Gisteren heb ik me in een melige bui wat vrolijk gemaakt over Pinterest. Waar dan? Op Twitter. Ja, ik weet het, je kunt je ook buitengewoon vermaken met grappen over Twitter en tot de conclusie komen dat het net zo sneu is om het internet vol te plempen met een oeverloze stroom aan woorden (in 140 tekens) als met vlijtig verzamelde plaatjes. Maar voor de goede orde: die conclusie trek ik dus niet! Lees verder
Iets om nu al naar uit te zien! Al die prachtig ReTweetbare boodschappen van door rijke zegen overlopende Opwekkingbezoekers, die het gewoon niet kunnen laten.
Al die duizenden Twittervolgers en Facebookvrienden, om nog maar te zwijgen van de schare Hyves- of Google+ contacten, van al die honderden smartphonebezitters die de samenkomsttenten van pinksterconferentie Opwekking 2012 weer zullen vullen, komend weekend. Internetblox of add-ons zijn zo geregeld en over dekking heeft het terrein niets te klagen. Er is sowieso GPRS-dekking, ruim voldoende voor wat tweets en andersoortige teksten.
Weet je wat nou zo leuk is? Bovenstaande inleiding is mijn ‘wishful thinking’… Lees verder
Zondagochtend zag ik wat tweets voorbij komen over samenzang en collecte. Harold Prost liet zijn volgers weten wat er zoal gebeurde tijdens de kerkdienst waarbij hij aanwezig was. Als ik mijn iPone tevoorschijn haal in de kerk (om een bijbeltekst op te zoeken, een notitie te maken) krijg ik daar al gauw een plagerige opmerking over. Voor mij is die telefoon gewoon heel erg handig – je neemt wat op, je maakt notities en je checkt even een tekst. Niets mis mee – al zorg ik er wel voor dat ik niemand aanstoot geef en dat de telefoon niet mijn aandacht afleidt van wat er verkondigd en gezongen wordt. Ik wilde wel eens weten hoe Harold hier over dacht en vroeg hem om zijn gedachten met ons te delen in de vorm van een gastblog. Heb je even? Hier komt ie. Lees verder
Zoals velen van jullie weten ben ik een enthousiaste twitteraar. Met twitterervaring sinds 2007 mag je me zelfs als een ‘oudgediende’ op Twitter zien, want vooral in het afgelopen jaar hebben mensen dit medium massaal ontdekt en omarmd. Ik zie mensen komen en gaan – velen haken na verloop van tijd ook weer af – en ik zie allerlei vormen van gebruik. Heel incidenteel, heel frequent, heel serieus en heel triviaal.
Zelf heb ik vanwege de vakantie, en een bewuste keuze om een paar weken te focussen op zaken die mijn onverdeelde aandacht vergen, tot eind augustus een twitterpauze ingelast. Net als vorig jaar, overigens. Alleen blogposts op Vrijspraak worden automatisch gemeld en ik maak soms een uitzondering voor een retweet en voor reacties via DM. De twitterpauze bevalt me wel, maar ik merk ook dat ik wat ben uitgeweken naar Facebook en Google+
Lees verder
Zoals aangekondigd heb ik gisteravond de HANGOUT video chat van Google+ uitgeprobeerd. Een aanrader! Het duurde even voor ik m’n geluid in orde had, maar daarna heb ik probleemloos een tijd gesproken met Sytze van der Laan / @agraphos (Cleveland, Ohio) en Robert Jan Perk @pastorrjp uit de eveneens ver van Hoofddorp verwijderde plaats Nijverdal. Lees verder
Van 2004 tot 2006 heb ik mijn eerste weblog genaamd Panda’s Ponderings bijgehouden. Ik begon in het Nederlands en ging op een bepaald moment helemaal over op het Engels omdat je dan veel meer mensen kunt bereiken. Van 2006 tot 2009 schreef ik op But a Poor Reflection – een Engelstalig blog.
De leukste posts die ik op mijn Engelstalige blog schreef (vind ik zelf) hebben het label Virtual Island Hopping meegekregen. Geïnspireerd en gefascineerd door Google Earth ging ik via internet eilanden bezoeken die ik nooit bezocht had en waar ik waarschijnlijk ook nooit komen zal. Het was de sport om wat te weten te komen over het eiland en daarbij contact te leggen met mensen die daar woonden. Om te beginnen moest ik weten of er überhaupt internet op dat eiland was, daarna moest ik proberen contact te leggen met mensen die er woonden of geweest waren. Het leverde leuke blogposts en aardige contacten op. Lees verder
Gisteren kwamen een aantal vrienden die elkaar via Twitter hebben leren kennen bijeen in Dordrecht. Het initiatief werd genomen door deze mevrouw en deze mejuffrouw die er samen een mooie dag van hebben gemaakt. Lees verder
Wat ik zo leuk vind aan Twitter? Dat je allerlei mensen tegenkomt en dat je met elkaar in gesprek kunt gaan – ook als je heel verschillend bent van afkomst, leeftijd en levensbeschouwing. Op straat durf je elkaar misschien niet zo gemakkelijk aan te spreken, maar in sociale media gaat het vaak vanzelf en kom je er al snel achter of je iets gemeenschappelijks hebt. Zo raakte ik een tijdje geleden in gesprek met Jousra, een jonge moslima uit Amsterdam. We hebben elkaar nog nooit in het ‘echte leven’ ontmoet, maar kwamen er al gauw achter dat we allebei serieus in het leven staan én ontzettend van lachen houden. Kijk, dat schept alvast een band. Lees verder
Dat kan onmogelijk over mij gaan. En dat klopt ook. Dit is een gastblog van Martanja Bikker. Ik geloof haar op haar woord (haar foto helpt mij geloven), maar misschien moet je zelf even lezen wat ze allemaal zeggen wil. Reageren? Dat kan ook. In de comments hieronder, of op Twitter @Martjana
Toen ik een aantal weken geleden twitterde dat ik wel weer eens zou willen bloggen, had ik niet kunnen vermoeden dat er een gastblog uit zou rollen. En dus ben ik er vandaag voor gaan zitten om me aan het schrijven te wijden…
De naam waaronder ik op twitter te vinden ben is Martjana; eigenlijk een verhaspeling van mijn eigen naam. Mijn twitterbio is kort en zegt het als volgt: jong & mooi & lekker. Hoewel deze termen in zekere zin erg subjectief zijn, kan ik me toch aansluiten bij die drie woorden. Gewoon, omdat het kan. En gewoon, omdat ik weet dat ik jong en mooi en lekker ben. Niet omdat mensen dit tegen mij hebben gezegd, niet omdat ogen dit mij hebben verteld, maar gewoon, omdat ik dat vind. En eigenlijk omdat ik een beetje de spot wil drijven… waarom zo serieus als het ook een beetje luchtig kan? Waarom prof. dr. genoemd worden als je soms de plank finaal mis slaat? Trouwens, sinds wanneer definieert wat je gedaan hebt of wat je kan wie je bent? Lees verder
Leuk om via Twitter ook nieuwe muzikale ontdekkingen te kunnen doen! Lizanne, @Journaliz op Twitter, nam een linkje naar een YouTube clip op in een van haar tweets en ik luisterde daarna naar Walk in the Park van Beach House. Nog nooit van deze groep of van dit nummer gehoord! Ik luisterde naar nog wat muziek van dit Amerikaans indie rock duo en haalde via iTunes de CD Teen Dream binnen. Soms moet je gewoon eens ‘iets nieuws proberen’ nietwaar? Lees verder
