Tweede pinksterdag

ongeremd dansen de woorden
alsof ik ze al eerder hoorde
op die allereerste dag
toen men taal en teken zag
het lichaam vol was van de geest
wind en vuur en

pinksterfeest

Pinksteren: een inclusief feest!

Ze waren buiten zichzelf van verbazing en zeiden: ‘Het zijn toch allemaal Galileeërs die daar spreken? Hoe kan het dan dat wij hen allemaal in onze eigen moedertaal horen? Parten, Meden en Elamieten, inwoners van Mesopotamië, Judea en Kappadocië, mensen uit Pontus en Asia, Frygië en Pamfylië, Egypte en de omgeving van Cyrene in Libië, en ook Joden uit Rome die zich hier gevestigd hebben, Joden en proselieten, mensen uit Kreta en Arabië – wij allen horen hen in onze eigen taal spreken over Gods grote daden.’ Verbijsterd en geheel van hun stuk gebracht vroegen ze aan elkaar: ‘Wat heeft dit toch te betekenen?’ Maar sommigen zeiden spottend: ‘Ze zullen wel dronken zijn.’ Handelingen 2:7-13

Een relatief lang Bijbelcitaat boven een korte overdenking. Waarom? Omdat Lucas, de schrijver van Handelingen, het kennelijk belangrijk vond om al die verschillende volken een plek te geven in zijn opsomming. Mensen uit alle windrichtingen waren bijeengekomen in Jeruzalem. Lees Handelingen 2 en let op aanduidingen als ‘allen’, ‘uit ieder volk’, ‘op alle mensen’… enz. Het pinksterfeest is niet exclusief maar inclusief, een feest waarop God de volken in zijn armen sluit.

Oh my baby how I love your legs… Wat gedachten over liedjes en melodietjes die ons bekend in de oren klinken

Het koningslied van John Ewbank ligt al onder vuur voordat er officieel iets is opgenomen. Oplettende kijkers / luisteraars ontdekten de overeenkomsten met Matt Redman’s Ten thousand reasons. Deze Britse worship-zanger / liedjesschrijver vertelt in dit clipje zonder omhalen hoe hij aan de inspiratie voor dit lied is gekomen (merk op dat de interviewer zegt: ‘Have I sung that before?’ – in het gedeelte na 4:15).

Vrede op aarde aan de mensen van goede wil

We gaan richting Kerst en dan komen er weer wat kwijlerige liedjes uit de radio. Vooral als je op zenders afstemt die alleen zorgen voor muzikaal behang. Er zitten natuurlijk wel een paar mooie liedjes bij, maar de meeste zijn grijsgedraaid en ik kan ze niet meer horen. Maar het goede nieuws van Kerst komt dit jaar tot leven. Let op wat er gaat gebeuren, we zijn nog maar net begonnen en jij kunt je aansluiten bij de mensen van goede wil.

Dood en leven

ik heb vandaag de dood gezien
het gaat niet goed met hem
zijn ogen zijn zo dof en droef
hij heeft een kille stem

zijn kleur is bleek, zijn adem slecht
hij wordt nooit echt mijn vriend
ik heb hem naar de hel gewenst
dat heeft hij wel verdiend

ik zag vandaag het leven staan
en werd verliefd op haar
een engel kan niet mooier zijn
vergeef me als ik staar

haar kleur is glas, zij ruikt naar zon
zij heeft geen mens bedrogen
ze krijgt een zoen en ik ontdek
de hemel in haar ogen

Inspirerend liedje voor het nieuwe jaar – Natasha Bedingfield – Unwritten

Niemand kan leven zonder hoop

Boris van der Ham van D66 zet regelmatig een interessant filmpje op YouTube met een vrijzinnige preek. Ik vind het mooi dat deze politicus zo via de media naar buiten treedt en respecteer zijn weldoordachte meningen. In zijn meest recente clip staat hij stil bij het belang van feestdagen voor alle mensen, ook voor atheïsten. “De feestdagen zijn als eilanden van zekerheid in een oceaan van chaos”, zo verkondigt hij. Ik heb hem via Twitter ‘Happy Island Hopping’ toegewenst, maar toch ook een goede Kerst.

Achtergebleven

daar waar je zat
en indruk maakte
op de zitting
maar toch vooral
op mij

Nog even wat kruimels opvegen: wat kan ik doen en wat doe jij voor de Hoorn van Afrika?

Crumbs from Your Table blijft in mijn hoofd rondzingen. Het zal wel aan mijn associatieve brein liggen – een mooie manier om te zeggen dat je niet rechtlijnig en geconcentreerd kunt nadenken maar dat je gedachten alle kanten opgaan – maar ik vind het heel ‘toevallig’ dat Bono deze tekst schreef na zijn ervaringen in Ethiopië. Does that sound familiar? Yes, to me it does… Samen met zijn vrouw Ali werkte Bono in 1985 zes weken lang in een weeshuis in Wello, Ethiopië. “We lived there for a six weeks, working in an orphanage. On our last day at the orphanage a man handed me his baby and said, ‘take him with you.’ He knew in Ireland his son would live; in Ethiopia his son would die. I turned him down. In that moment I started this journey.”

Dicht eens over deze dame in het dakraam…

Dit is een uitdaging aan alle poëtische geesten die toevallig naar dit blog zijn komen zweven. Of misschien is het helemaal niet toevallig en moet je hier gewoon zijn? Hoe dan ook, laat je inspireren door deze dame die de wereld bekijkt vanuit haar hoog verheven positie. Welke woorden en gedachten dicht jij haar toe? Leef je uit…
Ben je geen dichter? (Dat weet je nooit zeker…) Een kort verhaal is ook welkom. Laat je creatieve bijdrage achter in de comments. Heb je een langer verhaal? Mail naar abspoel at gmail dot com.