Op mijn verzoek schreef Marike de Reuver opnieuw een gastblog voor Vrijspraak. De aanleiding is het boekje ‘Ik heb verdriet’ dat is uitgegeven bij Ark Mission (de organisatie waarvoor ik werk). Naast alles wat ons blij en dankbaar stemt, zijn er helaas ook veel dingen in het leven die pijn doen en verdrietig maken. En als iedereen om jou heen vrolijk is en het glas heft, is het contrast soms erg groot. Vanwege hun openbare functies zijn de hoogte- en dieptepunten uit het persoonlijk leven van onze koninklijke familie erg ‘zichtbaar’, al weet je nooit hoe mensen zich ‘diep vanbinnen’ voelen. Verdriet treft iedereen, maar er zijn gelukkig ook woorden van troost en bemoediging te vinden. Lees verder →
We hebben het oude jaar uitgezwaaid en zijn het nieuwe ingedraaid. Bij ons staat de kerstboom nog, want je moet jezelf wel de tijd gunnen om (na) te genieten. Voor mij markeert New Year’s Day van U2 de overgang van het ene naar het andere jaar – terwijl half Nederland Bohemian Rhapsody van Queen meezingt. Ik heb meer met vooruitzien dan met terugkijken. Misschien ben ik daarom toch maar niet geworden waar ik in een ver verleden voor ben opgeleid: leraar geschiedenis.
Nieuwe ronde
Wat is een jaarwisseling anders dan de feestelijke afsluiting van een rondje om de zon? Voor een enkeling valt dat rondje precies samen met een levensjaar (een nicht is jarig op 31 december, een neef op 1 januari) en dat heeft voor- en nadelen. Leuk dat er rond jouw verjaardag een groot feest wordt georganiseerd, maar waarschijnlijk mis je ook veel aandacht omdat iedereen druk met vuurwerk, oliebollen en champagneglazen in de weer is. ‘De beste wensen! En oh ja, ook nog gefeliciteerd, natuurlijk!’
Ik ben er maar mee opgehouden me te verbazen over het feit dat de periodes tussen de opeenvolgende New Year’s Days steeds korter lijken. Het leven gaat snel, zeggen we dan. Maar ik vraag me af: snel in vergelijking met wat? Hebben we dan ooit een ander leven gekend dat veel langzamer verliep? Of duurden onze dagen vroeger aanmerkelijk langer? Hoe dan ook, het is eerlijk gezegd ook mijn ervaring. Ik zie bijvoorbeeld een man voorbijfietsen met zo’n kinderzitje aan het stuur. Tja, daar heb ik ook nog mee rondgereden, denk ik dan meewarig. En wat is dat inmiddels lang geleden en wat duurde die periode jammerlijk kort…
Levenskunst
Je krijgt geen opleiding voor het leven. Het leven is de opleiding. Ik vertrouw op iets moois en blijvends daarna… maar wat we weten is dat we vandaag leven en er nu het beste van moeten maken. En omdat ik zelf de 50 gepasseerd ben, heb ik besloten om zoveel mogelijk te doen wat ik al heel lang van plan was. Dat betekent ook dat ik soms ‘ja’ zeg tegen uitdagingen die ik vroeger misschien uit de weg zou zijn gegaan (afgelopen jaar verzorgde ik bijvoorbeeld in Budapest op uitnodiging drie presentaties in het Engels – ik dacht: waar ben ik nu weer aan begonnen? – maar heb totaal geen spijt van deze bijzondere ervaring). En het betekent dat ik – ook in dit nieuwe jaar – met regelmaat ‘nee’ ga zeggen. Als ik dat niet doe, loop ik vroeg of laat tegen m’n grenzen aan. Afgelopen jaar heb ik dat weer gemerkt. Vanaf de vakantie (wij gingen laat, in de maand augustus) tot het jaareinde heb ik keihard gewerkt om alle zakelijke doelstellingen te halen. Aan het eind van die periode haalde ik een streep door mijn agenda om een paar dagen -alleen- naar Vlieland te kunnen gaan. Ik wilde schrijven aan een reeds lang aangekondigd boek over ‘levenskunst’. Leuk om zo’n boek te schrijven, maar nu nog de tijd vinden om het daadwerkelijk te doen…
Als los zand door de handen
Ik schreef net dat ik alleen naar Vlieland ging, maar de waarheid is anders. De eerste dag was ik in gezelschap van Marjelle die zo aardig was om voor mij (en mijn boek) te poseren. Foto’s van lege stranden zijn leuk, maar het beeld wordt toch wat completer – en in dit geval mooier – als er ook een menselijk element te zien is. We lopen niet rond op een lege planeet, het krioelt hier werkelijk van het leven en stilte is schaars. Je moet actief op zoek naar rust en ruimte en dat betekent soms ook dat je de agenda leeg moet maken om te voorkomen dat je totaal doordraait. Dat ga ik dus ook in 2013 weer bewust doen: pauzes inlassen, nieuwe energie vinden, af en toe ‘de boel de boel laten’. Juist tijdens die rustige momenten vind je tijd om te genieten en zo voorkom je dat het leven als los zand door je vingers heen glipt. Terwijl ik dit schrijf weet ik dat dit voor velen een ongekende luxe is. Ik ben me ervan bewust dat er mensen zijn die door alle drukte van hun bestaan heel moeilijk aan echte adempauzes toekomen. Toch zul je wel moeten, anders houd je het allemaal niet vol…
