Een Amerikaanse in Amsterdam

Via een Amerikaanse Facebook / blog-vriendin (de kunstenares Carol Douglas) kreeg ik een mail van Toby Gowing. Zij schreef: ‘My friend Carol Douglas thought you might like to see my trip reports, and would enjoy the photos.’ En dat klopt, want ik vind het inderdaad leuk om eens met de ogen van een buitenlandse gast naar onze eigen hoofdstad te kijken. Ik geef haar foto’s en observaties onbewerkt en onvertaald door – het spreekt allemaal voor zich. En er komt nog meer – stay tuned.

Tweede pinksterdag

ongeremd dansen de woorden
alsof ik ze al eerder hoorde
op die allereerste dag
toen men taal en teken zag
het lichaam vol was van de geest
wind en vuur en

pinksterfeest

Bill Viola – Acceptance > gastblog Marjelle Miedema

Bill Viola (NY, 1951) wordt gezien als een van de grondleggers van de videokunst. Hoewel zijn werk weinig in ons land te zien is, geldt hij als een van de belangrijkste videokunstenaars van deze tijd. Viola houdt zich bezig met de stadia van het leven, ouder worden, de tijd en de dood. Een terugkerend element in zijn werk is het gebruik van water. De figuren in zijn films komen hier vaak mee in aanraking. Zo ook in het werk Acceptance (2008) waarin je een spookachtige figuur vanuit de duisternis langzaam naar voren ziet komen. Door een drempel van water die toegang geeft tot een wereld van kleur komt de vrouw dichterbij. Voorbij de grens zie je emoties van verrassing, naar verwarring, angst en woede en het verlangen om ten slotte terug te keren, de duisternis in.

Where Are We Now? – David Bowie

De nieuwe Bowie heb ik nu een paar keer via Spotify beluisterd en het vierde nummer Where Are We Now? heeft me te pakken. Een lied over (des)oriëntatie denk ik, als ik de tekst voor het eerst met aandacht beluister. Het gaat over Berlijn… maar waar verwijst het naar?

Even zoeken op internet en ik ontdek dat Bowie zingt over de mensen die in 1989 als eerste bij de grensovergang Bösebrücke / Bornholmerstrasse West-Berlijn binnenlopen en daarmee de aanzet geven voor de definitieve val van de Berlijnse muur.

Oh my baby how I love your legs… Wat gedachten over liedjes en melodietjes die ons bekend in de oren klinken

Het koningslied van John Ewbank ligt al onder vuur voordat er officieel iets is opgenomen. Oplettende kijkers / luisteraars ontdekten de overeenkomsten met Matt Redman’s Ten thousand reasons. Deze Britse worship-zanger / liedjesschrijver vertelt in dit clipje zonder omhalen hoe hij aan de inspiratie voor dit lied is gekomen (merk op dat de interviewer zegt: ‘Have I sung that before?’ – in het gedeelte na 4:15).

La vie est plus belle

Omdat ik het waard ben?

Marketingexperts denken goed na over de investering van reclamegeld. Er moeten producten verkocht worden, maar vooral ideeën. Je koopt geen potje met een smeerseltje, je koopt schoonheid, geluk en eeuwige jeugd. En wij, gewone consumenten, weten dat we een schijnwereld voorgespiegeld krijgen, maar kennelijk willen we het graag blijven geloven en daarom blijven we toch braaf de portemonnee opentrekken.

Either we learn to live together or … uh … we die together

Gisteren werd ik gewezen op deze video en daarna wilde ik meer weten over de muziek en de tekst bij deze mooie dans…

Ik vond een video met het hele muziekstuk, uitgevoerd door het Kronos Quartet. Het muziekstuk is de Soliloquy uit ” How It Happens” (Scott Johnson). De tekst en de stem is van I.F. Stone (Izzy Stone, een Amerikaans auteur en onderzoeksjournalist). De tekst zet ik hier helemaal onder. Ik moet er nog even over nadenken, maar denk gerust mee. 

Trust, trust, trust…

One interesting thing that emerged as I read a biography of Nouwen by Jurjen Beumer was the interest he had in the circus, and in particular, the trapeze artists. He was deeply impressed by a South African troupe called ‘The Flying Rodleighs’ whom he met in 1991. Nouwen believed that spiritual themes could be seen in the whole of life, and he saw something in the trapeze ‘story’ that he believed was a metaphor for the spiritual life. He determined to get to know them – their lives, their discipline, their fears, the thrills they enjoyed.

Switchfoot – Blinding Light – Owl City Remix