Rock & Roll – Youth for Christ 65 jaar in beweging voor Jezus en jongeren

Jongerenorganisatie Youth for Christ lanceert samen met Ark Media een nieuwe uitgave: ‘Rock & Roll, in beweging voor Jezus en jongeren’. In het boek zijn lang gekoesterde geheimen te vinden. Over NSB-jongeren die bij de rally’s kwamen, over Hells Angels, evangelisatieregels en nieuwe kerken in achterstandswijken. Hoofdrolspelers als Hans Eschbach en Arnold van Heusden blikken terug.

‘Rock & Roll’ beschrijft de ontwikkelingen rond missionair jongerenwerk in de afgelopen 65 jaar en de impact die dat heeft gehad op honderdduizenden jongeren. Het boek is meer dan een herinnering aan vervlogen tijden, het geeft een beeld van de jongerencultuur en evangelisatie in de afgelopen decennia, inclusief veel beeldmateriaal. Het boek is verkrijgbaar via www.yfc.nl en de boekhandel.

Geestig of zielig? Oftewel – hebben we een geest én een ziel?

Ik doe soms net of dode dingen bezield zijn. Zo praat ik wel eens tegen m’n computer en de stofzuiger – vaak niet op vriendelijke toon. Zij blijven daar redelijk onverschillig onder. Ook kan ik me herinneren dat ik als kind een kusje gaf op het raam van onze 6-cilinder Opel Kapitän Olympia de Luxe (vergeet die laatste twee woorden niet!) toen wij afscheid namen van deze mooie, klassieke oude bak (klik op de foto). Ik vond het zielig voor de auto dat hij onze familie moest verlaten. Nu vind ik het geestig dat ik ooit zo gedacht heb. Maar eerlijk is eerlijk: ik heb dat soort gevoelens nog wel als ik een auto na jaren trouwe dienst van de hand doe – het is alsof je een geliefd paard afdankt.

Dit doet mij denken: we hebben een lichaam. Maar hebben we ook werkelijk een ziel én een geest? Zelf denk ik van wel. Over dat lichaam ben ik zelfs behoorlijk zeker.

Een dagje sightseeing Nairobi, Kenia gastblog Marleen Verhulst

Vandaag naar ‘de rotonde’ geweest. De verhalen kende ik al. Er is al eens een documentairemaker van de EO bij geweest, Esther en JanJaap doen voldoende verslag, dus voor iemand op duizenden kilometers afstand was ik behoorlijk goed op de hoogte van het project van Stichting AltijdGenoeg onder dakloze vrouwen en hun kinderen, en de jongens en mannen die daar hun dagen slijten. Maar met eigen ogen kijken (en met eigen neus ruiken) is natuurlijk van hele andere orde. Esther nam me mee, in een stadsbus naar het centrum van Nairobi. Uit de bus kochten we bij een winkel een grote partij zeep. Grote repen die bij de kassa in handige stukken werd gesneden. Om uit te delen; een gewild item, want mensen willen zichzelf en hun kleren graag wassen.

Ondertussen onder zussen

Ja, daar zit je dan als man in een bijeenkomst vol vrouwen. Het is dat er op en rond het podium nog wat kerels rondliepen, anders had ik me helemaal het buitenbeentje gevoeld. Waar heb ik het over? Over de bijeenkomst gisteravond van het Sestra vriendinnenweekend.

Carianne Ros, lifestyle therapeut, mocht daar haar boek IK GEEF OM JOU presenteren aan Jolanda Omvlee (directeur Compassion Nederland).
Het was een gezellige avond ‘onder zussen’ en ik had gelukkig een camera bij me om een en ander vast te leggen. Als uitgever van Carianne’s boek mocht ik dit meemaken, maar ik ga mijn collega Erica Kramer deze week vragen of zij hier iets meer wil vertellen over Carianne’s boek over vriendschap. Ik moet namelijk hier melden dat Erica met het idee gekomen is om met dit thema en deze auteur ‘aan het werk te gaan’ en dat blijkt in dubbel opzicht een uitstekende keuze. Je hoort er vast en zeker meer van! Hieronder alvast wat foto’s… (klik op de afbeeldingen voor grotere weergave)

Transatlantic > We All Need Some Light Now

Leven met God > presentatie Meerkerk

Vanavond heb ik in de Meerkerk deel 1 verzorgd van de presentatie ‘Leven met God’. Je kunt dit hier bekijken – als je er belangstelling voor hebt. Zonder mijn toelichting, maar hopelijk spreekt het een beetje voor zich en ik ben altijd bereid om vragen te beantwoorden. Niet dat ik alle antwoorden heb, maar misschien heb ik soms betere vragen Tip: kijk bij MORE rechtsonder in beeld als je automatisch wilt afspelen of op volledig scherm wilt kijken.

