Knieval en buiging worden opgepikt

Slappe knieën of oprechte spijt en nederigheid? Bezweken onder de druk of niet te trots om te buigen?

Belediging van een buitenlands staatshoofd?

Vier op een rij. Wie hoort er niet bij?

Je moet oppassen met wat je zegt of schrijft over buitenlandse staatshoofden, want voor je het weet staat er een politieman aan je deur. Ik zal dus niet gaan schrijven dat Berlusconi een grote boef is, een oplichter, een enge populist, een gevaarlijke machtswellusteling en gewetenloze manipulator. Ik ben wel wijzer!

Entropa: ironische zelfreflectie

Een koning die stevig op zijn troon zit, kan wel lachen om een dwaze hofnar. Een overheid die weet dat zij het mandaat van haar onderdanen heeft, blijft stoïcijns doorregeren en verdraagt daarbij bijtende satire en splijtende kritiek.

Zelfreinigend vermogen

‘Als ik christen was, zou ik hier direct groot protest bij aantekenen. Zo ga je toch niet met Jezus om?’ – woorden van historicus, tv-persoonlijkheid en beroepsbrompot Maarten van Rossem die op verzoek van de EO een 4-delige roadmovie dwars door Amerika maakte. Vanavond is deel 1 te zien – zie deze website.

Wat was de aanleiding voor Van Rossems verontwaardiging? De kruisiging van Jezus die in The Holy Land Experience een aantal keren per dag levensecht wordt nagespeeld. Tot tranen toe geroerd kijken de pretparkbezoekers toe – gelukkig in de wetenschap dat dezelfde acteur straks met evenveel gevoel voor show en drama uit het graf zal opstaan. Hoezo smakeloos?

Volgens de video op de website kan de bezoeker zich ook vergapen aan een robotic Wycliffe en chrystal living waters die – naar ik aanneem – uit het binnenste van het pretpark zullen vloeien. Ja, ja – dit is A fun place to learn about God’s Word waar je ook nog eens ervaring kunt opdoen met The love and presence of God (die hier kennelijk ook onder contract staat en op commando de betalende bezoeker laat delen in deze experience).

Het is te begrijpen dat Nederlandse gelovigen beschaamd wegkijken wanneer zij geconfronteerd worden met dergelijke rariteiten van de andere kant van de grote plas. Je hoopt dan maar dat je ongelovige landgenoten zelf ook wel zullen begrijpen dat deze vorm van godsdienstwaanzin niet verward moet worden met een serieuze uiting van christelijk geloof.

Maar soms moet je uit plaatsvervangende schaamte luid en duidelijk afstand nemen. EO-presentator en radio 3 dj Herman Wegter doet dat dan ook in het programmablad van zijn omroep waarin hij de lezers attendeert op een schokkende documentaire die 7 januari door de collega’s van de VPRO wordt uitgezonden: Jesus Camp. Wegter: “Je ziet in de documentaire huilende kinderen die beloven te vechten tegen abortus en die naar een kartonnen versie van president Bush reiken. Sommige kinderen worden eropuit gestuurd om te preken. Je ziet hoe kwetsbare kinderen worden geïndoctrineerd met een verminkt soort christelijk geloof. Ik kan me er heel boos over maken als ik zie wat sommige mensen doen en zeggen in naam van ‘mijn’ God. Vooral omdat dit soort fundamentalisten het beeld bepalen dat buitenstaanders van christenen hebben.”

Dapper dat Herman Wegter deze kijktip geeft en moedig van de EO dat ze juist iemand als Maarten van Rossem vragen om met een camera God’s Own Country te doorkruisen. In het jaar dat president George W. Bush en zijn niet van echt te onderscheiden kartonnen afbeelding zullen worden vervangen door een nieuwe leider van vlees en bloed (die wat mij betreft voorlopig het voordeel van onze twijfel verdient) is het tijd om ook in eigen land ons zelfreinigend vermogen te testen. De satirische website Goedgelovig doet daar op zeer bescheiden schaal aan mee, door rariteiten uit de Nederlandse christelijke subcultuur vrolijk – en soms genadeloos - op de hak te nemen. Niet dat het veel oplost, maar we kunnen er in ieder geval een stuk ergernis en frustratie mee weglachen en dat is ook wat waard. Hopelijk gaan serieuze christelijke media-organisaties als de EO in dit nieuwe jaar ook vaker op pad om op een kritische, journalistieke manier de ontspoorde varianten van het christelijk geloof in beeld te brengen onder het motto: ‘Sorry mensen, maar zo heeft Jezus het volgens ons nooit bedoeld!’

