Je kunt niet een volgeling van Jezus zijn en vreemdelingen benadelen, uitsluiten of uitbuiten

Dat lijkt me zo vanzelfsprekend dat ik er eigenlijk geen blogpost aan zou hoeven moeten wijden. Maar, ik hoor steeds meer mensen praten over buitenlanders alsof zij (op den duur) een bedreiging vormen. Ik maak me erg boos als ik medechristenen dingen hoor beweren die voortkomen uit xenofobie. Voor mij is elke vreemdeling in principe een onbekende vriend – tot het tegendeel blijkt.

Kunst: de waarde en het nut

Een aantal tweets van journaliste Nynke Sietsma en een reactie van kunstenares Margreet Ledelay brengen wat gedachten over waarde en nut van kunst bij me op gang. Het begon met deze tweet van Nynke: “Kunst zou zogenaamd niet bijdragen (niet aangetoond door wetenschap) aan betere samenleving/hoger geluksniveau. Je reinste apekool volgens mij.” Daarna schreef zij: “Maar volgens mij is juist de kunst de taal van het hart, iets wat de ratio niet kan uitdrukken.” (…) “Het doodsubsidieren moet niet, maar doen alsof het nutteloos is, is onzin.”

Kunst moet juist los staan van marktwerking.

Ik reageerde met: “Kunst moet zichzelf ook verkopen en anders leven in armoede. Ook kunst is markt van vraag en aanbod.” Direct daarna las ik deze tweet van Margreet: “Ik bedacht net waar doe ik het allemaal voor… Ik verkoop toch geen kunst. Wie zit er op mij te wachten.” Heel even dacht ik dat Margreet hiermee op mij reageerde, maar we hadden het toevallig allebei over hetzelfde onderwerp. Ze antwoordde mij: “Nee, ik reageer op mijn eigen gedachte… Kunst moet juist los staan van marktwerking. Anders krijg je mainstream kunst en dat raakt niet.” Ik voelde een ingewikkelde discussie aankomen en kondigde aan dat ik er wel over zou gaan bloggen omdat ik dan wat meer ruimte heb.

Balkenendes boemerang

“U draait en u bent niet eerlijk”. Het zal je maar gezegd worden. Jan Peter Balkenende zei het en Wouter Bos mocht dit verwijt incasseren. Nog los van de vraag of deze beschuldiging in de specifieke situatie terecht of misplaatst was – ik denk dat deze woorden aan het adres van Bos als een boemerang bij Balkenende zijn teruggekomen. Laat mij dit even uitleggen…

De dood een plek geven

Dodenherdenking is alweer ingehaald door bevrijdingsdag, maar vanavond blijven we toch weer even droevig stilstaan. Terwijl ik dit schrijf wordt op de TV een herdenkingsdienst uitgezonden. Nederland staat stil bij de mensen die door één redeloze daad uit het leven werden weggerukt. Ook ik heb aan Koninginnedag 2009 een wat verdrietig, melancholisch gevoel overgehouden. Het lijkt passend en respectvol dat zelfs de lente zich aan deze najaarsstemming heeft aangepast. Houd goede moed: de zon komt wel weer tevoorschijn… Maar nu de stemming nog wat somber is, sta ik hier stil bij de dood en bij de wijze waarop wij het levenseinde een plek geven. Mijmer even mee.