Voetbal is zeg maar niet echt mijn king…

Sebastiaan Poelen is een goede scout. Want, ere wie ere toekomt, hij attendeerde onze club op het aanstormende talent Johannes van de Bank. Een gast die z’n looks mee heeft, over een gemakkelijke babbel, goede connecties en een vlotte pen beschikt. Zo vlot, dat we hem soms wat af moeten remmen. Doseren, Johannes, verdeel je krachten… laat iedereen even indutten en haal dan genadeloos uit. Als een streep – onhoudbaar – recht op het doel af. En zo gaan we elkaar nog beter maken: we zijn nog maar net begonnen.

Buitengewoon boeiend en vaak zo onvoorspelbaar als het weer

Ik moet nog even wat foto’s uploaden. Afgelopen zondag schoot ik nog zomerse plaatjes in Haarlem en rond de Kolk van Spaarndam – zoals de foto die hier links staat. Vanavond liep ik naar buiten en zag ik heel iets anders voorbij drijven. Ook blauw met oranje, maar toch een stuk grijzer. Ik ontwaarde in sommige wolken zelfs een groenige zweem – geloof het of niet. Het zal toch niet van Schiphol zijn? Een groene kleur in de lucht schijnt op naderend onweer te duiden. Of gaat het juist om wolken met hagel? Wie het weet, mag het zeggen. Tja, ik heet dus niet Piet Paulusma en ben geen kenner. Maar ik houd wel van het Hollandse weer – al snap ik er vrijwel niets van.

Lucky Ajax

Gisteren langs de lijn gestaan bij de wedstrijd DSS – Lucky Ajax. Nu zul je denken: “Lucky Ajax?” – nog nooit van gehoord (want DSS kennen jullie natuurlijk allemaal wel). Welnu, Lucky Ajax is een groep voetballers die ooit – in hun beste jaren – betaald tegen een bal mochten schoppen bij de beste club van Nederland. En nu, puur voor de lol, gaan ze daar nog mee door. En zo kon het gebeuren dat wij gisteren Sjaak Swart (73 and still going strong) konden zien voetballen met Frank de Boer, Dennis Bergkamp en de broers Rob en Richard Witschge – om er maar een paar te noemen. En dat alles ter gelegenheid van de opening van het nieuwe hoofdveld (kunstgras) van DSS in Haarlem. Kijk, dat zijn nog eens belevenissen. Als je alle foto’s wilt zien, die staan een tijdje hier online. Je mag ze ook downloaden, als je dat leuk vindt.

Afkicken van Sonrise in Haarlem > Gastblog Anne-Marie Bakker

Terugkomen van een christelijk vakantiekamp of een evenement als Opwekking of Xnoizz Flevo… en dan weer gewoon de draad oppakken in de alledaagse werkelijkheid. Dat is wel even omschakelen. Ik dacht daaraan toen ik Anne-Marie Bakker op Facebook ‘hoorde’ verzuchten dat Sonrise in Haarlem helaas alweer voorbij was. Ze moest er van ‘afkicken’. Daar kan ik me iets bij voorstellen, want ik weet dat er in mijn geboortestad iets bijzonders gebeurt door de inspanningen van gezamenlijke kerken en jongeren uit Haarlem en de regio. Ik heb Anne-Marie daarom de gelegenheid geboden om hier op Vrijspraak iets over haar ervaring bij Sonrise te vertellen, zodat zij nog een beetje kan nagenieten en wij meegenieten.

Mijn nabeschouwing

Balen dat we gisteren die finale niet hebben kunnen winnen. Maar als ik probeer om zonder nationalistische, oranjegekleurde bril naar de wedstrijd te kijken, dan moet ik gewoon zeggen dat Spanje verdiend winnaar is. Ook als je kijkt naar het verloop van het toernooi. Verder vind ik dat Nederland in de eerste helft onnodig hard gespeeld heeft en dat niemand moet zeuren over de scheidsrechter. Hij had ons ook een rode kaart kunnen geven, vooral voor die waanzinnige karatetrap die Nigel de Jong uitdeelde.

