Heel goed nieuws – Spinvis

En het was de hoogste tijd
Want de roest kruipt naar je ogen
En de schaduw wint terrein
Op alles wat je ooit zo mooi vond
Op alle prijzen die je kreeg
Als de nieuwe zon dan opkomt
Dan zijn de straten groot en leeg
En in de ochtend zijn we weer volstrekte vreemden
En als ik jou dan weer ontmoet
Dan ben ik eindelijk iemand anders
Dan ben ik eerlijk, sterk en echt en waar en goed
En dan drinken we de regen
En dan eten we de wind
En dan worden we weer vrienden
Gewoon weer vrienden net als vroeger
Verder niks
En dat is heel goed nieuws

Amy Winehouse > Gastblog Sosha Abspoel

Een jaar na dato is het nog steeds verschrikkelijk zonde dat Amy Winehouse haar leven en haar uitzonderlijke talent zo tragisch heeft ‘weggegooid’. Hoewel ze toegaf aan de verslavingen vind ik het te makkelijk om te stellen dat ze het leven zelf weggooide. Als ik oude interviews van Amy zie, zie ik iemand die van het leven houdt. Iemand die een godgegeven talent heeft en daaruit haar kracht put. Maar ook een kwetsbaar meisje, dat in een wereld wordt gegooid waar ‘voor de leeuwen gegooid worden’ misschien nog wel zwak uitgedrukt is. Verwachtingen, beloftes, kritiek en duizenden mensen die iets van je verlangen. Amy wilde zingen, Amy wilde haar talent delen maar ze vroeg niet om de roem en de druk die daarbij kwam kijken.

Switchfoot – Dark Horses

Kijk ook eens hier. “I guess that without wonder, nothing can be wonderful” – Jon Foreman.

Jezus of religie?

De titel van deze blogpost deugt al niet. Dat wil zeggen – de keuze is voor mij erg gemakkelijk, ik kies bij wijze van spreken met mijn ogen dicht en binnen een nanoseconde voor Jezus. Maar de vraag is of we Jezus los kunnen zien van religie. Voor mensen die niet veel hebben met de kerk of het christelijk geloof is dit waarschijnlijk een non-issue. Maar het blijkt dat het knap gemaakte filmpje van Jeff (Jefferson Bethke) een paar gevoelige snaren raakt. En dan gaan die snaren resoneren en geluid geven. Soms klinkt dat goed, soms vals… Hoe klonk mijn reactie?

Wenz is een mooi mens

Kwetsbaarheid en kracht. Dat zijn de woorden die in mijn hoofd blijven liggen als alle gedachten weer zijn opgestaan. Ik zie een filmpje van een creatieve vrouw die de spanning erin weet te houden. Zwart-wit beelden, alweer van een paar jaren geleden, een vervreemdende taal die lijkt op Zweeds met een Russische tongval. En toch blijf je kijken en luisteren. Niet dat de woorden via je oren binnenkomen, je moet je ogen, je hoofd en je hart gebruiken om haar te verstaan. Hier zit iemand met lef. Iemand die een omgekeerd klaaglied reciteert – die je waarneming verandert, je ontwapent met een kinderlijke lach die met regelmaat onbevangen tussen de onverstaanbare klanken doorbreekt. Het is een spel, maar niet zomaar een grapje – er is wel degelijk heel goed over nagedacht.

Corinne Bailey Rae – Like A Star

Nagenieten van Switchfoot – Dark Horses akoestisch…

Gisteren met Robin naar de Melkweg geweest om opnieuw te genieten van Switchfoot. Met de tickets uit de mail netjes uitgeprint hebben we geduldig in de rij gestaan. Om er dan achter te komen dat we de tickets van het vorige concert in de Melkweg hadden uitgeprint. Maar gelukkig hebben we de iPhone nog. Luister en kijk – en ga gewoon direct die CD Vice Verses downloaden als je dit ook mooi vindt. Je krijgt er geen spijt van. Als je Switchfoot niet kent, wel even joetjoepen – dit is een rustige uitvoering

Stuck together with God’s glue – Bono als dief met smaak…

Beter goed gestolen dan slecht gemaakt. Immitation is the highest form of flattery. Japan is er groot mee geworden. Dat zijn uitdrukkingen die je kunt gebruiken als verontschuldiging voor het ‘lenen’ van een goed idee of het jatten (citeren) van een door een ander bedachte mooie zin of kreet. Het is wel zo eerlijk om dan de credits te geven aan de oorspronkelijke bedenker(s). Maar wie is er 100% origineel? En als wel duidelijk is dat je iemand instemmend citeert, moet je dan altijd vermelden van wie iets afkomstig is? Isn’t it obvious?

Hanging out on Google+

Zoals aangekondigd heb ik gisteravond de HANGOUT video chat van Google+ uitgeprobeerd. Een aanrader! Het duurde even voor ik m’n geluid in orde had, maar daarna heb ik probleemloos een tijd gesproken met Sytze van der Laan / @agraphos (Cleveland, Ohio) en Robert Jan Perk @pastorrjp uit de eveneens ver van Hoofddorp verwijderde plaats Nijverdal.

Uit de tijd dat Polaroidfoto’s nog niet retro waren

Maak je geen zorgen. Edie Brickel zingt nog steeds en er zijn ook weer mensen (voormalige werknemers van Polaroid) die materiaal produceren en verkopen voor directklaarcamera’s. Nothing is Impossible. Achtergrondverhaal.
Het liedje Circle zingt rond in mijn hoofd dankzij Google+ waar je vrienden aan kringen kunt toevoegen. Tja, zo werkt mijn hoofd. Instantbeelden met muziek en woorden. Ik vind het wel fijn.