We hebben het oude jaar uitgezwaaid en zijn het nieuwe ingedraaid. Bij ons staat de kerstboom nog, want je moet jezelf wel de tijd gunnen om (na) te genieten. Voor mij markeert New Year’s Day van U2 de overgang van het ene naar het andere jaar – terwijl half Nederland Bohemian Rhapsody van Queen meezingt. Ik heb meer met vooruitzien dan met terugkijken. Misschien ben ik daarom toch maar niet geworden waar ik in een ver verleden voor ben opgeleid: leraar geschiedenis.
Nieuwe ronde
Wat is een jaarwisseling anders dan de feestelijke afsluiting van een rondje om de zon? Voor een enkeling valt dat rondje precies samen met een levensjaar (een nicht is jarig op 31 december, een neef op 1 januari) en dat heeft voor- en nadelen. Leuk dat er rond jouw verjaardag een groot feest wordt georganiseerd, maar waarschijnlijk mis je ook veel aandacht omdat iedereen druk met vuurwerk, oliebollen en champagneglazen in de weer is. ‘De beste wensen! En oh ja, ook nog gefeliciteerd, natuurlijk!’
Ik ben er maar mee opgehouden me te verbazen over het feit dat de periodes tussen de opeenvolgende New Year’s Days steeds korter lijken. Het leven gaat snel, zeggen we dan. Maar ik vraag me af: snel in vergelijking met wat? Hebben we dan ooit een ander leven gekend dat veel langzamer verliep? Of duurden onze dagen vroeger aanmerkelijk langer? Hoe dan ook, het is eerlijk gezegd ook mijn ervaring. Ik zie bijvoorbeeld een man voorbijfietsen met zo’n kinderzitje aan het stuur. Tja, daar heb ik ook nog mee rondgereden, denk ik dan meewarig. En wat is dat inmiddels lang geleden en wat duurde die periode jammerlijk kort…
Levenskunst
Je krijgt geen opleiding voor het leven. Het leven is de opleiding. Ik vertrouw op iets moois en blijvends daarna… maar wat we weten is dat we vandaag leven en er nu het beste van moeten maken. En omdat ik zelf de 50 gepasseerd ben, heb ik besloten om zoveel mogelijk te doen wat ik al heel lang van plan was. Dat betekent ook dat ik soms ‘ja’ zeg tegen uitdagingen die ik vroeger misschien uit de weg zou zijn gegaan (afgelopen jaar verzorgde ik bijvoorbeeld in Budapest op uitnodiging drie presentaties in het Engels – ik dacht: waar ben ik nu weer aan begonnen? – maar heb totaal geen spijt van deze bijzondere ervaring). En het betekent dat ik – ook in dit nieuwe jaar – met regelmaat ‘nee’ ga zeggen. Als ik dat niet doe, loop ik vroeg of laat tegen m’n grenzen aan. Afgelopen jaar heb ik dat weer gemerkt. Vanaf de vakantie (wij gingen laat, in de maand augustus) tot het jaareinde heb ik keihard gewerkt om alle zakelijke doelstellingen te halen. Aan het eind van die periode haalde ik een streep door mijn agenda om een paar dagen -alleen- naar Vlieland te kunnen gaan. Ik wilde schrijven aan een reeds lang aangekondigd boek over ‘levenskunst’. Leuk om zo’n boek te schrijven, maar nu nog de tijd vinden om het daadwerkelijk te doen…
Als los zand door de handen
Ik schreef net dat ik alleen naar Vlieland ging, maar de waarheid is anders. De eerste dag was ik in gezelschap van Marjelle die zo aardig was om voor mij (en mijn boek) te poseren. Foto’s van lege stranden zijn leuk, maar het beeld wordt toch wat completer – en in dit geval mooier – als er ook een menselijk element te zien is. We lopen niet rond op een lege planeet, het krioelt hier werkelijk van het leven en stilte is schaars. Je moet actief op zoek naar rust en ruimte en dat betekent soms ook dat je de agenda leeg moet maken om te voorkomen dat je totaal doordraait. Dat ga ik dus ook in 2013 weer bewust doen: pauzes inlassen, nieuwe energie vinden, af en toe ‘de boel de boel laten’. Juist tijdens die rustige momenten vind je tijd om te genieten en zo voorkom je dat het leven als los zand door je vingers heen glipt. Terwijl ik dit schrijf weet ik dat dit voor velen een ongekende luxe is. Ik ben me ervan bewust dat er mensen zijn die door alle drukte van hun bestaan heel moeilijk aan echte adempauzes toekomen. Toch zul je wel moeten, anders houd je het allemaal niet vol…
Goede hoop
Wrecking Ball van Bruce Springsteen is voor mij een van de absolute muzikale hoogtepunten van 2012. Als je dit album nog niet kent – dan heb je nog iets in te halen… Springsteen doet wat de grootste artiesten doen: pijnlijke vragen stellen, zingen over het leven met alle hoogte- en dieptepunten, maar ook troost en hoop bieden. Ik ga weer met goede hoop en vol verwachting dit nieuwe jaar in. Geniet van deze muziek en vergeet niet naar de woorden te luisteren…
Rise up shepherd, rise up
Your flock has roamed far from the hills
Stars have faded, the sky is still
Sun’s in the heavens and a new day’s rising
