Onbestaanbare bestaanden: slapen onder vochtige dekens die morgen een ijslaagje hebben

GASTBLOG MARIKE DE REUVER – PERSOONLIJKE IMPRESSIES UIT KOEKAMP DEN HAAG

Het is zondagmorgen, na de kerkdienst, als we namens de Marcuskerk in Den Haag-Zuid de vluchtelingen op de Koekamp bezoeken. Tegen de achtergrond van het Centraal Station en al die architectonische hoogstandjes van Den Haag, staan zo’n acht tenten op een grasveldje. Van een rafelig geworden spandoek is de tekst nog net te lezen… “In memoriam: Den Haag vredesstad”. Zo profileert de Haagse gemeenteraad onze stad met zijn Vredespaleis en International Court of Justice als stad van vrede en gerechtigheid.

Job Cohen als nieuws van gisteren

Mijn oog viel op het verkeukelde portret van Job Cohen. Misschien was hij niet de juiste man op de juiste plaats, maar deze foto maakte ik afgelopen donderdag bij Station Amstel in Amsterdam. Van burgemeester tot partijleider. Van beoogd premier tot verfrommeld portret in de goot van zijn eigen stad. Zo dramatisch zal het wel niet zijn – maar ik stond toch even stil bij de manier waarop wij in ons land mensen lof toezwaaien en omhoog stuwen om hen daarna genadeloos af te serveren. Maar goed, hij vindt vast wel een nieuwe job.

Klik op de afbeelding voor grotere weergave

Van oprechte belangstelling naar een ziekelijke vorm van nieuwsgierigheid

Vandaag hoorden we het verdrietige nieuws over prins Friso. In een week met korte officiële verklaringen van de RVD – stabiel maar niet buiten levensgevaar – is er veel aandacht geweest voor de medische situatie van de prins en de zorgen en het verdriet van de koninklijke familie. Het is begrijpelijk dat er zo wordt meegeleefd en de belangstelling is meestal oprecht. Maar rond de nieuwsgaring en -voorziening is een discussie ontstaan die in mijn ogen breder gevoerd moet worden. En die discussie kan ook betrekking hebben op het vandaag geschrapte RTL4-programma dat geproduceerd is door Eyeworks. Ongevraagd werden er opnamen gemaakt van patiënten die nietsvermoedend de eerste hulp van het VU Medisch Centrum in Amsterdam bezochten. De formele toestemming kan immers wel ‘achteraf geregeld worden’.  Ik vraag me af of we met onze ‘belangstelling’ voor het privéleven van anderen niet totaal op hol geslagen zijn in dit land. Ook vraag ik me af of er in de leiding van een universitair ziekenhuis nog mensen zitten die kritisch na kunnen denken.  

Jezus of religie?

De titel van deze blogpost deugt al niet. Dat wil zeggen – de keuze is voor mij erg gemakkelijk, ik kies bij wijze van spreken met mijn ogen dicht en binnen een nanoseconde voor Jezus. Maar de vraag is of we Jezus los kunnen zien van religie. Voor mensen die niet veel hebben met de kerk of het christelijk geloof is dit waarschijnlijk een non-issue. Maar het blijkt dat het knap gemaakte filmpje van Jeff (Jefferson Bethke) een paar gevoelige snaren raakt. En dan gaan die snaren resoneren en geluid geven. Soms klinkt dat goed, soms vals… Hoe klonk mijn reactie?

Christopher Hitchens en de wrede strijd die hij niet kon winnen

Vandaag hoorde ik dat de Britse intellectueel Christopher Hitchens is overleden aan kanker. De bekende journalist en bestsellerauteur van boeken met titels als God is not great – How religion poisons everything verloor een wrede strijd die hij helaas niet kon winnen, ook niet met behulp van een van de briljanste geleerden van onze tijd, Dr Francis S Collins (drijvende kracht achter het spraakmakende Human Genome Project, een onderzoek dat ervoor heeft gezorgd dat wetenschappers nu de gehele  structuur van het menselijke DNA ontcijferen kunnen). Het is bijzonder tragisch dat deze erudiete man op deze jonge leeftijd aan kanker is overleden. Als gelovige voelde ik me vaak uitgedaagd en zelfs aangevallen door Hitchens, maar ik moet gelijk zeggen dat ik hem ook steeds heb bewonderd om zijn inzicht, taalvaardigheid, humor en scherpte in het debat. Er waren niet veel mensen die de discussie van hem konden winnen – een gelijkspel was al een heel fraai resultaat. Kijk op YouTube en je zult zien en horen wat ik bedoel. Ik heb veel van dergelijke debatten beluisterd – vaak met een mengeling van bewondering en weerzin. Graag vertel ik er hier iets meer over en deel ik wat opmerkelijke informatie met je.

De stille strijd tegen het vermeende kernwapenprogramma van Iran

Een dag nadat een Amerikaanse presidentskandidaat zich vergiste tussen Irak en Iran (ach ja, die namen lijken ook zo op elkaar…) lees ik een online artikel van the New York Times over de stille strijd die kennelijk gaande is tussen Iran en een aantal westerse landen. Als je de nieuwsberichten met enige aandacht volgt, ontdek je steeds meer zetten in dit schaakspel. Het heeft geen zin om op dit particuliere blogje die hele partij te gaan analyseren (waar zou ik de tijd vandaan moeten halen?) maar ik denk wel na over wat zich op het politieke en diplomatieke strijdtoneel afspeelt tussen Iran, de Verenigde Staten, Groot Brittannië en – naar ik veronderstel – Israël.

Een gezinsdrama om de hoek

Zojuist lees ik een politiebericht over het drama dat zich heeft afgespeeld aan de Haya van Somerensingel – een straat die aansluit op de singel waar wij wonen. Nu blijkt dat de vader de brand met motorbenzine op verschillende plaatsen in huis heeft aangestoken en dat hij bewust zichzelf, zijn vrouw en drie kinderen de dood heeft ingejaagd. Hoe komt iemand tot zo’n daad?

Twee van mijn Ethiopië-foto’s vandaag in het Nederlands Dagblad

Natuurlijk is het leuk als je foto’s de krant halen, maar in dit geval vind ik het extra mooi omdat er ook aandacht is voor het werk van Compassion onder de allerarmste en meest kwetsbare mensen. Klik op de afbeelding voor grotere weergave. Als je meer wilt zien en lezen over Ethiopië, kijk dan even hier. Dank aan het Nederlands Dagblad voor de plaatsing van foto’s en tekst.

Theologie op straat

De kortste nacht werd ingeluid met een ludiek feest in een prachtige binnentuin van Amstelhoven achter de Hermitage Amsterdam. Onder de naam Contrastnacht kwamen vogels van diverse pluimage bijeen rond het thema Alle gelukkigen. De sfeer was goed, het weer werkte mee en de theologen – die tegelijkertijd een eigen besloten feestje vierden waar het naar verluidt eveneens gezellig was! – zagen er ook de grap wel van in.

Zonder verhalen kan ik niet leven – The Movie :-)

Gisteren hebben we een mooie boekpresentatie gehad in kunstcafé Dwaze Zaken te Amsterdam. Het boek Zonder verhalen kan ik niet leven is in feestelijke sfeer ten doop gehouden en diverse mensen (waaronder Monique’s zus Rebecca) lazen een gedeelte voor uit dit boek dat hen bijzonder had aangesproken.