Ik heb vanavond heel wat foto’s van de maan geschoten. Valt niet mee om de juiste instellingen te vinden om een scherpe foto te kunnen maken. Deze is goed gelukt – al zeg ik het zelf! Klik hier voor een grote weergave. En kijk naar deze professionele maanfoto (niet van mij!) om het oppervlak beter te bekijken.
Naschrift: ik had 12 december foto’s van de maan moeten maken, maar ja… toen was ik jarig! Waarom de nacht van 12/13 december? Dat was een bijzondere nacht omdat de afstand tussen de aarde en de maan minimaal was. Vandaar: een uitzonderlijk grote maan aan onze hemel. Dit heet een lunar perigee (perigeum) – de afstand tussen maan en aarde was slechts 356.567 kilometer (en daar heb ik mijn telelens natuurlijk exact op afgesteld, ha ha). Het tegenovergestelde heet lunar apogee (apogeum) – de maan staat dan zo’n 406 duizend kilometers van onze aarde – scheelt toch een paar strippenkaarten of air miles. Zie hier voor meer info. Wil je volgend jaar ook mooie maanfoto’s maken? Kijk hier, noteer de data alvast in je agenda 2009 en hoop weer op een onbewolkte, ijskoude nacht!
Pingback: Waar staat de vlag op de maan? « VRIJSPRAAK
Hoe komt het dat we steeds dezelde kant van de maan zien:
Zet maar eens een globe op een tafeltje, op zo’n manier dat je er helemaal om heen kan lopen. Loop nu om de globe heen, met steeds je gezicht naar de globe.
Als je één keer om het tafeltje bent heen gelopen heb je zelf een volledige rotatie om je eigen as gemaakt. Op de globe hebben ze steeds je voorkant gezien.
Misschien is het nu duidelijk?
Ik ben van 1954 en herinner me de maanlanding wel. We zijn er thuis niet voor opgebleven. Ik denk dat ik dat wel had gewild, maar bij ons thuis was het “not done” om voor zo iets je nachtrust op te offeren; en ik was een veel te volgzame puber om zelfs maar op de gedachte te komen om dan toch op te blijven; had denk ik ook te maken met mijn verantwoordelijkheidsgevoel als oudste van zes kinderen.
Ik vond het wel heel fascinerend, dat weet ik wel.
Mijn oudste dochter heeft op het VWO les gehad van een leraar klassieke talen die ervan overtuigd was dat die hele maanlanding nooit heeft plaatsgevonden. Hij had daar allerlei argumenten voor, zoals een vlag die zou wapperen terwijl er op de maan een luchtledig is. Hij zag het als een soort groot complot in het kader van de Koude Oorlog , die er toen natuurlijk nog was.
Hallo Trijntje – bedankt voor je comment!
Ik vertelde mijn zoon Robin (16, VWO-leerling) in de auto over mijn blog post en hij vertelde me dat hij precies snapt hoe dat zit met synchrone rotatie. ‘Dan moet je mij dat thuis maar even laten zien met een sinaasappel en een mandarijn, want ik snap het nog steeds niet,’ antwoordde ik. En dat zeg ik nu ook maar tegen jou, want jouw voorbeeld van de globe op tafel waar ik rondjes omheen loop is wel mooi, maar daarbij laat je buiten beschouwing dat de maan zelf ook om haar as draait. Dat maakt het voor mij juist zo moeilijk te snappen. Als ik het goed begrepen heb zien ze in Australië dezelfde kant van de maan, maar dan upside-down. Vreemd dat we zo weinig van de maan weten, terwijl we haar zo vaak aan de hemel kunnen bewonderen. Het is dat ik er de laatste tijd een beetje over na ben ga denken, anders had ik me dit ook nooit afgevraagd.
Grappig wat je vertelt over je persoonlijke herinneringen – dat soort reacties vind ik bijzonder leuk om te lezen! Ik ging vroeger wel mijn bed uit om een bokswedstrijd te zien. Dat kan ik me nu niet meer voorstellen.
Ja, er zijn meer mensen die denken dat de maanlandingen helemaal fake zijn. Net als bij de verhalen over de moord op JF Kennedy, de dood van prinses Diana, de ‘door de Amerikanen zelf gepleegde’ aanslagen op de Twin Towers enz. is het heel moeilijk om dergelijke complottheorieën te ontkrachten. Degene die het opneemt voor de nuchtere werkelijkheid, is in de ogen van dergelijke mensen zelf goedgelovig of – nog erger – onderdeel van het grote complot.
Ik geloof niet in dergelijke complottheorieën omdat er te veel mensen bij betrokken zijn en de waarheid vroeg of laat toch boven komt drijven. Maar je kunt er tijdens de borrel urenlang over filosoferen en dat kan ook weer heel vermakelijk zijn.
Pingback: Vandaag 40 jaar geleden: mens ziet voor het eerst een aardopgang « VRIJSPRAAK