Je kunt niet een volgeling van Jezus zijn en vreemdelingen benadelen, uitsluiten of uitbuiten

Dat lijkt me zo vanzelfsprekend dat ik er eigenlijk geen blogpost aan zou hoeven moeten wijden. Maar, ik hoor steeds meer mensen praten over buitenlanders alsof zij (op den duur) een bedreiging vormen. Ik maak me erg boos als ik medechristenen dingen hoor beweren die voortkomen uit xenofobie. Voor mij is elke vreemdeling in principe een onbekende vriend – tot het tegendeel blijkt.

Wij zullen u dwingen om vrij en gelijk te zijn

Nog wat gedachten die later, na het schrijven van onderstaande blogpost, bij me zijn opgekomen en die ik toch ook even kwijt wil. De vrijheid van godsdienst omvat ook het recht om géén godsdienst aan te hangen en/of een bepaalde religie uit vrije wil los te laten c.q. af te zweren. Ook beschermt dit grondrecht ieders keuzevrijheid om van levensovertuiging / religie te veranderen. Het gaat dus niet alleen om de rechten van mensen die met een bepaalde wereldbeschouwing zijn opgegroeid, maar ook om de rechten van mensen die in de loop van hun leven tot een andere levensovertuiging zijn gekomen. Dat is niet zoiets als ‘van mening veranderen’ – het is veel ingrijpender en fundamenteler en mensen betalen er soms een hoge prijs voor. (Afwijzing, discriminatie, uitsluiting en in sommige landen zelfs vervolging of de dood).

Opinie over prostitutiebeleid

Gisteren heb ik een opiniestuk geschreven over prostitutie.

Gastblog Rob Allaert: Tussen instituut en atheïsme

Op dit blog schreef ik recent een opiniestuk over het pausbezoek aan Groot Brittannië. De historische ontmoeting van twee kerk- en staatshoofden was aanleiding om na te denken over de institutionele kerken en hun betekenis voor de wereld waarin wij leven. Op deze blogpost kwamen comments binnen, maar ik wilde Rob Allaert graag de gelegenheid bieden om als voormalig evangelicaal en overtuigd rooms-katholiek wat uitgebreider zijn visie te verwoorden. Die uitdaging heeft hij aangenomen en het resultaat van zijn denk- en schrijfwerk staat hieronder (bedankt, Rob!) Ik wacht even met het geven van mijn reactie tot anderen de kans hebben gekregen hun vragen en opmerkingen hier achter te laten. Zo hoort een gastheer zich te gedragen (en het geeft mij ook wat meer bedenktijd…) 

Wij met z’n allen tegen de Telegraaf

Het vliegtuigongeluk in Libië heeft voor veel beroering in ons land gezorgd. Je zou verwachten dat iedereen na zo’n verschrikkelijke ramp een tijdje stil en verdrietig is om daarna voorzichtig te zoeken naar woorden die passen bij zo’n tragische gebeurtenis. Maar dit is 2010. We hebben overal een mening over, willen van alles de details weten en gunnen onszelf en anderen niet de tijd om tot bezinning te komen. We leven van hype naar hype. En dat is de schuld van de media. Oh ja? Ik denk dat het onze eigen schuld is!