Zaligsprekingen in de gevangenis

sept 2009 446Gastbijdrage Ds. Ruud Bosma, geestelijk verzorger / gevangenispredikant te Alphen aan den Rijn

“Gelukkig de treurenden, want zij zullen getroost worden.” Mattheus 5:4

In de RK Kerk wordt deze zondag het feest gevierd van Allerheiligen en de dag daarop worden alle mensen herdacht, die wij gekend hebben, en die dit afgelopen jaar of de jaren daarvoor zijn overleden. Die gedachtenis van de overledenen wordt Allerzielen genoemd. In de Protestantse Kerk van Nederland en in andere christelijke kerken worden de overledenen ook herdacht, maar dit gebeurt meestal op de laatste zondag van het kerkelijke jaar, Eeuwigheidzondag. Daarna begint het nieuwe kerkelijke jaar met de Advent. In de meest donkere dagen van het jaar zien we uit naar de komst van het Licht in ons leven.

Wit is de kleur van het feest van Allerheiligen. Paars is de kleur die past bij de gedachtenis van de overledenen, bij ingetogenheid, bij de Advent, de vier weken van verwachting, en bij de veertig dagen voorbereidingstijd op Pasen.

Bij het feest van Allerheiligen hoort het Evangelie dat we gelezen hebben. Op het eerste gehoor klinkt mij dat vreemd in de oren. Mensen worden gelukgewenst, terwijl zij zich, net als wij, in verre van gelukkige omstandigheden bevinden.

Zo zegt Jezus o.a. “Gelukkig de treurenden, want zij zullen getroost worden”. Wat is hier aan de hand in dit evangelie? Wat is hier aan de hand in ons leven? Wanneer Jezus de massa mensen ziet die zoeken naar een zin in het leven, gaat Hij de berg op. Hij gaat iets hoger een plek zoeken. Maar Hij kijkt dan niet vanuit de hoogte op de mensen neer. Nee, Hij ziet des te scherper wie die mensen zijn. Hij kan hen stuk voor stuk aankijken. Hij ziet mensen die nooit door anderen worden gezien of gehoord. Het zijn kansarme en berooide mensen, die geen macht bezitten, die verdriet hebben om wat er in de wereld gebeurt, die het allemaal niet zo zeker weten. Maar ze voelen wel vlijmscherp aan, waar het in het leven om gaat: vergeving, verzoening, je niet verrijken ten koste van anderen. En hartstochtelijk verlangen zij naar liefde, vrede, gerechtigheid. Ze hebben weinig te verliezen. Want ze hebben al zoveel prijsgegeven, ze zijn al zo dikwijls uitgekleed, ze beseffen dat je leven uiteindelijk niet daarvan afhangt. Naar zulke mensen kijkt Jezus. En Hij ziet hoe rijk die mensen zijn. Hij wordt geraakt, ontroerd, verrast. En dan begint Jezus te spreken:

De wereld zegt: verzamel wat je krijgen kunt. Als je rijk bent en veel hebt, kun je doen wat je wilt.
Ik zeg: als je weinig of niets hebt, kun je pas vrij worden. Dan is heel de schepping van jou en je zult niets te kort komen.
De wereld zegt: wie fouten maakt, moet gestraft worden. Wie niet horen wil, moet maar voelen.
Ik zeg: als je probeert te vergeven ontstaan er nieuwe kansen. Dan geef je een ander de gelegenheid om anders te gaan leven.
De wereld zegt: wie niet werkt, zal niet eten. Wie hard werkt, mag ook veel verdienen. En wie nog slim is ook, kan rijk worden. Eerlijk is eerlijk.
Ik zeg: de sterken kunnen opkomen voor de zwakken. De rijken kunnen delen met wie niets heeft. De sterkste schouders kunnen de lasten mee helpen dragen.
De wereld zegt: waarom moeten wij de problemen oplossen van vreemdelingen en vluchtelingen. Stuur ze terug. Het is hier al zo vol.
Ik zeg: welkom, jij vreemde. Vertel me jouw verhaal en je angst. Ik kan niet veel doen, maar hier ben je tenminste veilig.
De wereld zegt: waar hebben wij God voor nodig. Die hoeft zich niet te bemoeien met ons. Zijn geboden maken het leven alleen maar ingewikkeld. Wij doen gewoon wat ons het beste uitkomt.
Ik zeg: leer mij uw weg kennen, God. Zonder U verdwaal ik. Geef mij van die warme liefde, zodat ik trouw kan zijn aan mijn naaste.

God prijst jullie. Gelukkig zijn jullie, gezegend. Je mag van Mij weten – zegt Jezus – dat jullie een geweldige bron van vreugde in jullie hebben, dat jullie in de ogen van God, voor het hart van God, heel belangrijk zijn. Bij jullie hoort het rijk der hemelen. Als ik jullie zie, als ik kijk naar jullie manier van leven, dan mag ik jullie zeggen: God is rijk met jullie en ooit zal God de tranen uit je ogen wissen, ooit zal God echt vrede bewerken, samen met jullie en door jullie heen’.

De tekst van deze gelukwensen is het begin van de Bergrede van Jezus, het begin van de weg die Jezus zijn medemensen wil wijzen.
Heel de Bergrede is een indringende oproep om misbruik van macht en om geweld te doorbreken, om nu eens echt te doen wat je kunt doen, ook al ben je kansarm, ook al ben je berooid, ook al ben je maar een heel eenvoudig mens. Dat is de juiste weg… Juist die beginwoorden, die gelukwensen, zijn een verrassend begin: Jezus begint met een hartverwarmende bevestiging van al die mensen die uitgenodigd en uitgedaagd worden om te werken aan een nieuwe wereld.

Ook wij zijn uitgenodigd om de weg te gaan om voor elkaar Gods rijk ervaarbaar te maken.

Geschreven door Ds. Ruud Bosma. Preek uit de dienst van afgelopen zondag in de gevangenis te Alphen aan den Rijn. Ik vond dit een prachtige boodschap en merk dat de preken in de bajes vaak kort en krachtig zijn. De mensen hebben geen tijd en geduld voor een lange  preek, maar volgens mij is dat ook helemaal niet nodig. Het Woord klinkt, elke dienst is er het genadeaanbod door de viering van de eucharistie. In deze setting van moeite, wroeging, woede en eenzaamheid zijn de woorden van Jezus als zalfolie voor de ziel. Met dank aan ds. Ruud Bosma die mij toestemming gaf deze mooie woorden door te geven.

sept 2009 457

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s