Jousra, een trotse moslima

Wat ik zo leuk vind aan Twitter? Dat je allerlei mensen tegenkomt en dat je met elkaar in gesprek kunt gaan – ook als je heel verschillend bent van afkomst, leeftijd en levensbeschouwing. Op straat durf je elkaar misschien niet zo gemakkelijk aan te spreken, maar in sociale media gaat het vaak vanzelf en kom je er al snel achter of je iets gemeenschappelijks hebt. Zo raakte ik een tijdje geleden in gesprek met Jousra, een jonge moslima uit Amsterdam. We hebben elkaar nog nooit in het ‘echte leven’ ontmoet, maar kwamen er al gauw achter dat we allebei serieus in het leven staan én ontzettend van lachen houden. Kijk, dat schept alvast een band.

Buitenaards leven? Ja, natuurlijk!

Vanavond gaat de NASA ons de eerste beelden tonen van aliens. Er schijnt een UFO neergestort te zijn ergens in Nevada en na enig herstelwerk zijn de ruimtewezens voldoende bijgekomen om LIVE door Oprah Winfrey geïnterviewd te worden met behulp van een door Google geschreven vertaalprogramma. Het grappige is dat iedereen denkt dat de autoriteiten alleen iets gaan vertellen over de chemische samenstelling van een bacterie die arsenicum best wel lekker vindt, maar het nieuws is veel groter. We zijn ontdekt, ze zijn onder ons: de aliens.

Domino Day voor Stephen Hawking: did we jump or were we pushed?

Het zingt rond in de media: mastermind Stephen Hawking is eruit, de ultieme vraag is opgelost. Het universum is spontaan ontstaan als onvermijdelijke consequentie van natuurwetten. Zwaartekracht is de uiteindelijke verklaring voor ons bestaan – als ik het goed begrepen heb. Natuurlijk zijn er na de spontane oorsprong nog allerlei andere natuurwetten en mechanismen aan het werk geweest, maar voor een verklaring hebben we God niet nodig – schijnt Hawking in zijn nieuwe boek ‘The Grand Design’ te concluderen. En dat is afwijkend van zijn eerdere mening dat het idee van God als Schepper niet kan worden uitgesloten.

Een kolossaal beeld en een geopenbaard mysterie

“Het is de ondergang van het christendom geweest toen ze tot gevestigde kerk is geworden.” De loskoppeling van christelijke dienst én lijden bracht de kerk tot dorheid en onvruchtbaarheid. Ze is daardoor verwereldlijkt. Het positieve van de secularisatie in onze tijd is dan dat de gemeente weer teruggebracht wordt tot de nieuwtestamentische situatie: minderheid, geringschatting, discriminatie, lijden.

Deze woorden tref ik aan in een boekje van ds. Jan Maasland. (NB De eerste zin van het citaat is een stelling waarop gereageerd kan worden, dus niet speciaal de mening van de auteur). Op dit moment ben ik bezig met een redactie van deze tekst, het is een reeds eerder gepubliceerd boekje van IZB in Amersfoort – een bijbelstudie over de brief van Paulus aan de gemeente te Kolosse die wij nu in een nieuwe jas gaan uitgeven in onze Kringserie.

Interview met Kevin en Bryan

Afgelopen weekend hadden wij twee gasten in huis: Kevin uit Ierland en Bryan uit Amerika. Kevin en Bryan zijn betrokken bij het werk van een internationale zendingsorganisatie. Kevin ontmoette ik twee jaar geleden in Finland, op de internationale bijbelschool waar mijn broer Bob toen lesgaf. Ik maakte ook een college van Kevin mee over de zendingsreizen van Paulus in de eerste eeuw van onze jaartelling. Kevin benadrukte dat Paulus een goede strategie had en zich vooral op de grote steden (metropolis) richtte. Ook voor onze tijd is het van belang dat we de zendingsopdracht van Jezus op een effectieve wijze uitvoeren. Niet door mensen een boodschap op te dringen, maar door als volgelingen van Jezus te leven en ‘een open brief’  te zijn. Lees verder en luister (!) naar mijn interview!

Christen én fotomodel

De laatste tijd heb ik hier het een en ander geschreven over uiterlijke schoonheid. Ik noemde een paar christelijke artiesten die gezegend zijn met een mooie stem én een prachtig uiterlijk. Van die mooie mensen kun je nog volhouden dat je ze bewondert vanwege hun fantastische stemgeluid en artistieke kwaliteiten, maar ik beweer dat het uiterlijk ook een belangrijke rol speelt in de wereld van christelijke muziek en entertainment (denk aan televisie) en dat we daar niet zo schijnheilig over moeten doen. Het is gewoon leuk om mooie mensen te bewonderen maar die bewondering moet natuurlijk niet omslaan in een soort ‘verafgoding’.

Geloofsopvoeding en een uitnodiging voor bloggers…

Er komen wat blogs over geloofsopvoeding op Vrijspraak – afgewisseld met nog wat bijdragen over ‘mooi van buiten én van binnen’. Maar dat past eigenlijk ook best goed bij het onderwerp kinderen!