We mogen trots zijn op de prestatie, maar Nederland gaat niet de boeken in als het land dat het mooiste voetbal van dit WK speelde. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat die waardering naar Duitsland en Spanje moet gaan. Over 2 jaar EK en over 4 jaar weer een WK. Het leven gaat door en er is nog wel iets anders dan voetbal. Gelukkig!

Op Vrijspraak gaat de ontmoeting Nederland-Duitsland gelukkig wel door (3)

Het aftellen is begonnen. Een snikhete zaterdag bereidt ons voor op Spaanse temperaturen. Wie gaat morgen met de beker naar huis: Spanje of Oranje? Zijn wij de citruspers en de Spanjaarden de appeltjes van Oranje – zoals ik gisteren op tv zag? We zullen het zien…
Eerlijk gezegd zou ik het niet zo heel erg vinden als Spanje wint. Ik hoop natuurlijk dat de hoofdprijs onze kant op komt, want driemaal is scheepsrecht. Maar Spanje heeft ook nog nooit een wereldkampioenschap gewonnen en heeft in dit toernooi, net als Duitsland, het mooiste voetbal laten zien. Maar van mijn kant klinken er geen bezwaren als Nederland ‘lelijk’ kampioen wordt na verlenging en strafschoppen. Het liefst zie ik een mooie, spannende strijd met een winnaar die duidelijk als sterkste blijft staan. Laat het Oranje zijn!

Mede-blogger en tweep Kerstin Hack, zelf afkomstig uit Berlijn, kan morgen rustig met een koel Duits biertje naar de wedstrijd kijken. Misschien wel in de wetenschap dat haar land 3e geworden is. Wat maakt het uit? Lees vandaag haar derde gastbijdrage over de relatie en ontmoeting tussen onze landen.

Op Vrijspraak gaat de ontmoeting Nederland-Duitsland gelukkig wel door (2)

Inktvis Paul (links in gemarineerde vorm) weet het al: Spanje wordt zondag wereldkampioen. Het is best mogelijk, maar dan is dat vast niet dankzij de voorspellende gaven van een octopus. Vreemd dat mensen vaak moeite hebben om in God of het hiernamaals te geloven, maar ze kennen wel kracht en betekenis toe aan magnetische armbandjes en helderziende inktvissen.

Maar daar gaat deze blogpost niet over. We gaan vandaag verder waar we gisteren gebleven zijn: het gastblog van Kerstin Hack over de relatie tussen onze landen, maar ook over vergelding en vergeving. Lees mee en reageer!

Op Vrijspraak gaat de ontmoeting Nederland-Duitsland gelukkig wel door (1)

De droomfinale Nederland – Duitsland gaat niet door (wij waren er klaar voor, but it takes two to tango). Maar daarmee zijn we nog niet uitgepraat over de relaties tussen ons kleine lage land en onze grote Oosterburen. Kerstin Hack, een enthousiaste collega-uitgever en blogger uit Duitsland, nam de uitdaging aan om iets te schrijven over de relatie tussen onze volken en landen. Vandaag het eerste deel, meer volgt!

Over scheidsrechters, wraak en herstel – Observaties over voetbal, Nederland en Duitsland

Gefeliciteerd! Jullie Nederlanders hebben goed gevoetbald en de finale van de wereldcup 2010 bereikt. Wij Duitsers hopen dat ook te bereiken (NB dit stuk is vóór de wedstrijd met Spanje geschreven – Paul). Dit gegeven was voor mij het laatste zetje om eens iets te schrijven voor het blog van Paul, omdat hij me al eerder gevraagd had om mijn gedachten te delen over pijn uit het verleden, relaties tussen onze volken en landen, vergeving en genezing.