Valentijn – het bekijken en overdenken waard

Vannacht schreef ik de blogpost over Valentijn de Hingh – naar aanleiding van haar ‘indrukwekkende verschijning’ bij De wereld draait door. In die blogpost heb ik een link opgenomen naar de uitzending en een link naar de documentaire van Hetty Nietsch. Ik ontdekte dat de documentaire ook in 4 delen op YouTube staat. Denk niet: dat is geen onderwerp voor mij, neem de moeite en de tijd om deze documentaire te bekijken (zoals ik dus inmiddels ook heb gedaan) en – als dat nodig is – stel je  oordelen bij. Ik verwijs ook naar de comments bij de vorige blogpost en de reacties op mijn Facebook page. Tijdens het bekijken van de filmpjes op YouTube kwam ik ook deze aflevering tegen van het programma WZJD waarin Joppe de hoofdpersoon is. Er is ook een prachtige documentaire over Joppe gemaakt door de NCRV.

Geen man, geen vrouw maar ‘iets’ er tussenin – het derde geslacht

Vanavond keek ik naar De wereld draait door. Een lange, slanke vrouw stapte het beeld in en stond een moment naast Matthijs van Nieuwkerk. ‘Zo, wat een lengte…’, flapte ik eruit. Een opvallende verschijning met blond haar en op hoge hakken. Die lengte is dus kennelijk geen probleem voor deze dame, ze heeft er gewoon nog een paar centimeters aan toegevoegd, dacht ik. Ik bleef kijken en luisteren en werd geraakt door het verhaal dat er achter deze mooie vrouw (het bleek om het model Valentijn de Hingh te gaan) schuilgaat. Valentijn was ooit een jongetje dat op ballet wilde. Dat mocht, maar dan wel bij de jongetjes. Terwijl dit kind gemaakt leek te zijn om prima ballerina te worden, zoals de commentaarstem zei…

Marnix

> Gastblog Alex van der Heiden

Drie jaar geleden begon ik ermee. Om de week op zaterdagochtend wandelen met Marnix. Marnix is een klassiek autist, wat in zijn geval wil zeggen dat hij nauwelijks communiceert. Slechts de meest basale dingen zegt Marnix, zoals ja, nee, eten en poepen. Volgens de omschrijving die ik destijds kreeg was het een redelijk zwaar geval, maar wandelen daar werd hij rustig van. Zijn ouders zijn zo oud dat zij niet meer in staat zijn dit met hem te doen.   Toen ik net begon vond ik het lastig peilbaar of Marnix echt plezier had aan het wandelen. Zijn begeleiders verzekerden me, dat hij een stuk relaxter was ‘op de groep’ sinds er weer met hem gewandeld werd. Inmiddels ben ik 100% zeker dat Marnix het fijn vindt met mij te wandelen. Wanneer ik hem op kom halen, dan veert hij op en maakt zich zo snel mogelijk klaar om te lopen. Dat is soms best lastig, want dan zit hij net aan de hete koffie en die moet (zoals een autist betaamt) eerst opgedronken worden. Dus dan maar aan de wandel met een half verbrande mond.

Vertel niemand hoe mooi Vlieland is…

Ja, dat zou een strategie kunnen zijn. Houd het geheim, dan blijft het nog een beetje rustig op dit mooie waddeneiland. Maar ik moet er toch over schrijven en ik wil een paar van mijn indrukken aan jullie doorgeven. Mensen die mij volgen via Twitter of Facebook heb ik er al mee belaagd – maar ook op dit blog moet ik het een en ander meedelen. Want het is mooi op Vlieland, heel mooi.

Inspirerend liedje voor het nieuwe jaar – Natasha Bedingfield – Unwritten

Moeten we echt bang zijn voor de eruptie van een monstervulkaan vlak over onze grens?

Nee. Laat ik maar gelijk beginnen met het wegnemen van onnodige angst, er zijn al genoeg dingen waar we ons in deze tijd wel druk over moeten maken. Een onheilspellend bericht over een dreigende mega-vulkaanuitbarsting kun je gewoon voor kennisgeving aannemen. Ik las er gisteren over op Twitter en Facebook – wat losse opmerkingen over een gigantische slapende vulkaan in de Duitste Eifel die tekenen van leven zou vertonen. Mijn belangstelling was vooral gewekt omdat ik met mijn gezin afgelopen zomer lekker rondjes gezwommen heb in één van die prachtige vulkaanmeren die je niet ver van onze grens kunt aantreffen. Zou ik misschien tijdens een van die rondjes met mijn krachtige zwemslag de vulkaan geactiveerd hebben? Mocht dat zo zijn: sorry.

Begeerte, inhaligheid en pronkzucht. Reken er maar eens mee af in het nieuwe jaar…

In rijtjes met ‘beste platen ooit’ duikt zelden de schitterende CD Sticks and Stones van de 77′s op. Maar luister eens rustig naar dit nummer (en naar de andere songs op deze CD die op YouTube te vinden zijn en veelal ook via iTunes zijn aan te schaffen).