Claire van Duyvenbode: ‘Innerlijke schoonheid blijft’

Claire van Duyvenbode is een christelijke zangeres van Hollandse bodem. De laatste dagen ben ik hier – tot schrik van sommige bloglezers – nogal opgegaan in mijn bewondering voor vrouwelijk schoon. Ik beken nederig schuld, maar ik heb niet echt spijt. Heel bewust heb ik hier mijn verhaal opgebouwd en heel eerlijk heb ik verteld welke bekende zangeressen bij mij als mannelijke muziekliefhebber in de smaak vallen. Ook kondigde ik aan dat ik nog iets zou schrijven over schoonheid bij Nederlandse christelijke artiesten. Hierbij de eerste inlossing van deze belofte.

Claire is een schoonheid. Oordeel zelf. Maar blijf niet te lang staren naar haar foto – ze heeft ook veel moois te zeggen in antwoord op mijn vragen. En als je even naar de onderkant van deze blog post wilt afzakken, dan kun je een clipje bekijken en zelf horen dat Claire ook prachtig kan zingen.

De verborgen agenda van (on)gelovigen

Een boeiende reactie op een van de vorige posts prikkelt mij tot het stellen van de volgende vraag: hebben (on)gelovigen een verborgen agenda wanneer zij heel stellig hun overtuiging verkondigen over de kwestie schepping of evolutie? Heb ik, als iemand die al zo’n dertig jaar gelooft dat het wonder van ons bestaan niet kleiner wordt wanneer wij het mechanisme van evolutionaire ontwikkeling omarmen, een verborgen agenda? Of heb ik gewoon – net als de meeste mensen – een eerlijke levensovertuiging met een mix van vragen en antwoorden?

Een mooi beeld van de echte Bart

Katja Schuurman en Monique Kramer

Aansluitend op mijn vorige vraaggesprekje met Kees-Jan Cecchi heb ik ook Monique Kramer naar haar ervaringen gevraagd rond de opnamen van BIKKEL – de documentaire over het leven van Bart de Graaff.

- Monique, je laat op hyves en op andere plaatsen nogal eens van je horen omdat je bijzonder enthousiast en uitgesproken over je geloof bent. Ik heb je ook wel eens op YouTube gezien toen je met Katja Schuurman in gesprek ging over je liefde voor Jezus. Niet zo lang geleden hoorde ik dat je betrokken bent geweest bij de documentaire BIKKEL over BNN-oprichter, belhamel en publiekslieveling Bart de Graaff. Vertel eens, is Bart je nieuwe idool?
Nee, ik volg alleen Jezus! Maar via een vriend kwam ik met Bart in contact. De filmmakers wilden voor BNN ‘s 10-jarige jubileum een documentaire maken. Hierin wilde ze de andere kant van Bart tonen. Zo kwamen ze bij ons uit. En ik vond dit een mooie kans om iets over Jezus te vertellen.

- Bart de Graaff kennen we als een vrolijk, ondeugend mannetje dat mensen hun bed uit belde nadat hij uitgevonden had waar hij ze midden in de nacht voor wakker mocht maken. Welke kant van Bart de Graaff kennen de televisiekijkers niet en heb jij wel leren kennen?
Vooral de kant dat hij eigenlijk gewoon heel ziek was en dacht dat hij niet lang meer te leven had door zijn nierziekte. Hierdoor probeerde hij alles uit het leven hier te halen. En in het radio-interview zei hij ook dat er mensen zijn die het slechter hadden. Hij was ook echt wel gevoelig. Maar het belangrijkste is dat hij op het laatst van zijn leven christen is geworden!

- Bart spotte met van alles en nog wat – ook met de dood. Maar hij was kennelijk ook serieus met geloofsvragen bezig. Kun je daar iets meer over vertellen?
Omdat hij bevriend was met een van mijn beste vrienden: Kees-Jan (ook nierpatiënt) hebben wij nog wel eens voor hem gebeden. Zo mocht ik hem ook ontmoeten op EO-jongerendag 2001. Daar heb ik hem persoonlijk gevraagd of hij christen was. Dat heeft hij toen bevestigd.

Monique in haar bijzondere jurk bij Pathé Tuschinski

- Waarom droeg je een speciaal voor jou ontworpen Jezus-jurk tijdens de premiere van de documentaire? En hoe werd er door de gasten op je jurk gereageerd?

De tv-wereld ken ik nu een klein beetje en het is best oppervlakkig. Ik dacht wel dat in niet veel gespreksgelegenheid zou krijgen. Dus ik dacht: Weet je wat? Ik laat een rok maken met portretten en de naam van Jezus, want als je zijn naam aanroept, zul je gered worden. (Romeinen 10)

En, wat waren de reacties?
Barts moeder vond me er prachtig uit zien, maar anderen lachten mij achter mijn rug uit. Dat maakt mij niets uit – ze hebben iets om over na te denken.

- Raad je ons aan om de documentaire te gaan zien? Zo ja, waar moeten we vooral op letten?
Ja, want ondanks dat ze alles over het geloof eruit hebben geknipt krijg je toch een mooi beeld van wie Bart nu eigenlijk was. Bart zelf zegt dat hij in God gelooft en op het eind zegt hij dat hij ons in de hemel hoopt terug te zien. En zijn zus Mirjam vertelt over Barts sterven… Dat is zo ontroerend en pakkend! Want ze zegt dat hij net voordat hij sterft, ineens z’n armen naar boven in de lucht steekt. En wij weten wel Wie hem op kwam halen! (Zie ook hier)

Monique heeft op deze website en op haar hyvespage nog meer ervaringen en een verslagje staan.