Veelzeggend

Hij liep terug naar de leerlingen en zag dat ze lagen te slapen. Hij zei tegen Petrus: ‘Konden jullie niet eens één uur met mij waken? Blijf wakker en bid dat jullie niet in beproeving komen; de geest is wel gewillig, maar het lichaam is zwak.’ Matteus 26:40,41

Petrus, Jacobus en Johannes behoorden tot de intiemste vriendenkring van Jezus. Dit waren de mannen die voortdurend in zijn buurt bleven, wonderlijke momenten meemaakten, maar ook levensgevaarlijke situaties. Vrienden die je graag bij je wilt hebben als het leven te zwaar voor je wordt.

Jezus staat voor een ondraaglijk zware beproeving. Hij weet dat zijn kruisiging zeer nabij is. Op dit ultieme moment stemt Hij zijn menselijke wil af op de wil van zijn Vader. Nu komt het erop aan: zou zijn liefde voor de mensen opwegen tegen de verschrikkingen die Hem te wachten staan? Is Jezus werkelijk bereid zijn eigen leven te geven om dat van anderen te redden?

Matteüs schrijft dat Jezus zich dodelijk bedroefd en angstig voelde. We mogen niet vergeten dat Gods Zoon ook een menselijke natuur had. Hij zou de pijn lijfelijk voelen, de eenzaamheid en afwijzing bewust ondergaan.

We weten dat de Heer deze zin uitsprak tijdens zijn gebedsworsteling in de hof: “Vader, als het mogelijk is, laat deze beker dan aan mij voorbijgaan! Maar laat het niet gebeuren zoals ik het wil, maar zoals u het wilt.” (Mat. 26:39) We weten ook dat de Heer vlak na deze zware strijd gearresteerd is. Hij heeft als ik dit zo lees niet de gelegenheid gehad om zijn leerlingen te vertellen over de inhoud van zijn gebed. Ik denk daarom dat Hij de hierboven geciteerde zin wanhopig uitgeschreeuwd heeft en dat dit is wat zijn leerlingen op enige afstand konden verstaan.

Door vermoeidheid overmand vielen zij in slaap. Jezus neemt hen dat kwalijk, je kunt dat duidelijk in zijn woorden lezen, maar tegelijkertijd blijft Hij opmerkelijk beheerst en mild. Gezien de omstandigheden had ik me ook kunnen voorstellen dat Hij woedend vandaar gegaan zou zijn om zijn vrienden en de rest van de mensheid aan hun lot over te laten. Dat deed Hij niet.

Heer, wat pijnlijk om dit te lezen. U worstelde in gebed, terwijl uw vrienden een paar meter verderop in slaap vielen. Wat zegt dat veel over ons, mensen. En wat zegt dat veel over U – onze liefhebbende Heer.

Geschreven voor Preek door de Week van de Meerkerk

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s