Dat ene meisje > Gastblog van Caroly Houmes, Directeur IJM Nederland

In februari naar de zon gaan is altijd een goede keuze, maar deze reis bracht me meer dan een bruine huid. Ik ben net terug uit Zuid-Azië, waar ik een bezoek heb gebracht aan twee van onze veldkantoren. In die paar dagen zie ik verschillende vormen van onderdrukking en onrecht – niet het onrecht omdat iemand voordringt in de rij, maar moedwillige onderdrukking door mensen die hun macht misbruiken. Het raakt me diep. Een paar dagen maar, en ik hoop dat het me nooit meer loslaat. En dan realiseer ik me dat God het élke dag ziet – en dat het Hem geen seconde loslaat.

Wij zullen u dwingen om vrij en gelijk te zijn

Nog wat gedachten die later, na het schrijven van onderstaande blogpost, bij me zijn opgekomen en die ik toch ook even kwijt wil. De vrijheid van godsdienst omvat ook het recht om géén godsdienst aan te hangen en/of een bepaalde religie uit vrije wil los te laten c.q. af te zweren. Ook beschermt dit grondrecht ieders keuzevrijheid om van levensovertuiging / religie te veranderen. Het gaat dus niet alleen om de rechten van mensen die met een bepaalde wereldbeschouwing zijn opgegroeid, maar ook om de rechten van mensen die in de loop van hun leven tot een andere levensovertuiging zijn gekomen. Dat is niet zoiets als ‘van mening veranderen’ – het is veel ingrijpender en fundamenteler en mensen betalen er soms een hoge prijs voor. (Afwijzing, discriminatie, uitsluiting en in sommige landen zelfs vervolging of de dood).

Kunnen we de vrijheid van godsdienst wel missen? Tja, dat is natuurlijk ook een mening…

Vanmorgen wisselde ik van gedachten met @PolSli – een scherpzinnige dame met deze intrigerende twitterbio: “Zelfstandig ondernemer. Anoniem. Interesses: politiek, filosofie, wetenschap & techniek. Streven: harmonieuze, geweldloze samenleving, ieder mens gelijkwaardig.” Ze reageerde op een tweet mijnerzijds (zo gaat dat op Twitter) op een opmerking van @andre_rouvoet met betrekking tot de stellingname van @JeanineHennis – volgt u mij nog? Okay, don’t go away – het wordt allemaal nóg ingewikkelder, maar het gaat wel ergens over: het verschil tussen levensovertuigingen en meningen en het belang van in onze wet verankerde grondrechten. Vooraf: ik streef ook naar een harmonieuze, geweldloze samenleving en geloof dat ieder mens gelijkwaardig is. Dat is alvast een mooie basis voor een respectvol gesprek. Denk en reageer maar mee als je ook overtuigingen en meningen van anderen wilt respecteren. En uiteraard is het voor mij evenzeer een worsteling – ik ga hier niet beweren dat ik deze weerbarstige materie helemaal kan doorgronden. Help mij maar, maak mij wijzer!

Donker Amsterdam

Afgelopen week ben ik weer een paar keer met de camera op pad geweest. Ik maakte wat foto’s van Mokum by night terwijl mijn jongste dochter het concert van Bruno Mars in Paradiso meemaakte. Dan sta je dus voor slechts 20 euro in de parkeergarage bij het Leidseplein en kun je net zo goed die tijd gebruiken voor een stadswandeling met nachtfoto’s. Dat deed ik dus. Later in de week stapte ik na een dagje Amersfoort en Zwolle uit de trein bij Amsterdam Zuid. Daar heb ik met mijn eenvoudige Kodak-camera (die een pre-set mode voor nachtfotografie heeft – toch wel gemakkelijk voor een amateur…) al wat aardige plaatjes geschoten. Ik wilde met m’n Nikon spiegelreflex ook eens kijken wat het resultaat zou zijn. Eerlijk gezegd schiet ik nog steeds alles op de automaat – ik ben niet zo handig met techniek. Voor deze foto’s stel ik contrast en belichting achteraf wat bij. Soms gebruik ik ook het orton-ish effect van Picnik. Klik op de afbeeldingen voor grotere weergave.