De lepelaars willen niet rustig poseren

Vanmorgen toch maar even de regen getrotseerd en een poging gedaan om de kolonie lepelaars te fotograferen die is neergestreken in een weiland tussen Hoofddorp en Nieuw-Vennep. Je kunt de vogels in het gras zien zitten als je vanaf de Bennebroekerweg over de Spoorlaan richting Nieuw-Vennep rijdt. Ze zitten in het weiland rechts, tussen de Bennebroekerweg en de Noordelijke Randweg (dat is de weg die over de ‘Nieuw-Vennepse’ Calatravabrug loopt (de ‘Harp’). Je moet wel oppassen, want er zijn geen parkeerplaatsen en er wordt behoorlijk hard gereden vanaf beide kanten. Je kunt het beste laarzen aandoen en door de berm lopen.

Een beetje bizar is het wel…

Zondagmiddag, Haarlemmermeerse bos. Je kunt gemakkelijk parkeren en op je dooie akkertje het terrein op lopen. En als je van fotograferen houdt (toevallig doe ik dat) en graag een onbekende wereld binnenloopt – en dat is het rondtrekkende circus van de paardensport voor mij – dan is dit the place to be. Wonderlijk dat je gewoon alles gratis mag bekijken (nee, ik heb de kassa niet gemist) en bijzonder dat het er niet eens verschrikkelijk druk is… Ik heb maar even een selectie gemaakt, maar eigenlijk zou ik al die foto’s willen delen (ik weet het, het zijn er zo ook al te veel). En deze foto licht ik er even tussenuit. Ik zette ‘m al op Facebook omdat ik dacht dat er iets fout gegaan was. Iemand vroeg: “Zat je filmrolletjes wel goed in de camera”? Je zou inderdaad bijna denken dat er iets niet goed is gegaan met het ‘doorhalen’ van het fotorolletje. Maar dat is onwaarschijnlijk bij een digitale spiegelreflex. Aan de rechterkant loopt er – optisch – een duidelijke verticale lijn. Het effect wordt versterkt door het kleurverschil in de groene achtergrond van de bomen, maar ook een stuk van de zweep, de hindernis, het been van het paard – met schaduw – zijn op een merkwaardige manier ‘uitgelijnd’. Een beetje bizar is het wel, maar dit is gewoon zoals ik het heb vastgelegd. Hieronder nog een paar ‘normale’ foto’s. Klik op de pics als je ze goed wilt bekijken.

Comeback vogeltje

De mus is terug! Ik schreef er een paar jaar geleden al over – bij ons in Hoofddorp was de mus uit het straatbeeld verdwenen. Het zijn vooral schreeuwende meeuwen die het luchtruim beheersen, terwijl de eenden het water moeten delen met zwanen (veel!) gansen en meerkoetjes. En ‘s ochtends worden we gewekt door een merel die de pannen van het dak zingt. Maar de mus… werd gemist. Tot vandaag, want nu zag ik ze rondscharrelen in een struik aan de voorkant van ons huis. Ik denk zelfs dat ze in die struik aan het nestelen zijn, zou dat kunnen? Hoe dan ook, ik vind het leuk dat die ‘kleurloze’ vogeltjes een comeback maken. Op sommige plaatsen in het land zie je ze nog heel veel, maar hier zijn het bijna ‘vreemde vogels’ geworden.

De dag begint mooi… Panoramafoto Calatravabrug ‘De Luit’ in Hoofddorp

De luit (een van de drie mooie Calatravabruggen in Hoofddorp) luidt de dag in… Klik op de foto voor grote weergave. Foto samengesteld met AutoStitch app uit 6 iPhone pics.

Naar huis door de motregen

Op Twitter zei ik vanmorgen tegen een aardige jongedame dat dagen soms grijs beginnen en kleurrijk eindigen. Maar het was eerder andersom. Lopend van het treinstation naar huis in de Hoofddorpse motregen zou je haast somber worden. Maar ik niet, hoor. Ik vind het wel lekker om het hoofd wat leeg te laten waaien als ik na een drukke dag van kantoor naar huis ga. Onderweg heb ik met de iPhone wat vage plaatjes geschoten die ik thuis met Picnik heb omgezet naar stemmig zwart wit. Daar voel ik me heerlijk melancholiek bij. Ik houd namelijk van de herfst. En waar de vorige serie overdreven kleuren meekreeg, heb ik het nu eens allemaal gezellig grijs gemaakt…

Verticale iPhone panoramafoto… Pharostoren Hoofddorp

De AutoStitch iPhone app kun je ook gebruiken om verticale panoramafoto’s te maken… De Pharostoren bij het treinstation in Hoofddorp (met 80 meter het hoogste gebouw in deze plaats) kun je wel in één keer vastleggen, maar dan moet je enige afstand nemen. Nu stond ik dichtbij en maakte ik een paar foto’s die de iPhone app netjes samenvoegde. Daarna even ‘croppen’ en dan heb je dus dit resultaat. Zie alle foto’s hieronder en klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Onder de foto’s van de Hoofddorpse toren staan nog een paar panorama pics die op dezelfde manier gemaakt zijn (maar dan horizontaal…) Leiden en Den Haag. Een paar keer klikken op de afbeeldingen voor details / schermvullend.

Een gezinsdrama om de hoek

Zojuist lees ik een politiebericht over het drama dat zich heeft afgespeeld aan de Haya van Somerensingel – een straat die aansluit op de singel waar wij wonen. Nu blijkt dat de vader de brand met motorbenzine op verschillende plaatsen in huis heeft aangestoken en dat hij bewust zichzelf, zijn vrouw en drie kinderen de dood heeft ingejaagd. Hoe komt iemand tot zo’n daad?

Decemberrrrrr

Vrieskou? Sneeuw en ijs? Bring it on. Ik heb geen probleem met kou, want je kunt laag over laag warme kleren aandoen. Ik snap wel dat het voor sommige mensen minder aangenaam is, maar in een koude decembermaand voel ik me prima. Zolang de knisperende sneeuw mooi blijft liggen en het winterlicht laag door de wolken en de bomen breekt ben ik happy. Als sneeuw verandert in grijze blubber ben ik minder blij – maar ook dat hoort bij de winter. Gisteren heb ik stevige wandelschoenen gekocht (mijn vorige wandelschoenen bleken niet langer waterdicht te zijn…) en ik ben naar mijn favoriete plek in mijn woonomgeving gegaan: de Toolenburgplas. Even genieten en plaatjes schieten. ‘s Avonds met vrouw en kinderen lekker en gezellig gegeten bij restaurant Lieveling – nog ter gelegenheid van mijn verjaardag. Wat wil een mens nog meer in deze witte maand decemberrrrrr?

Hieronder nog wat meer foto’s. Klik op de afbeeldingen voor grotere weergave. 

Sneeuw direct rond ons huis

De plaatjes zijn iets te grijs naar mijn smaak (toch eens wat meer studie maken van die witbalans) maar deze beelden laten wel zien hoeveel sneeuw er rond ons huis gevallen is… Mooi!

We hebben de pers gehaald

Nou ja, niet de New York Times, maar toch… De boekpresentatie van NAAR ZIJN BEELD heeft redactionele aandacht gekregen in het Witte Weekblad, editie Haarlemmermeer, en dat is ook best leuk.

Klik op de afbeelding voor grotere weergave.