Een Amerikaanse in Amsterdam

Via een Amerikaanse Facebook / blog-vriendin (de kunstenares Carol Douglas) kreeg ik een mail van Toby Gowing. Zij schreef: ‘My friend Carol Douglas thought you might like to see my trip reports, and would enjoy the photos.’ En dat klopt, want ik vind het inderdaad leuk om eens met de ogen van een buitenlandse gast naar onze eigen hoofdstad te kijken. Ik geef haar foto’s en observaties onbewerkt en onvertaald door – het spreekt allemaal voor zich. En er komt nog meer – stay tuned.

Leven van de zon

Ik hoorde dat Europa meer belasting gaat heffen op uit China geïmporteerde zonnepanelen. Er zullen wel goede redenen voor te bedenken zijn, maar ik zou persoonlijk liever zien dat het gebruik van zonnepanelen door de overheid zo aantrekkelijk mogelijk gemaakt wordt zodat we minder afhankelijk worden van fossiele brandstoffen en kernenergie. Zonnepanelen langs de snelweg (in geluidswanden), op daken en langs spoorlijnen – dat zouden we allemaal moeten toejuichen. En, zoals ik in het dak van een perron van Centraal Station Utrecht zag, het kan er ook nog eens goed uitzien (iPhone pic).

Oranjeverdriet

Op mijn verzoek schreef Marike de Reuver opnieuw een gastblog voor Vrijspraak. De aanleiding is het boekje ‘Ik heb verdriet’ dat is uitgegeven bij Ark Mission (de organisatie waarvoor ik werk). Naast alles wat ons blij en dankbaar stemt, zijn er helaas ook veel dingen in het leven die pijn doen en verdrietig maken. En als iedereen om jou heen vrolijk is en het glas heft, is het contrast soms erg groot. Vanwege hun openbare functies zijn de hoogte- en dieptepunten uit het persoonlijk leven van onze koninklijke familie erg ‘zichtbaar’, al weet je nooit hoe mensen zich ‘diep vanbinnen’ voelen. Verdriet treft iedereen, maar er zijn gelukkig ook woorden van troost en bemoediging te vinden.

Ideetje: direct na het officiële Koningslied zet ik dat andere nummer van Matt Redman op. Jij ook?

Gewoon loyaal meezingen met dat Koningslied, maar dan speakers en ramen open voor een echt Matt Redman-lied: WE ARE THE FREE! Wie doet er mee? En dansen allemaal hè!

Foto’s the Passion Den Haag – repetitie gistermiddag

Ik heb gisteren aan het eind van de middag wat foto’s gemaakt van de voorbereidingen van the Passion in Den Haag. Omdat ik me niet zo goed voelde besloot ik toch maar thuis tv te kijken – al was ik er graag bij gebleven. Het is niet zomaar een dramatisch verhaal voor mij – die lijdensgeschiedenis van Jezus. Het is een harde werkelijkheid die me steeds opnieuw ontroert en stil maakt. Lees mijn gedicht in de blogpost hieronder.

Maar het is te begrijpen dat alle medewerkers aan dit media-event ook op een vrolijke manier de spanning kwijt moesten voor hun optreden. Eigenlijk wel een mooi moment voor foto’s…

Where Are We Now? – David Bowie

De nieuwe Bowie heb ik nu een paar keer via Spotify beluisterd en het vierde nummer Where Are We Now? heeft me te pakken. Een lied over (des)oriëntatie denk ik, als ik de tekst voor het eerst met aandacht beluister. Het gaat over Berlijn… maar waar verwijst het naar?

Even zoeken op internet en ik ontdek dat Bowie zingt over de mensen die in 1989 als eerste bij de grensovergang Bösebrücke / Bornholmerstrasse West-Berlijn binnenlopen en daarmee de aanzet geven voor de definitieve val van de Berlijnse muur.

Spullen, dingen en andere zooi…

Vandaag ben ik opnieuw met familieleden bezig geweest met het leegruimen van het ouderlijk huis. Mijn vader overleed in 2005, mijn moeder is vorige week naar een verzorgingshuis gegaan omdat zelfstandig wonen nu echt niet meer kan. En nu is de tijd gekomen om iets te doen waar we heel lang tegenop gekeken hebben: het huis moet leeg. Mijn moeder heeft nu een kamer waarin plaats is voor een enkel meubelstuk (bureautje, stoel, tafeltje, kast met foto’s, boeken en wat dierbare spullen), maar de meeste bezittingen moeten weg. Omdat het om oude meubels en apparaten gaat, is het niet interessant voor anderen, maar we proberen toch zo respectvol mogelijk om te gaan met de dingen die mijn ouders in de loop van hun leven verzameld hebben. Samen brachten zij 8 kinderen groot (voor het grootste deel in dit huis…) en dat deden zij met weinig geld en veel liefde. En dat is nog steeds te zien aan de dingen die wij aantreffen. De materiële waarde stelt niets voor, de emotionele waarde is soms hoog. Maar dan nog… wat moet je met alle boeken, dia’s en fotoalbums? We hebben de komende tijd nog heel wat uitzoekwerk te doen…

T.L. Osborn – een stem uit het verleden… En het blijvende getuigenis van een vrouw die niet genas

In deze dagen ben ik met broers en zussen bezig om het huis van mijn ouders op te ruimen. Mijn moeder is naar een verzorgingshuis en de huurwoning waar ik opgroeide zal binnenkort leeg opgeleverd moeten worden. Daarbij gaan er heel veel spullen door onze handen en veel herinneringen door ons hoofd en hart. Tot 2005 woonde mijn moeder nog samen met mijn vader in dit huis. Hij overleed 21 oktober van dat jaar en pas afgelopen weekend heb ik mezelf ertoe gezet zijn studeerkamer op te ruimen. Boeken, tijdschriften en bijbelstudies – ik heb mijn passies niet van een vreemde…

Bossche bollen

Waar? Nou… hieronder dus. Kijk zelf maar. (Klik op de afbeeldingen voor het complete beeld…)

Kamp weg, probleem opgelost.

Gastblog Marike de Reuver

Ontruiming tentenkamp
Het vluchtelingenkamp aan de Koekamp in Den Haag, is half december op last van de rechter ontruimd. Zijn belangrijkste argument? Het tentenkamp vormde een gevaar voor de gezondheid van de vluchtelingen. Een bepaald niet geloofwaardig argument als je bedenkt dat de tenten open moesten blijven, ook bij storm, sneeuw en regen. Zat er niet wat anders achter?