Goede hoop
Wrecking Ball van Bruce Springsteen is voor mij een van de absolute muzikale hoogtepunten van 2012. Als je dit album nog niet kent – dan heb je nog iets in te halen… Springsteen doet wat de grootste artiesten doen: pijnlijke vragen stellen, zingen over het leven met alle hoogte- en dieptepunten, maar ook troost en hoop bieden. Ik ga weer met goede hoop en vol verwachting dit nieuwe jaar in. Geniet van deze muziek en vergeet niet naar de woorden te luisteren…
Rise up shepherd, rise up Your flock has roamed far from the hills Stars have faded, the sky is still Sun’s in the heavens and a new day’s rising
De laatste maanden heb ik met mijn collega’s van Ark Media keihard gewerkt aan de samenstelling van ons aanbod voor voorjaar 2013. We proberen steeds verder vooruit te plannen en laten ‘ondertussen’ in rap tempo nieuwe boeken verschijnen. En dat valt niet mee, zeker niet in de huidige marktomstandigheden… Maar we hebben de overtuiging dat we met een divers aanbod en met spraakmakende projecten een geïnteresseerd lezerspubliek kunnen bereiken. Ondertussen zijn we ook druk (en enthousiast!) bezig met boeken die we nu laten verschijnen – en daar horen ook feestelijke boekpresentaties bij!
NIET VANZELFSPREKEND
Een van de uitdagingen waar wij voor staan is dat we nu een online generatie hebben die niet vanzelfsprekend gebruik maakt van oude distributiekanalen. Hoe bereiken we deze doelgroep nu – zowel met inhoud als met gedrukte vorm? Boeken zijn voor hen ‘een van de opties’ geworden, we weten natuurlijk dat digitale media voor een belangrijk deel de plaats innemen van print en dat is in ons vak goed te merken. Het heeft geen zin om daarover te gaan jammeren, het is beter om de nieuwe technieken te omarmen en gebruik te maken van sociale media om direct in contact te komen met schrijvers en lezers (en een veel bredere groep van creatieve mensen!) Daarnaast is het mijn opdracht als uitgever om te anticiperen op ontwikkelingen. Gelukkig heb ik een aantal jaren aan een netwerk met jonge Nederlandse auteurs gewerkt en ik ben stellig van plan om met deze mensen door te gaan en nieuwe auteurs een kans te bieden. Hierboven een foto van de bijeenkomst die we hadden met de auteurs die hebben meegewerkt aan Een maar anders. Hieronder kun je meer lezen over dit boek en over twee andere spraakmakende uitgaven: Dagboek van een zoekend christen van Monique Samuel en Staat Geschreven van Erik Drenth en Jaap Marinus.
Vanmorgen ben ik met de trein teruggekeerd uit Budapest, Hongarije. Ik was daar, samen met twee Nederlandse collega’s uit het christelijke boekenvak, voor Marketsquare Europe 2012. Een aantal uitgevers uit centraal Europa kwam bijeen om rechten te verhandelen, maar bovenal om kennis te delen en inspiratie op te doen. Ik was er op uitnodiging van de organisatie bij en mocht een drietal presentaties verzorgen. We hebben het gehad over de inzet van sociale media en over het belang van netwerken. Omdat we dinsdagochtend al met de trein vertrokken (via Berlijn en Praag naar Budapest), hadden we woensdag volop de tijd om de stad te verkennen. Donderdag en vrijdag zijn we druk geweest met het programma (donderdagavond had ik ook een presentatie), vrijdagavond zijn we gaan genieten van ‘Budapest by night’ en zaterdagochtend was er voor vertrek ook nog tijd om een paar uur de stad in te gaan. We zijn teruggereisd via Wenen en München (waar we nogal wat vrolijke Duitsers aantroffen die het Oktoberfest aan het vieren waren…). Reizen met de trein was aangenaam en ik ben stellig van plan om ook privé eens naar Budapest te gaan want het is een prachtige stad. Het leuke van deze netwerkbijeenkomst is dat ik ook weer een paar interessante contacten heb opgedaan en mensen heb leren kennen uit diverse landen. En nu? Weer keihard verder werken om alle deadlines te halen!
