Het kan er zo hard waaien hè. Was je op de fiets of aan het joggen? Toen ik 14 was verhuisden we van Sassem naar Hoorn. Die overstap maakte ik per fiets. Alleen. Ik verwerkte wat herinneringen en liet in de Haarlemmermeer een onuitgesproken jeugdliefde achter. Ze woonde in Nieuw Vennep.
Paul, je foto doet het weer! ;>)
Als je jouw foto inzoomt, dan zie je dát wat ik even op mijn blog heb geplaatst. JIJ hebt waarschijnlijk uiteindelijk gezien wat wij slechts kunnen befantaseren of in eerste instantie in het geheel NIET zien. Ik heb er woorden bij geschreven (Meor ‘Enajiem) , die zowel mij als waarschijnlijk meer beschouwers, maar misschien ook het Joodse volk raken (ik lees momenteel Chaim Potok, Omzwervingen)
Groet!
Rob
Bedankt, Rob! Ik heb met deze foto een beetje zitten klooien, want hij was erg groot. Ik weet niet waarom, maar soms kun je in verschillende browsers verschillende dingen zien. Deze post verschijnen ook automatisch op mijn haves en daar is deze foto weer mega groot. Mooi dat het je tot een gedicht inspireerde – ik ga kijken!
RECHTLIJNIG
Verdwijnende lijnen
Een dijk van een weg
Ik leg perspectief
In wat ik nu zeg
Dat zicht op het einde
Die blik ver vooruit
Ik hoef niet te kiezen
Er is een besluit
Het kan er zo hard waaien hè. Was je op de fiets of aan het joggen? Toen ik 14 was verhuisden we van Sassem naar Hoorn. Die overstap maakte ik per fiets. Alleen. Ik verwerkte wat herinneringen en liet in de Haarlemmermeer een onuitgesproken jeugdliefde achter. Ze woonde in Nieuw Vennep.
Ik was daar terwijl het stralend weer was. Niet fietsend, niet joggend, maar sjokkend
Pingback: Meor ‘Enajiem « Breekt wat braak ligt open …
Paul, je foto doet het weer! ;>)
Als je jouw foto inzoomt, dan zie je dát wat ik even op mijn blog heb geplaatst. JIJ hebt waarschijnlijk uiteindelijk gezien wat wij slechts kunnen befantaseren of in eerste instantie in het geheel NIET zien. Ik heb er woorden bij geschreven (Meor ‘Enajiem) , die zowel mij als waarschijnlijk meer beschouwers, maar misschien ook het Joodse volk raken (ik lees momenteel Chaim Potok, Omzwervingen)
Groet!
Rob
Bedankt, Rob! Ik heb met deze foto een beetje zitten klooien, want hij was erg groot. Ik weet niet waarom, maar soms kun je in verschillende browsers verschillende dingen zien. Deze post verschijnen ook automatisch op mijn haves en daar is deze foto weer mega groot. Mooi dat het je tot een gedicht inspireerde – ik ga kijken!
RECHTLIJNIG
Verdwijnende lijnen
Een dijk van een weg
Ik leg perspectief
In wat ik nu zeg
Dat zicht op het einde
Die blik ver vooruit
Ik hoef niet te kiezen
Er is een besluit