Hoe verplaats je je in Berlijn?

Zoals trouwe bloglezers allang hebben gemerkt: ik zit deze week nog helemaal in Berlijnse sferen. Afgelopen weekend heb ik zoveel foto’s gemaakt dat ik ze alleen nog maar in een serie slide shows kan laten zien. Vandaag, op Koninginnedag, sta ik stil bij ‘verplaatsen’ in Berlijn. In de header is te zien dat dit heel goed kan met een ‘typisch Amsterdamse’ rondvaartboot (zelfs met de naam Oranje Nassau), maar ik heb ook veel ‘Londense’ dubbeldekkers zien rijden.

Neptunusfontein Berlijn

Vlakbij het door het Klein Orkest bezongen Alexanderplein, aan de voet van de reusachtige Fernsehturm, is de Neptunusfontein te vinden. De dagen dat wij in Berlijn waren, scheen de zon volop. Met de mooie blauwe lucht was het een plezier om foto’s te maken.

Ich bin ein Berliner – en hoe is dat vandaag?

Mijn familie heeft traumatische herinneringen aan de oorlogstijd (ik spreek nu over de generatie van mijn ouders) en ik ben opgevoed met een bepaald beeld van onze Oosterburen. Maar: nooit hebben mijn vader of moeder in stereotypen gesproken over ‘die moffen’. Ze hadden genoeg meegemaakt om bitter en rancuneus te zijn, maar ze hebben me niet grootgebracht met haat, maar met liefde en vergevingsgezindheid. Ik probeer datzelfde met mijn kinderen te doen. Haal de muren neer die mensen onnodig van elkaar scheiden, laat je niet leiden door je angsten en vooroordelen, leef als een vrij mens en beschouw een vreemdeling bij voorkeur als een onbekende vriend. Het maakt het leven een stuk aangenamer en in praktijk kom je meer mooie mensen dan hufters tegen. Niet waar?

Berlijnse beesten

Een stad is vol steen, beton, mensen, bomen en planten. Oh ja, er zijn ook veel auto’s en soms een heleboel fietsen. En er zijn gelukkig beesten – meer dan je misschien denkt. Echte dieren en nepbeesten die toch leuk zijn. In Berlijn heb ik afgelopen weekend m’n ogen de kost gegeven. In deze blogpost laat ik graag een Berlijnse beestenboel zien. Zeg me wat je ervan denkt.

Beelden uit Berlijn: wat rest er van de Muur?

Vanaf vandaag zal ik op Vrijspraak een serie blogs plaatsen met diavoorstellingen. Het gaat om beelden uit Berlijn, zoals de titel van deze blogpost al meldt. We beginnen maar eens met wat beelden van de muur die van 13 augustus 1961 tot 9 november 1989 mensen gescheiden heeft gehouden. Dit was mijn eerste bezoek aan Berlijn, dus ik kan niet uit eigen waarneming zeggen hoe het tijdens de koude oorlog in dit deel van de wereld was. Ik ben destijds wel vlak bij de Fins-Russisische grens geweest en maakte daar iets van de beklemmende spanning mee. Heerlijk om dan nu te zien hoe mensen in Berlijn, de ongedeelde hoofdstad van het herenigde Duitsland, samen genieten van een zonnig weekend in hun stad.

Heb jij bijzondere herinneringen aan de koude oorlog, de Berlijnse muur en het voormalige Oostblok? Laat het me weten via de comments!

Op de foto linksboven: een restant van de muur, van de zijkant af gezien. Het is duidelijk wat de delen van de muur al die jaren bijeen heeft gehouden. Of is die smerige kauwgomverzameling van recentere datum?

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Ik was met Lydia in Berlijn van afgelopen vrijdagmiddag tot en met zondagmiddag. We hebben een geweldig leuk en interessant weekend gehad en we hebben heel veel gezien. Meer foto’s volgen. De foto’s die ik zelf het mooist vind zet ik de komende tijd ook op mijn fotoblog: Capturing My World.

Soms zie je zo’n plek

Soms zie je zo’n plek waarvan je denkt: hier moet ik eens een foto maken. Tenminste, zo gaat dat bij mij. Deze schuur met oldtimers staat langs de IJweg in Haarlemmermeer. Ik ga de foto’s die ik daar vandaag gemaakt heb ook voor de lol wat bewerken (sepia) en op m’n fotoblog zetten. Het lijkt wel of dit plaatje uit de oude doos komt, alsof de tijd heeft stilgestaan. Grappig.