Ruud de Wild wil op Jezus lijken. Is daar dan iets mis mee?

Ruud de Wild

Soms trekt een reclame veel aandacht, maar wordt het doel ervan jammerlijk gemist. En het doel missen – zo weten wij allen – dat is zonde. Ook ik heb de posters van Ruud de Wild gezien en werd getroffen door zijn Christusachtige verschijning. Niet onaangenaam getroffen, want ik word graag onderweg herinnerd aan Jezus, Hij is immers mijn grote Held en Voorbeeld en veel meer nog dan dat. Ruud zij bedankt.
Maar laat ik nu de hele tijd denken dat die posters en TV-spotjes van radio 538 zijn! Niet dus, ze zijn van Q-music – een zender waar ik persoonlijk niet zo wild van ben. Niet vervelend bedoeld, maar ik luister liever naar Arrow Classic Rock. Het zal de leeftijd zijn.
Andere oplettende voorbijgangers nemen Ruuds Christuspose op posters en in televisiespotjes niet zo luchtig op. Zij hebben een serieuze klacht ingediend bij de allerhoogste instantie die zij in hun nood kunnen aanroepen: de Reclame Code Commissie. Dat vind ik dus een bedenkelijke actie en ik overweeg serieus een klacht in te dienen over dit gedrag. Ware gelovigen zenden hun ach en weeklachten hemelwaarts of reizen naar Jeruzalem om briefjes tussen de voegen van een oude muur te proppen. Maar welk vroom mens stelt nou vertrouwen in wereldlijke instanties als de Reclame Code Commissie? En wie gaat er als waarachtig volgeling van de Messias nou een klacht indienden tegen iemand die graag op Christus wil lijken? Ik vind dat zeer verwerpelijk!
Vooruit dan maar. Peter Scheele wil op Jezus lijken. Arie Boomsma wil op Jezus lijken. Manuel Venderbos wil op Jezus lijken. Scheer je weg, schavuiten! Jawel, haal die pluizige baardjes en die gelukzalige glimlach van jullie kwajongensgezichten! Ga je scheren en ga je schamen!
Kom nou toch, mensen. Wees blij met Ruud. Bedenk dat hij uit een gelovig nest komt en dat hij er wellicht iets langer over doet dan anderen om zich van zijn verleden los te maken. Of misschien is hij er inmiddels juist wel helemaal los van en kan hij mild lachen om vroom gedoe en pavlov-reacties van mensen die menen dat zij direct moeten happen naar het baasje. Ja, natuurlijk was dat Ruuds bedoeling! Ik denk dat die arme drommel hevig teleurgesteld zou zijn geweest als er niet een paar gekwetste mensen een klacht hadden ingediend tegen zijn ‘schokkende’ posters en tv-spotjes.
Ruud draagt een T-shirt waarop een hart met stralenkrans is afgebeeld. Mijn hemel. Jezus heeft zo’n T-shirt nooit gedragen, dus als Ruud op de Meester wil lijken dan moet hij sandalen en een lang gewaad aantrekken. Waarschijnlijk moet hij ook zijn haar langs beide slapen in een lange krul draaien, want als Joodse man heeft Jezus dat ongetwijfeld ook gedaan. Kom op Ruud, go all the way!
Maar het mag niet blijven bij uiterlijkheden. Ruud moet niet alleen verbaal scherp uit de hoek komen (dat kon Jezus beter), maar hij moet ook liefdevol, verdraagzaam, vergevingsgezind, mild en vol goedheid zijn. Hij moet leerlingen om zich heen gaan verzamelen die alles willen opgeven om verloren mensen te zoeken. En ja, hij moet doorgaan met uitzenden, want dat heeft Jezus uiteindelijk ook gedaan.
Zo zie je maar weer: Ruud is good for you.