Oranjeverdriet

Op mijn verzoek schreef Marike de Reuver opnieuw een gastblog voor Vrijspraak. De aanleiding is het boekje ‘Ik heb verdriet’ dat is uitgegeven bij Ark Mission (de organisatie waarvoor ik werk). Naast alles wat ons blij en dankbaar stemt, zijn er helaas ook veel dingen in het leven die pijn doen en verdrietig maken. En als iedereen om jou heen vrolijk is en het glas heft, is het contrast soms erg groot. Vanwege hun openbare functies zijn de hoogte- en dieptepunten uit het persoonlijk leven van onze koninklijke familie erg ‘zichtbaar’, al weet je nooit hoe mensen zich ‘diep vanbinnen’ voelen. Verdriet treft iedereen, maar er zijn gelukkig ook woorden van troost en bemoediging te vinden.

De torrie van Mattie gaat als een lopend vuurtje…

Je kunt bijna geen bekend praatprogramma op de TV bedenken, of de Torrie van Mattie (Mattheus-evangelie in straattaal) is aan de orde gekomen. Binnen een paar dagen was de eerste oplage weg en nu gaan we als een speer herdrukken. Nationale en locale omroepen besteden ruim aandacht aan dit missionaire project van NBG, Youth for Christ en Ark Mission. Leuk om te zien hoe goed dit initiatief opgepakt wordt. Een voorbeeld van de aandacht die locale media geven:

Een wolf in straatkleren? De torrie van Mattie: het evangelie van Mattheus in straattaal

Een man die Johnnyboy heette, maakte noize in de woestijn van Judea. Zijn streetname was ‘De Doper’. Niet omdat hij een hosselaar was, die dope verkocht. Ook niet omdat hijzelf zo dope was, ofsow. Maar hij doopte mensen met water. Hij doopte mensen in het water. Kopje onder. Daarmee lieten ze zien dat ze zich schoon wilden wassen van al hun fouten en een nieuw leven wilden beginnen. Overal waar hij kwam, riep De Doper: ‘Maak een U-turn, want een nieuwe wereld is op komst! Jullie lopen op de verkeerde weg, peeps! Het koninkrijk van God komt eraan! A New World Order! Revolution is coming!’

Ontslagen uit de gevangenis – maar niet helemaal…

Vijf jaar… als je er voor staat, lijkt het een hele tijd, als je erop terug kijkt zijn de jaren omgevlogen. Ik heb het over mijn tijd in de gevangenis. Niet als gedetineerde, maar als vrijwilliger. Ik weet wel zeker dat vijf jaar vast zitten heel iets anders is dan af en toe op zondagen naar de gevangenis komen om te assisteren bij kerkdiensten of daar op zaterdagen Alpha-cursussen te geven. Ik zal nooit meer gemakkelijk oordelen over mensen, mannen en vrouwen, die gevangenisstraf uit moeten zitten. Ik doe evenmin sentimenteel over hen, want ze zitten niet voor niets vast – velen van hen hebben verschrikkelijke dingen gedaan. Maar iemand die denkt dat het leven in de gevangenis best aangenaam is, moet er toch maar eens op bezoek. Wees maar blij dat je een vrij mens bent!

Veel verhuizingen, maar geen groei

Gisteren was ik aanwezig bij de jaarvergadering van de Evangelische Alliantie die plaatsvond in De Wittenberg, Zeist. Vorig jaar zette deze bijeenkomst mij behoorlijk aan het denken en op dit blog heb ik daar verslag van gedaan. Dit jaar is er ook veel te melden, want de EA heeft een nieuwe voorzitter (Peter Kos gaf de hamer over aan Willem Smouter) en een nieuwe directeur (Arnold van Heusden – zijn naam en persoon waren bijna synoniem geworden met de EA – is opgevolgd door Jan Wessels). Bovendien werden de plannen voor REFO500 toegelicht, mocht Hans Eschbach de Helixprijs in ontvangst nemen en werd een nieuw boek Grensgangers van Dr. Nieke Atmadja gepresenteerd over migrantenkerken.

Mijn twee ontmoetingen met Majoor Bosshardt

Gisteren keek ik naar Knevel & Van den Brink*. Vooral oud-CDA-politica Hannie van Leeuwen maakte (opnieuw) indruk op mij. Ouder worden heeft zo zijn voordelen: je hoeft niet meer de schijn op te houden maar je kunt gewoon vrijmoedig zeggen wat je denkt. Ik moest door mevrouw Van Leeuwen aan Majoor Bosshardt denken en zal hieronder duidelijk maken waarom. Mijn ontmoeting met de Majoor moet immers vastgelegd worden, want ik besef nu pas goed hoe leuk en bijzonder dat eigenlijk was!

Christianity Explored – Klaar voor de start!

Al twee jaar werk ik met mijn collega’s van Ark Media aan de Nederlandse editie van Christianity Explored. Het gaat om een complete cursus voor groepsgebruik – zeer geschikt om binnen of buiten de kerk te gebruiken als kennismaking met het christelijk geloof.

De eerste reactie die wij vaak te horen krijgen is: maar er is toch al een alphacursus? Ja, die is er, en niets dan goeds over de alphacursus! Ik geef zelf alpha in prison en ben enthousiast over dit materiaal en overtuigd van de kwaliteit en zegenrijke uitwerking. Geen misverstanden hierover!