Op Twitter meldde ik dat ik als eerste de verse sneeuw op onze parkeerplaats betreden had. Ik schreef: ‘Pure erotiek, maar dan anders’ en: ‘je moet je ook een beetje schuldig voelen, dat hoort erbij’. Twee dames begrepen direct wat ik daarmee bedoelde (dat hoop ik, tenminste) en zij schreven elk hun eigen ‘onschuldig geschonden sneeuw-gedicht’. Geniet even mee en laat gerust je eigen poëtische voetstappen achter in de comments. Als je snel bent, kun je de eerste zijn. Kicken! Lees verder
Tagarchief: schuld
Tijd voor het boetekleed
Wereldwijd komen wantoestanden binnen kerken en kerkelijke instellingen aan het licht. Het is om je dood te schamen. Een eerste reflex is: maar dat zijn de uitzonderingen, zo zijn wij niet!
Het is lijdenstijd. Jezus droeg schuld die Hij niet persoonlijk verdiende. Hij kreeg verwensingen en klodders speeksel naar zijn hoofd. En dat was nog niet het allerergste. We weten wat hem is aangedaan.
Wil je mijn mening weten? Wij, christenen, schieten te vroeg in de verdediging. Het is tijd om te huilen over onrecht en woedend te worden op mensen die kwetsbare kinderen misbruiken. Binnen en buiten de kerk! Lees verder
Houten Avondmaal
daar stond ik
medeplichtig toeschouwer
machteloos toeziend
hoe christus op zijn kruis
in stukken werd gezaagd
horen & zien ging
door merg & been
zaagsel als bloed
balk & splinters
verdeel de timmerman
Lees verder
Stil verdriet
We komen terug
Er valt hier
niets te lachen kind,
dit is geen foute grap
met twee knechten
een opgezadelde ezel
en een zoon die
het hout draagt.
Op weg naar de
executieplaats
neemt vader vast een voorschot
op Gods goede genade.
“We komen terug,” zegt hij.
Let wel, hij spreekt van we
“Vader, we hebben vuur en hout
maar waar is het lam?”
Weer neemt vader
vrijmoedig veel krediet op:
“God zelf zal voorzien
mijn jongen,
God zelf.”