Ik heb een idee (het zal niet waar zijn…)

Ja, het is waar: ik heb een overvloed aan ideeën. Daar zitten buitenissige en onuitvoerbare plannen bij, maar soms lukt het me om van de droom een daad te maken. Of een project. Of een boek. Of iets anders.

Wat nu weer? Ik wil dit jaar iets gaan doen met ontmoetingen en kunst. Een beetje in de lijn van de tweet-ups die we in Hoofddorp (Beeldentuin) en Antwerpen (Buurland) hebben georganiseerd. Op zaterdag 5 juni 2010 wil ik een ontmoeting organiseren in mijn geboortestad Haarlem (Spaarnestad). Daar wil ik heel graag allerlei creatieve mensen bij elkaar hebben, maar ook ‘niet zo heel erg creatieve’ mensen die liefde / waardering kunnen opbrengen voor geschiedenis, filosofie, cultuur, geloof en kunst. Niks elitairs, gewoon inspirerend, vriendelijk en gezellig.

Rozen uit Ethiopië

Ik maakte gisteren een praatje met de bloemenman die bij onze Albert Heijn staat. Op de radio hoorde ik dat de bloemen- en sierteeltsector nu in de knel komt vanwege het gesloten luchtruim. Onze export krijgt een enorme klap door de aswolk, terwijl – als ik nu naar buiten kijk – er geen vuiltje aan de lucht lijkt te zijn.
Mijn trip naar Londen gaat niet door (London Book Fair) omdat ook EasyJet aan de grond blijft, ik veel afzeggingen kreeg en me afvroeg of ik er wel op andere wijze zou kunnen komen en – ook niet onbelangrijk – of ik dan wel weer snel thuis zou kunnen komen. Jammer. Maar een weekend thuis met het gezin is geen straf. En nu kon ik gisteravond onverwachts naar een concert van Prink Project (Nederlandse Pink Floyd tribute band van prima kwaliteit!). Een vriend van mijn broer zat ‘vast’ in Ierland, dus er was een kaartje beschikbaar. Geen spijt van gehad dat ik dit kaartje heb overgenomen! En nu is dezelfde broer (Frank) met de auto naar Spanje (!) om daar vrienden op te halen die niet naar huis kunnen terugvliegen. Mijn broer is te goed voor deze wereld.

Visie geeft ruim aandacht aan STOP THE TRAFFIK

Ik ben erg blij met de ruime aandacht die EO-Visie aan ons boek STOP THE TRAFFIK gegeven heeft. Allemaal lid en abonnee worden! (Ik ben dat al ) Zie hieronder het interview met Anotonie Fountain

Waarom zou je bidden?

Wat heeft het voor zin om te bidden? Die vraag heb ik mezelf gesteld bij het schrijven van twee overdenkingen voor ‘Preek door de Week’ van de Meerkerk. We zijn in onze kerk bezig met een serie over het gebed. Vorige week, komende week en de week daarop is het sub-thema ‘Iedereen kan bidden’. Dat geloof ik ook. En stiekem denk ik dat iedereen wel eens bidt – ook als je dat niet openlijk zult zeggen of toegeven. Laat het me weten als ik het wat jou betreft mis heb!

Mijn overdenkingen hebben te maken met Job. Deze figuur uit het Oude Testament werd onevenredig hard getroffen door verdriet en ellende. Toch bleef hij een vroom en integer man. Zijn vrienden komen langs om uitgebreid met hem te praten – nadat zij een tijd zwijgend zijn verdriet hebben gedeeld (laten we dat niet vergeten!) De discussie die dan volgt is een hoogtepunt uit de wereldliteratuur. Grote vragen komen voorbij. Waarom treft het kwaad goede mensen? Waar komt lijden vandaan en wie is daar de oorzaak van? Kun je nog wel in God geloven als er zoveel ellende is? Eigenlijk moet je dus gewoon Job gaan lezen. Maar je kunt ook eerst mijn overdenkingen lezen en me laten weten of het je iets zegt.