klik  hier voor groot formaat) die gemaakt werd tijdens de apollo 11 vlucht in 1969.

Het is maar geld

De Franse vermogensbeheerder Rene-Thierry Magon de la Villehuchet heeft zelfmoord gepleegd – waarschijnlijk omdat hij ongewild betrokken raakte bij de megafraude van Bernard Madoff die zijn clienten 50 miljard lichter heeft gemaakt.

Volgens Franse media probeerde Magon de la Villehuchet uit alle macht anderhalf miljard dollar ingelegd geld terug te krijgen, maar kon hij de druk niet langer aan. Politieagenten vonden hem met doorgesneden polsen in zijn New Yorkse kantoor. 

Toen ik het bericht over Madoffs megazwendel hoorde, vroeg ik mij af hoe deze witteboordencrimineel zolang ongestraft zijn valse spel heeft kunnen spelen. Enerzijds is het erg knap om dit op zo’n grote schaal jarenlang te kunnen volhouden, anderzijds moet je een gewetenloze schurk zijn als je je medemensen op zo’n verschrikkelijk manier belazert. En het kan niet anders of anderen hebben meegeprofiteerd en geen lastige vragen gesteld zolang het goed ging. Maar nu is er dus een echt slachtoffer. Een man die geen uitweg meer zag en zijn lot in eigen handen heeft genomen. Dat is tragisch en het maakt duidelijk dat de schade die in mensenlevens is aangericht niet alleen materieel is. Sommige mensen zijn kennelijk door deze misdaad tot wanhoop gedreven.

Tegelijkertijd lees ik berichten over mega-loterijen waar mensen aan meedoen rond de feestdagen aan het eind van dit financiële rampjaar. “Mensen kopen het recht om een paar weken in een droomwereld te leven”, zo meldt de krant vandaag. Dat is bedrog van een heel andere orde, want dit is – in mijn ogen – een vorm van zelfbedrog. De kans dat je een jackpot wint is ongeveer gelijk aan de kans dat je door de bliksem getroffen wordt. Het eerste lijkt me overigens een stuk aangenamer. Maar voor elke winnaar zijn er talrijke verliezers: mensen die hun dromen als zeepbellen uiteen zien spatten.

Ik weet het, deze twee verhalen zijn niet aan elkaar gekoppeld. Toch denk ik dat pyramidespellen en loterijen door dezelfde menselijke kwaal in stand gehouden worden: hebzucht. Voor mensen die geen prijs in de loterij winnen valt de schade gelukkig nog mee. Maar de prijs die Rene-Thierry Magon de la Villehuchet, zijn weduwe en andere nabestaanden moeten betalen voor de hebzucht van anderen is onnoemelijk hoog.

Draaierig van de maan

Door mijn recente blog posts over de maan ben ik zelf een beetje draaierig geworden. Of ben ik nu maanziek? Luister even, het zit zo: de aarde draait om haar as, de maan draait daar haar rondjes omheen. Toch zien wij steeds dezelfde kant van de maan, omdat – zo weet Wikipedia te melden – de aarde en de maan synchroon draaien. Ik ben een eenvoudige ziel, maar ik snap dat dus niet. Omdat ik alles wel graag wil snappen, heb ik met een viltstift een kruisje gezet op een sinaasappel en op een mandarijn. Ik bevind me zogenaamd op het sinaas(aard)appelkruisje en kijk naar het kruisje op de ma(a)ndarijn. Nu gaan we allebei draaien en ben ik volledig de kluts kwijt.

Trijntje heeft me in een comment de helpende hand toegestoken. Ik moet me voorstellen dat de globe op tafel staat en dat ik er rondjes omheen loop met mijn gezicht naar de aardbol. Op de aardbol zien ze nu steeds mijn gezicht (dat zal wel schrikken zijn overal op aarde, maar dit terzijde). Maar… zo wierp ik tegen – want ik geef me nooit zo snel gewonnen – ik draai zelf ook om mijn as dus deze uitleg voldoet niet. Mijn slimme zoon Robin heeft geprobeerd om zijn trage vader met sinaasappel en mandarijn duidelijk te maken hoe het zit, maar zijn armen raakten daarbij in de knoop. Vervolgens heeft hij een stoelendans voor mij uitgevoerd met zijn gezicht naar de stoel toe. “Kijk,” zo doceerde hij geduldig. “Ik blijf met mijn gezicht naar de stoel kijken en loop er een rondje omheen. Daarbij draai ik zelf om mijn as, want met mijn rug sta ik steeds naar een andere muur.”

Eh, ja. Dat zal het wel zijn. Maar toch blijf ik het vreemd vinden, want de stoel staat stil en de aarde draait!  Maar wacht, dat maakt natuurlijk niets uit. We zien de maan niet altijd vanaf de aarde, maar dáár ter wereld waar men de maan wel ziet, bekijkt men steeds dezelfde kant. Dat moet het zijn – het is zo simpel!

Ik moet toch maar eens op zoek naar een goede animatie op internet. Tips zijn welkom. De animatie hieronder komt van Wikipedia en toont de schijngestalten van de maan gedurende een maand. Ook zijn de effecten van libratie (langzame schommeling) te zien en van de wisselende afstand van de maan tot de aarde.

 

.