Duurzaam delen

delenVanmorgen sprak Christiaan Hofstra in De Meerkerk te Hoofddorp. Ik heb notities gemaakt van zijn indrukwekkende preek en deze geef ik graag hieronder aan belangstellenden door. Mocht iets niet duidelijk zijn, vraag het me – wellicht kan ik het dan toelichten. Het is een beetje staccato geschreven, maar ik denk dat je er toch wel het een en ander uit kunt halen. Als je er zelf bij was, aanvullingen en reacties zijn zeer welkom!

Roep luidkeels, zonder je in te houden, verhef je stem als een ramshoorn. Maak aan mijn volk zijn misdaden bekend, aan het volk van Jakob zijn zonden. Zeker, ze zoeken mij dag aan dag, vol verlangen om te ontdekken wat ik wil, zoals een vreemd volk dat rechtvaardig leeft en het recht van zijn goden niet verzaakt. En ze vragen naar mijn rechtvaardige voorschriften en verlangen naar Gods nabijheid. ‘Waarom ziet u niet dat wij vasten, en merkt u niet op dat wij ons onthouden?’ Omdat jullie op je vastendagen nog handeldrijven en jullie arbeiders afbeulen, omdat jullie onder het vasten strijden en ruziën en vol vuur met elkaar op de vuist gaan. Als je op die manier vast, wordt je stem niet gehoord in de hemel. Zou dat het vasten zijn dat ik verkies? Is dat een dag van onthouding: dat iemand het hoofd buigt als een riet en zich met een rouwkleed neerlegt in het stof? Noemen jullie dat soms vasten, is dat een dag die de HEER behaagt? Is dit niet het vasten dat ik verkies: misdadige ketenen losmaken, de banden van het juk ontbinden, de verdrukten bevrijden, en ieder juk breken? Is het niet: je brood delen met de hongerige, onderdak bieden aan armen zonder huis, iemand kleden die naakt rondloopt, je bekommeren om je medemensen? Dan breekt je licht door als de dageraad, je zult voorspoedig herstellen. Je gerechtigheid gaat voor je uit, de majesteit van de HEER vormt je achterhoede. Dan geeft de HEER antwoord als je roept; als je om hulp schreeuwt, zegt hij: ‘Hier ben ik.’ Wanneer je het juk van de onderdrukking uitbant, de beschuldigende vinger en de kwaadsprekerij, wanneer je de hongerige schenkt wat je zelf nodig hebt en de verdrukte gul onthaalt, dan zal je licht in het donker schijnen, je duisternis wordt als het licht van het middaguur. De HEER zal je voortdurend leiden, hij zal je verkwikken in dorre streken, hij maakt je botten sterk en krachtig. Je zult zijn als een goed bevloeide tuin, als een bron waarvan het water nooit opdroogt. Jesaja 58:1-11

God roept ons op tot gerechtigheid. “Je zult zijn als een goed bevloeide tuin, als een bron waarvan het water nooit opdroogt.”
Vers 2:  ze zoeken mij dag aan dag, vol verlangen om te ontdekken wat Ik wil. (…) En ze vragen naar mijn rechtvaardige voorschriften. Dit zijn oprechte mensen, gelovigen. Waarom wordt hun vasten niet opgemerkt en beantwoord? Het is geen ‘voor wat, hoort wat’ bij God (als je vast, dan moet God wel luisteren).

Jesaja geeft door: jullie zijn bezig met business as usual. Bovendien behandel je de arbeiders slecht. Dat gaat niet samen. Jullie gaan zelfs met elkaar op de vuist. Het gaat niet om godsdienstige onderwerping en vormen.

Je kunt wel vroom in de kerk zitten en mee zingen met praisemuziek, maar hoe ben je als echtgenoot, als collega? Het gaat bij God niet alleen om ons vrome, kerkelijke leven. Het gaat er ook om hoe je je gedraagt als niemand kijkt. Alleen “vroomheid” is waardeloos. Vers 6,7: “Is dit niet het vasten dat Ik verkies?” Vervolgens worden menselijke noden opgesomd. Wat doen wij daar mee? Het gaat om het ledigen van de nood van mensen die zonder eten, huis, kleding, liefde en respect leven.

“We hoeven niet allemaal moeder Theresa te worden. Dat was alleen de roeping van moeder Theresa.” Maar dit is voor een ieder van ons van toepassing: radicale, praktische geestelijkheid. Practice what you preach! En het is nog veel proactiever: opstaan tegen onrecht. Daarbij kun je zeggen: ‘Heer, in uw kracht neem ik actie!’

We denken vaak: de nood is ver weg. Maar geld overmaken is het makkelijkste wat je kunt doen. We moeten het dichterbij halen. Wat zijn de noden in mijn omgeving?
Je kunt reactief en proactief handelen. Een tijdje terug was er een uitzending van Netwerk op TV. Een boer kon de formulieren niet lezen en kwam zo met allerlei zaken in de problemen. Na de uitzending kreeg hij van alle kanten hulp aangeboden. Er was bijna te veel hulp ‘als reactie op’. Waarom kwam de hulp nu pas? Men is wel gewillig, maar soms moet je worden aangezet om in actie te komen en iemand te gaan helpen.

Leer je straat weer eens kennen. Sluit je aan bij een diaconaal team. Wie is de vreemdeling in jouw omgeving? Wat kun je voor hem of haar doen?
We moeten ons brood breken. Gastvrijheid, tijd en aandacht geven. De nood van mensen leren kennen. We willen onszelf niet opdringen, maar het gevaar is dat er geen hulp gevraagd wordt.
We hoeven niet alleen in actie te komen Er zijn veel mogelijkheden om samen te werken. Alleen horen is niet genoeg, zegt Jacobus. Als het geloof niet met werken gepaard gaat is het dood!
We hebben vaak een oordeel over de preek of de spreker. Maar dit is een belangrijke vraag: wat vond God van de dienst? Laten we kijken hoe we op maandag leven.
Jesaja 58:8,9 “Dan breekt je licht door als de dageraaad wanneer je de hongerige schenkt wat je zelf nodig hebt en de verdrukte gul onthaalt. Dan zal je licht in het donker schijnen.” Vergelijk Mattheus 5:14,16
Als mensen onze goede werken gaan zien – dat zal indruk maken. Staan we bekend om de dingen die we niet doen of om de dingen die we wel doen?

We moeten duurzaam delen, het moet onze levensstijl zijn – een onderdeel van wie we zijn.

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s