Hieronder een paar foto’s van Marketsquare (avondbijeenkomst met diner) Foto’s van Budapest staan op mijn Facebook pagina!Lees verder →
Deze dagen ben ik voor het werk in Budapest, Hongarije. Ik verzorg een drietal presentaties bij Marketsquare Europe, een bijeenkomst van christelijke boekuitgevers en -verkopers. We zijn een dag eerder aangekomen en hebben deze gelegenheid benut om de stad te bekijken. En dat was zeer de moeite waard! Hierbij drie foto’s, op Facebook staat een hele serie – klik en kijk hier. Lees verder →
Mijn vorige blogpost heeft veel reacties opgeroepen. Het is vooral mooi om te zien dat zoveel mensen me graag hadden geholpen toen ik midden in de nacht ineens zonder vervoer zat en dat waardeer ik zeer. En uiteindelijk is het allemaal weer goed gekomen met me, hoor. En voor een bijzonder project moet je wat over hebben, nietwaar?
Wat bracht mij in de dynamische omgeving van Wekerom? Ik was van plan om ter plaatse twee heren op de korel te nemen: Erik Drenth en Jaap Marinus. Beide mannen waren die avond op dezelfde plaats en dat was een mooie kans om twee theologen in één klap te slaan. Dat is ook prima gelukt, de problemen kwamen pas daarna.
De foto’s zijn gemaakt voor de cover en voor de promotie van het boek waar Erik en Jaap nu aan werken en dat we dit najaar bij Ark Media gaan uitgeven. Erik en Jaap zijn vrienden die ‘hun verschillen vieren’ en zij zijn op internet altijd gezamenlijk op één plek te vinden, namelijk op hun spraakmakende en prijswinnende website Staat Geschreven.
Ik laat hier alvast een foto zien – er komen er later op deze avond nog wat meer op mijn eigen domein. Stay tuned!
Gisteravond was de prachtige boekwinkel van Riemer & Walinga in Ermelo gevuld met leuke mensen. Waarschijnlijk zaten daar, naast veel familie en vrienden van psychologe en auteur Aukelien van Abbema, veel singles tussen die met extra belangstelling geluisterd zullen hebben naar de workshops van de auteur en Ruben Brands (van Funky Fish- de grootste christelijke community / dating site van Nederland). Zelf mocht ik het ‘eerste exemplaar’ van Single in de kerk aan Aukelien geven en ik was blij dat ik een kleur rozen had uitgekozen die prima bij haar mooie jurk paste! Op haar beurt overhandigde Aukelien een exemplaar van haar boek aan Nynke Dijkstra, als theoloog betrokken bij het landelijk team missionair werk van de Protestantse Kerk. Het was een mooie avond met live muziek van Tax Collectors (ik heb gelijk hun CD gekocht!) in de grote tuin achter de boekhandel. Elise Walinga is een uitstekende gastvrouw en het is leuk om mensen tegen te komen die ook zo gepassioneerd zijn voor het boekenvak! Lees verder →
Sebastiaan Poelen is een goede scout. Want, ere wie ere toekomt, hij attendeerde onze club op het aanstormende talent Johannes van de Bank. Een gast die z’n looks mee heeft, over een gemakkelijke babbel, goede connecties en een vlotte pen beschikt. Zo vlot, dat we hem soms wat af moeten remmen. Doseren, Johannes, verdeel je krachten… laat iedereen even indutten en haal dan genadeloos uit. Als een streep – onhoudbaar – recht op het doel af. En zo gaan we elkaar nog beter maken: we zijn nog maar net begonnen.
Een huis vol spullen. Een hoofd vol vragen. Een ijskast vol voedsel. Een box vol mail. Een agenda vol afspraken. Een kar vol boodschappen. We hebben te veel van van alles, terwijl anderen over vrijwel niets beschikken. Ja, ze hebben tijd en ruimte – maar weinig kansen en mogelijkheden. We moeten nadenken over de ware crisis in onze cultuur. Is de economie beschadigd of hebben we vooral af te rekenen met een vertrouwenscrisis? Hebben we het geloof verloren in de maakbaarheid van de samenleving? Hebben we geen fiducie meer in de leiders en experts? En moeten we daar verbaasd over zijn? Zijn we misschien vergeten hoe prettig het is om tevreden te zijn met genoeg en hoe mooi het is om uit je overdaad uit te kunnen delen? Lees verder →
