Gestrande rugzak

Gestrande rugzak
Gestrande rugzak

Dit lijkt me een mooie uitdaging voor de dichters onder ons. Rob, ik reken op je! Maar je mag ook op een andere creatieve manier reageren: een lied, een foto, een column of overdenking op je blog – leef je uit, maar laat hier wel even een comment met linkje achter.

19 gedachten over “Gestrande rugzak

  1. De balast had ik afgelegd
    Hier nam ik even plaats
    De spanning was hier weggewaaid
    De stress bleef buitengaats

    Ik weet nog hoe de lucht daar was
    De wolken in het blauw
    Maar nu voel ik alleen de last
    Die ik weer met mij sjouw

  2. I had to leave all my sorrow behind.
    My killing pain and all my tears.
    I had to put every burden down.
    All my shame and even my fears.

    I had to finally admit,
    that it’s not my burden to bear.
    Althoug so often I want to pick it up,
    because life can be so unfair.

    But now i am letting go,
    so i can finally carry on.
    I’m sometimes tempted to turn back,
    but i know from now on i’m strong.

    I’m making the first move,
    without the weight on my back.
    It feels so good and now i realize,
    i am never going back.

  3. Beste mijnheer Abspoel,

    Ik dacht: ‘Die tas met flessen wijn en port zal wel vergaan. De crisis van het water maakt een eind aan haar bestaan. Stuur ik mijn vogels op ontdekkingstocht, blijkt dat dit van Hem – God heb dank – toch mocht!’

    Met christelijke groet,

    Noach

  4. Die rugzak wijst op MENSEN. Als ik in de vrije natuur ben, wil ik alleen zijn met mijn omgeving, de vogels, de planten, het landschap. Zo’n tas maakt me dan onrustig: shit, er zijn hier nog meer mensen, wie zou(den) het zijn? Waar zitten ze? Komen ze me straks achterna, moet ik ze groeten als ik ze tegenkom, etc.
    Een verstoring van mijn rust. Liever geen mensen in mijn paradijs. Alleen zijn met mijn gedachten.

  5. Ik ben zo goedheilig geweest om mijn template aan te passen! Nog strakker en saaier… Denk dat ik er blij mee ben. Hoe gaat het met je zoon? Balen zeg!

    1. Gaat wel weer. Hij ligt nu op z’n eigen bed in de huiskamer. Volgende week woensdag krijgt hij minder zwaar gips. Nu is het allemaal erg onhandig. Hij heeft onlangs nog een zware fractuur gehad (arm/schouder) door judo. Het is inderdaad dikke Pech. Sosha, z’n zus, is ook pas hersteld van een dergelijke beenbreuk. (voetbal) 😦

      1. Tsja, zo heeft ieder wat. Ik brak eind 2007 mijn sleutelbeen bij een mislukte omhaal… Gelukkig ben ik oud genoeg om dat redelijk zelfstandig te overleven. Veel plezier met alles de komende tijd!

Zeg iets terug op Vrijspraak

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s