ik krijg het niet over mijn lippen
luister zwijgend naar het koor
kruisig hem
roept men gehoorzaam
en ik loop met tranen door
had ik ook stom toegekeken
zelfs geen teken van protest
was ik hopeloos en volgzaam
even willoos als de rest
nog weet ik niet wat te zeggen
wat te schreeuwen of te wensen
kruisig hem in mijn belang
een van de verloren mensen
ik hoop dat je anders blijft
blij je eigen
zinnen schrijft
dat je mooie wegen zoekt
om gewoon jezelf te zijn
ik hoop dat je vrijheid vindt
rond zult stappen
als een kind
dat je zelf je kleuren kiest
niet blijft lopen aan de lijn
Een bezoekje aan de dierentuin – dat hoort wat mij betreft ook bij het ware familie-vakantiegevoel. Dierentuinen zijn een beetje vreemd. Je komt als geciviliseerd wezen oog in oog te staan met wilde en iets minder wilde creaturen en dat is altijd een interessante confrontatie, maar het is tegelijkertijd een soort gevangenisbezoek. Dierentuinen brengen vrolijkheid, maar ik voel ook altijd een zekere droefenis bij gekooide dieren. Lees verder
Gisteren Stephen Fry’s Making History uitgelezen. Merkwaardig om een coverontwerp te maken dat perfect aansluit bij een van de recensies, maar dat geen bal te maken heeft met het boek zelf. Een kat die een smakelijke goudvis op het oog heeft siert de cover. ‘A powerful imaginative pull that keeps the pages turning while the tea goes cold and the cat gets the goldfish’, zo omschrijft de recensent van de Independent dit boek. En dat is wel een rake formulering, moet ik zeggen.
Lees verder
wat houdt mij vast
waar is mijn grond
wie wilde mij al
voordat ik bestond
wat is mijn basis
hoe kan ik staan
blijf ik verzekerd
ook als ik wil gaan
mijn zwakte, mijn sterkte
mijn toekomst ben jij
onzichtbaar verbonden
gevangen en vrij
Op woensdagavond 4 mei keek ik met miljoenen landgenoten naar de dodenherdenking op televisie. Het viel me op dat er op de Dam een rijke variatie aan mensen te zien was. Mannen, vrouwen en kinderen met allerlei achtergronden en ideeën waren een paar minuten verenigd in hun verdriet en pijn, verbonden in hun afschuw van geweld en onderdrukking. Mooie woorden werden gesproken over vrede en vrijheid. Een meisje van 15 jaar droeg een indrukwekkend gedicht voor.
Vrijheid is niet vanzelfsprekend. Vrede is dat evenmin. Voor vrijheid heeft bloed gevloeid. Voor vrede is strijd geleverd. Het zijn vreemde paradoxen en het is goed om in ieder geval één keer per jaar stil te staan bij allen die hun leven voor onze vrijheid gaven, om de dag daarna met alle mensen die in dit land mogen leven samen feest te vieren!
Lees verder
In 2006 werd er in TIME al geschreven over een Egyptische blogger die door de overheid werd opgepakt en gevangengezet omdat hij streed voor vrijheid en democratie. Je kunt dat hier nog steeds lezen en de desbetreffende blogger houdt nog altijd samen met zijn vrouw een weblog bij. Dat deed hij ook tijdens gevangenschap door briefjes naar buiten te smokkelen met teksten die daarna door zijn vrouw op het blog werden geplaatst. Dappere mensen als Manal en Alaa hebben zich niet het zwijgen laten opleggen en zij hebben de opstand van het Egyptische volk gevoed, geestelijk voorbereid en gecoördineerd vanachter toetsenbord en beeldscherm. En deze mensen stonden niet alleen – kijk hier maar. Lees verder
Het lijkt erop dat we op dit moment een overgangsfase in de geschiedenis meemaken. Misschien gaat de politieke storm in de Arabische wereld weer liggen, zoals in China gebeurde na het gewelddadig onderdrukken van de massale studentenopstand (Tiananmenplein, 1989) – maar zelf geloof ik dat de geest uit de fles is. De vraag is alleen: welke geest? En een andere vraag is: wat gaat er voor ons, in dit deel van de wereld veranderen? Lees verder
Via Stella’s link naar een andere clip met dit lied stuitte ik op dit filmpje. Ik ben vandaag ziek thuis, maar hoef niet meer naar de kerk na het zien van dit meisje. Mijn vaderhart maakt een sprongetje, en het is niet eens mijn dochter. Yes, Lord!
