Op zoek naar de ware – Gastblog Jacco Verwoerd

Het is als zoeken naar een speld in een hooiberg, naar een oase in de woestijn. Het is als het zoeken naar een zeilmeisje op de Atlantische Oceaan. De ware laat zich niet makkelijk vinden, tenminste dat hoor ik van alle kanten. Ik heb makkelijk praten, ik ben gelukkig getrouwd met de mooiste vrouw op deze aardkloot (da’s mijn perceptie hé) en we hebben samen drie schatten van kinderen. Je zou dus met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid kunnen stellen dat ik de ware heb gevonden. En als ervaren (ahum) schatzoeker en -vinder heb ik misschien wel tips voor de zoekenden onder ons.

Oswald Chambers – My Utmost For His Highest – steeds opnieuw geraakt

Voorafgaand aan de retraite in Helvoirt (zie blogposts van 19 en 20 februari) was ons gevraagd een boek of tekst mee te nemen: iets wat je als waardevolle inspiratiebron beschouwt. Ik had bijvoorbeeld De navolging van Christus van Thomas à Kempis of Gedachten van Blaise Pascal mee kunnen nemen, maar eerlijk gezegd is My Utmost For His Highest van Oswald Chambers op cruciale momenten in mijn leven nog belangrijker voor mij geweest. Zonder in details te treden: dit bijbels dagboek (in het Engels noem je dit een devotional – hadden wij dat woord ook maar) heeft mij op donkere dagen licht gegeven en op mooie dagen de ogen geopend.

Jaap gaat naar de hel – Gastblog Jaap Marinus

Misschien trekt de kop je aan, misschien stoot hij je af. Zo werkt dat met een kop. Een televisieserie heeft overigens dezelfde uitwerking, net als een mening bij ‘De Wereld Draait Door’ of een sigaret na het eten. Vraag twintig rokers wat ze hiervan vinden en ik schat dat er één tussen zit die het niet lekker vindt. Vraag tweehonderd rokers en er zullen tien zijn die het niet lekker vinden.

Buiten komen we elkaar vanzelf tegen…

In de vorige blogposts heb ik wat indrukken onder woorden gebracht. Ik heb het over de persoonlijke verwerking van mijn deelname aan de retraite Wij kiezen voor eenheid. Zoals wel vaker: ik heb weer eens veel te veel tekst. Hopelijk blijven er hier genoeg mensen over die mijn mededeelzaamheid waarderen. Zelf voel ik de drang om door te geven wat ik meemaak, dat is het hele idee van dit blog. Ik kan hier vrijuit spreken en ook uiting geven aan mijn creatieve kanten. Anderen kunnen mijn gedachten dan bijvallen, aanvullen of weerspreken. Interactie is zo mooi! En inderdaad: echte ontmoetingen zijn nóg veel mooier!

Bomen reiken niet tot in de hemel, kerkmuren evenmin – maar het kruis wel (2)

Een manifest van eenheid opstellen vind ik een grote stap, vooral als je in praktijk veel verdeeldheid blijft zien. Ook in deze, door mij bijgewoonde, retraite zag ik dat er soms vooruitgegrepen werd naar een manifestatie, een symbolische invulling. Ik snap die neiging wel, maar er spreekt vooral ongeduld uit. Voor je het weet wordt zo’n evenement of document het doel, terwijl dat hooguit een markering onderweg kan zijn. Liever in stilte elkaars hart zoeken en geduldig werken aan eenheid.

Bomen reiken niet tot in de hemel, kerkmuren evenmin – maar het kruis wel (1)

De indrukken die ik begin deze week opdeed te Helvoirt, hebben inmiddels voldoende tijd gehad om een plekje te vinden in mijn hoofd en hart. Tijd voor reflectie. Ik kan niet voor anderen spreken, dus lees dit als mijn persoonlijke verslag.

LIGT HET AAN MIJ?

Ik was afgelopen dinsdag en woensdag bij de bijeenkomst rond Wij kiezen voor eenheid. De eerste retraite heb ik niet meegemaakt, heb daar zelfs kritische blogposts over geschreven, maar nu werd ik op persoonlijke titel uitgenodigd om deel te nemen aan de vervolgbijeenkomst. Ik zocht mijn oude blogposts weer op en stuitte daarbij op een reactie bij Norman Viss. In een comment daar schreef ik:

Harold blijft niet binnen zitten als het koud is. Hij breekt uit! (Gastblog over missionair kerk zijn)

Een paar weken geleden schreef ik een blogpost over de bijeenkomst met Mark Stibbe in Houten. Daarna hoorde ik dat Harold Meerveld naar Engeland ging om een conferentie te bezoeken waarin uitleg gegeven zou worden over de missionaire visie voor kerken die onder de naam BREAKOUT de wereld in gezonden wordt. Ik vroeg Harold om op Vrijspraak iets van zijn indrukken met ons te delen.

Onhandige Jezus

ik zag jezus staan
nou ja, hij was het niet
maar toch weer sprekend wel
nietszeggend en onhandig
zoals ik hem
niet ken

Kloosterbeeld

ik heb het tafeltje verplaatst
en kijk nu wat omhoog
wees gegroet, gij vrome icoon
fijn dat u mij verdraagt

dit is een plek voor mannen
met kaalgeschoren kruinen
niet voor een umbro hoody
nikon, iphone, hp probook

hier horen pennen te krassen
op perkamenten rollen
hier zou iemand met rozenkrans
eerbiedig moeten bidden

maar ik twitter en blog
voel me toch
zeer verwant
en heel even
prima thuis

Laat je licht schijnen op deze foto

Ik maakte deze foto in Frankrijk. Mocht je inspiratie krijgen – laat ons in de comments of op je eigen blog (linkje hier graag) meegenieten. Een gedicht, een andere foto, een tekening, een kort verhaal, een complete roman… Verras ons. Klik op de foto voor grotere weergave. Je mag de foto met bronvermelding ook op je eigen site plaatsen. Respectvol bewerken is ook geen probleem