Wat heb je aan een hoofd vol kennis als er geen liefde meer in je hart leeft?

Voorproefje uit mijn nieuwe boek ‘Jesus was a Fisherman’s Friend’

Professionele betweters

U bestudeert de Schriften en u denkt daardoor eeuwig leven te hebben. Welnu, de Schriften getuigen over mij, maar bij mij wilt u niet komen om leven te ontvangen. Niet dat de mensen mij moeten eren, maar ik ken u: u hebt geen liefde voor God in u. (Johannes 5:39-42)

In zijn omgang met gewone mensen is Jezus vriendelijk en benaderbaar. De mensen zochten hem op en bleven graag in zijn buurt. Soms lees je dat Jezus moeite moest doen om even alleen te zijn, om uit te rusten en te bidden. In alles wat Jezus doet lijkt hij gericht te zijn op relaties. Hij trekt op met zijn leerlingen en gaat in gesprek met gewone mannen en vrouwen. In veel gesprekken zie je hem door omzichtige openingsvragen en rookgordijnen heen prikken. Hij dringt door tot de kern van de kwestie, maar meer nog, hij gaat op zoek naar het hart van de mens.

Blogserie: Geef het leven kleur

Eerlijk gezegd ben ik helemaal niet zo gek op computers en techniek. Maar ik ben wel zeer geïnteresseerd in mensen. In het gewone leven en op internet kom ik mannen en vrouwen tegen die op de een of andere manier ‘aangeraakt’ zijn. Ze hebben iets extra’s, een bepaalde bevlogenheid, een passie. Ze verbeelden de schoonheid en de troost, terwijl ze zelf soms ook merkbaar lijden aan de gebrokenheid van dit bestaan. Ik hoef niet veel moeite te doen om dergelijke creatieve mensen te begrijpen, het is alsof we een zelfde taal spreken.

Niet aarzelen, schieten!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

In mijn vorige posts schreef ik over mijn aarzeling om ‘zomaar iemand’ op de korrel te nemen. Het is voorgekomen dat ik op straat iemand toestemming vroeg voor het maken van een foto, maar ik heb recent ook foto’s gemaakt van mensen die ik niet eerst (of naderhand) om hun toestemming heb gevraagd. Zij bevonden zich in de publieke ruimte en het ging mij niet zozeer om de personen, als wel om het plaatje waar zij deel van uitmaakten. Als je zo’n grappig of ontroerend tafereel ziet, moet je niet aarzelen maar schieten – vind ik.

Zomaar een wildvreemde op straat fotograferen… Je moet maar durven!

Ik had me voorgenomen om in deze vakantie mijn Nikon van de automatische piloot te halen. Maar ik beken: ik durfde het nog niet aan. Het leek me te riskant om te experimenteren terwijl ik daar vooral m’n tijd wilde gebruiken om op gevoel te fotograferen. Het moet er toch maar eens van komen: ik ga kijken of ik een soort basiscursus kan gaan doen om meer beheersing te krijgen over de technische kant van de fotografie. Maar ondertussen ga ik lekker door met genieten en schieten. En al doende leert men ook – misschien niet zozeer over de techniek (al heb ik wel voor het eerst en vaak met het gewenste resultaat een polarisatiefilter gebruikt!) maar over de ‘kunst’ van het plaatjes schieten. Ik schreef er al over in mijn vorige blogpost: ik merk dat mijn foto’s sterker worden als ik er wat leven in breng. Een mens bij een standbeeld, een duif rond de dakgoot… het zijn juist deze ‘levende elementen’ die wat spanning in een foto brengen.

Kleurrijke beelden van een grijze Sail

Gisteravond kwamen we terug uit Frankrijk, vanmorgen ging ik naar Amsterdam om nog iets van Sail te zien. Ik had de wekker vroeg gezet, erg vroeg, want ik hoopte op mooi licht. Ik keek om een uur of zes langs het gordijn naar buiten en zag een grijze wolkenlucht. En het bleef hier bijna de hele dag bewolkt en somber – een groot contrast met het mediterrane licht waar ik de laatste 2,5 week aan gewend was geraakt. Vanavond zag ik wel weer mooie wolkenluchten met lichtstrepen, maar toen zat ik dus weer in Hoofddorp!

Naar de Keukenhof als toerist in eigen land

Koikenhoof. Dat is mijn poging om Keukenhof uit te spreken als ware ik een buitenlands toerist.

Hoe lang was ik er niet geweest? Ik schat meer dan 20 jaar. De laatste keer was ik er met een grote groep Finnen die met mijn oudste broer op reis waren en ons land aandeden.

Ook deze muren moeten om!

Via Twitter riep ik tweeps en bloggers op om aandacht te besteden aan de val van de Berlijnse muur, nu 20 jaar geleden. Dit is mijn eigen bijdrage – ik hoop dat er meer mensen aanhaken. De vraag is: welke muren moeten er wat jou betreft nog meer om?

Ik zie mensen, het zijn net bomen…

‘Ziet u iets?’ Hij begon weer te zien en zei: ‘Ik zie mensen, het zijn net bomen, maar ze lopen rond.’ Marcus 8:23,24
Gisteren vertelde Ronald van der Molen over ‘bomen in de bijbel’. Vanaf de eerste boom in het aardse paradijs (Genesis 2), tot de boom die ons wordt voorgesteld in het laatste bijbelboek, Openbaring 22:2, krijgen bomen in het Woord een bijzondere plaats. Psalm 1 is een prachtig voorbeeld van de boom als metafoor voor de mens die leeft zoals zijn Maker het bedoeld heeft: “Hij zal zijn als een boom, geplant aan stromend water. Op tijd draagt hij vrucht, zijn bladeren verdorren niet. ‘Alles wat hij doet komt tot bloei.’ (Hieronder de toespraak van Ronald in twee delen).

Je moet er even bij stil staan

Ik hoorde een tijd geleden het verhaal van een Surinaamse man die geen gemakkelijk leven had. Hij zuchtte aan het eind van zijn relaas en zei: “Maar God geeft altijd bloemetjes langs de weg”. Die woorden zijn sindsdien bij mij gebleven.

Vanmorgen was ik alleen in de auto op weg naar Alphen aan den Rijn voor een kerkdienst in de Geniepoort – een enorm groot huis dat vol zit met mannen die geen gemakkelijk leven hebben. Ik was te vroeg en reed langzaam over de N207 (het heeft geen zin om te vroeg aan te komen, want dan zit je alleen maar langer bij de ingang te wachten). Bij Leimuiden en Jacobswoude ging ik even de weg af en wat verderop zag ik een veld vol zonnebloemen. Ik reed de auto de berm in, pakte mijn camera en liep de akker op.

Wauwel toont dierenleed

Welnee, dat valt best mee! Maar zo’n sensationeel kopje boven een blogpost trekt wel de aandacht. Wauwel* heeft wat zitten joetjoepen en zette een – in mijn ogen – geniaal clipje op zijn blog. Check zijn YouTube Youweeltjes en denk ook even na over mijn voorstel in de comments voor eenzelfde experiment met winkelend publiek!

* Wauwel is het geheime pseudoniem van humoristisch en goedgelovig medeblogger Rein Bijlsma (maar dat moet natuurlijk even onder ons blijven).