Gastblog Marike de Reuver
Ontruiming tentenkamp
Het vluchtelingenkamp aan de Koekamp in Den Haag, is half december op last van de rechter ontruimd. Zijn belangrijkste argument? Het tentenkamp vormde een gevaar voor de gezondheid van de vluchtelingen. Een bepaald niet geloofwaardig argument als je bedenkt dat de tenten open moesten blijven, ook bij storm, sneeuw en regen. Zat er niet wat anders achter? Lees verder
GASTBLOG MARIKE DE REUVER – PERSOONLIJKE IMPRESSIES UIT KOEKAMP DEN HAAG
Het is zondagmorgen, na de kerkdienst, als we namens de Marcuskerk in Den Haag-Zuid de vluchtelingen op de Koekamp bezoeken. Tegen de achtergrond van het Centraal Station en al die architectonische hoogstandjes van Den Haag, staan zo’n acht tenten op een grasveldje. Van een rafelig geworden spandoek is de tekst nog net te lezen… “In memoriam: Den Haag vredesstad”. Zo profileert de Haagse gemeenteraad onze stad met zijn Vredespaleis en International Court of Justice als stad van vrede en gerechtigheid. Lees verder
Afgelopen vrijdag maakte ik een serie foto’s in De Vluchtkerk waar zo’n 80 uitgeprocedeerde / onuitzetbare asielzoekers onderdak en verzorging gevonden hebben. Ik maakte de foto’s om mensen wat indrukken te geven. Lees mijn verslag hier. De stenen beelden zijn allang verwijderd uit deze afgedankte katholieke kerk. Wat overblijft? Levende heiligen, mensen van vlees en bloed die schuilen kunnen. Lees verder
Spandoek bij de voordeur
Samen met Monique Samuel loop ik door de natte sneeuwblubber bij de St Josephkerk aan de Erik de Roodestraat in Amsterdam-West (Bos en Lommer). We hebben vooraf een afspraak gemaakt, want het is niet de bedoeling dat mensen onaangekondigd de deur in- en uitlopen. ‘We hebben een streng deurbeleid ingevoerd,’ heeft Brigitte Makkinje per sms laten weten. Dat snap ik. De eerste dagen moet het hier een chaos zijn geweest, met al die mensen die wekenlang in een tentenkamp hadden gebivakkeerd en op bevel van de overheid hun spullen bijeen moesten pakken. Waar konden zij naartoe? Stilletjes vertrekken naar een schemergebied, de illegaliteit. Uit het oog verdwijnen in een periode waarin het steeds kouder en zwaarder wordt op straat. Zonder geld, zonder papieren, zonder voorzieningen. Lees verder
We gaan richting Kerst en dan komen er weer wat kwijlerige liedjes uit de radio. Vooral als je op zenders afstemt die alleen zorgen voor muzikaal behang. Er zitten natuurlijk wel een paar mooie liedjes bij, maar de meeste zijn grijsgedraaid en ik kan ze niet meer horen. Maar het goede nieuws van Kerst komt dit jaar tot leven. Let op wat er gaat gebeuren, we zijn nog maar net begonnen en jij kunt je aansluiten bij de mensen van goede wil.
Een regel van Marco Borsato’s De Wens zingt de hele ochtend door mijn hoofd: ‘Waarom nooit eens een keer, ietsje minder dan meer, wanneer laat dat verlangen me vrij?’ Dat houdt geen verband met mijn onvervulde verlangens (ik ben een heel tevreden en bevoorrecht mens), maar het is wel een onderwerp waarmee ik steeds vaker geconfronteerd word. Dat heeft te maken met het omslagpunt in onze wereldeconomie. Het zwaartepunt verschuift van West naar Oost en ook andere ‘emerging markets’ (Brazilië!) nemen de leidende posities over die Noord-Amerika en West-Europa zolang geclaimd hebben. Die tijd is over en we moeten ons afvragen welke aanpassingen dit van ons vraagt. We kunnen niet meer blijven uitgaan van vanzelfsprekende groei, we moeten straks blij zijn met behoud van onze welvaart. Ook vanwege uitputting van natuurlijke grondstoffen, bevolkingsontwikkelingen en de enorme schuldenlast breken er andere tijden aan. Vind ik dat erg? Nee, hooguit een beetje zorgwekkend. Lees verder
Trots op Nederland? Hartstikke trots. Wat een mooi land van Zeeland tot en met Groningen, van Limburg tot en met Friesland en alles wat daar tussen ligt. Ik houd zielsveel van dit land en krijg allerlei warme gevoelens als ik ons volkslied hoor, onze lieve, dappere koningin zie en als we met onze topvoetballers een aantal grote tegenstanders van de mat vegen. Vaak met behulp van geïmporteerde medelanders, laten we dat even niet vergeten. Maar vooruit: ‘Hup Holland!’ Lees verder
Dat lijkt me zo vanzelfsprekend dat ik er eigenlijk geen blogpost aan zou hoeven moeten wijden. Maar, ik hoor steeds meer mensen praten over buitenlanders alsof zij (op den duur) een bedreiging vormen. Ik maak me erg boos als ik medechristenen dingen hoor beweren die voortkomen uit xenofobie. Voor mij is elke vreemdeling in principe een onbekende vriend – tot het tegendeel blijkt. Lees verder
Soms zorgen advertenties bij een nieuwsbericht op internet voor een grappige combinatie. Deze leuke grap wordt ons op de BBC-site aangeboden door onze ‘eigen’ KLM. Waarschijnlijk willen onze nationale hoogvliegers met deze advertentie aantonen dat gevoel voor humor geen exclusief Britse eigenschap is. Ik heb me in ieder geval kostelijk vermaakt.
And now a message to my dear English friends: You can keep Geert Wilders in custody for as long as you like – but be kind to him. He may speak with a funny foreign accent – and yes he looks a bit strange too – but please keep in mind that he also is a human being. We have plenty of so called ‘unwanted foreigners’ already, so this one is for you! We will allow one more real political refugee / asylum seeker in, because the absense of Geert Wilders provides sufficient free breathing space for all people in our little country.
