Een mens is niet gemaakt voor eenzaamheid – we zijn door en door sociale wezens (ook al gedragen we ons niet altijd zo). ‘No man is an island’, we hebben anderen nodig want in de ontmoeting leer je de ander waarderen en jezelf kennen. Maar vind je jezelf wel waardevol genoeg? Voel je je minderwaardig, afgekeurd of ongewenst? Misschien denk je zo negatief over jezelf, maar ik denk niet zo over jou (wie je ook bent) want ik geloof dat je gevormd bent naar het beeld van je Maker, dat je een lichaam, geest en ziel hebt, dat je een mooi en gewenst kind bent en alle liefde waard.
Ik schrijf deze woorden omdat ik erg onder de indruk ben van het bericht in onze kerk over een prachtig meisje van slechts 19 jaar dat besloot dat ze zelf een eind moest maken aan haar leven. Wat een verdriet en wat een vragen voor de mensen die ze achterlaat, die ongetwijfeld heel veel van haar houden en nooit zullen begrijpen waarom ze dit wanhopige besluit genomen heeft. Was de liefde van mensen niet genoeg? Droeg ze een verschrikkelijk geheim met zich mee, een diepe pijn? Geen mens kan het haar nu nog vragen, nu moeten we er voor de nabestaanden zijn en het verdriet delen. Lees verder
