Ich bin ein Berliner – en hoe is dat vandaag?

Mijn familie heeft traumatische herinneringen aan de oorlogstijd (ik spreek nu over de generatie van mijn ouders) en ik ben opgevoed met een bepaald beeld van onze Oosterburen. Maar: nooit hebben mijn vader of moeder in stereotypen gesproken over ‘die moffen’. Ze hadden genoeg meegemaakt om bitter en rancuneus te zijn, maar ze hebben me niet grootgebracht met haat, maar met liefde en vergevingsgezindheid. Ik probeer datzelfde met mijn kinderen te doen. Haal de muren neer die mensen onnodig van elkaar scheiden, laat je niet leiden door je angsten en vooroordelen, leef als een vrij mens en beschouw een vreemdeling bij voorkeur als een onbekende vriend. Het maakt het leven een stuk aangenamer en in praktijk kom je meer mooie mensen dan hufters tegen. Niet waar?

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Berlijn heeft grote indruk op me gemaakt. Ja, er zitten ook bedelaars, alcoholisten en zwervers op straat. Zeker, de politie liep ’s nachts rond in een soort ninja-pak omdat er naar verluidt een probleem was met de locale motorbende. Maar we voelden ons bovenal veilig in Berlijn en de mensen zijn bijna allemaal vriendelijk en correct. We moesten ons inbeelden dat er in deze stad lange tijd een sfeer van angst en verdeeldheid geheerst heeft, maar wij stapten vrolijk lachend over lijnen die vroeger onneembare barrières vormden.

Bij de Brandenburger Tor was het super gezellig. Aan de ene kant van deze reusachtige poort was het kermis. Er poseerde een meisje voor de camera – je ziet dit beeld voorbij komen in de slide show hierboven. Aan de andere kant zagen we straatartiesten die hun brood verdienen als levend standbeeld of muzikant (echte indianen, jawohl). Een jonge vrouw maakte met behulp van een bakje sop en een touw enorme zeepbellen. Kinderen grepen ernaar om de bellen met veel plezier en slechts één vingertopje uiteen te laten spatten. Het was een prachtig gezicht – zoveel plezier op een plaats waar zoveel pijn geleden is. Dromen die waar geworden zijn en die je midden op straat vriendelijk toelachen.

En Berlijn is rijk. Je hoort berichten over een aanhoudende crisis in Duitsland en inderdaad – wij hebben onderweg vanuit de trein ook veel vervallen dorpen en leegstaande bouwvallen gezien. Maar in hartje Berlijn kan het schijnbaar niet op. We moesten lachen om herenschoenen die slechts 1750 euro kosten. Je zult ermee in de poep gaan staan. Dikke Mercedessen, BMW’s, Porsches en Audi’s staan langs de weg te pronken of scheuren met zo veel mogelijk kabaal weg bij het stoplicht – het mag allemaal. En toch: Duitsers gedragen zich over het algemeen voortreffelijk in het verkeer en in de gewone omgang. Dat merkte ik afgelopen weekend, maar het is ook mijn ervaring bij veel zakelijke contacten die ik de afgelopen 20 jaar heb gehad met onze Oosterburen. Ik kan eerlijk gezegd vooral veel goeds over Duitsers zeggen.

Thuisgekomen zit ik na te genieten. Je kunt het merken aan dit Vrijspraak blog, maar ook aan de foto’s die ik op Capturing my World plaats. En ik dacht aan de historische woorden die president John F Kennedy uitsprak toen zowel hij als de Berlijnse muur nog recht overeind stonden: “Ich bin ein Berliner”. (Ik denk altijd: toch fijn dat hij niet in Frankfurt of Hamburg sprak). Het filmpje staat – natuurlijk – op YouTube en nu ook hieronder. Met de kennis van vandaag moet je er maar eens rustig naar kijken. Je hoort een man spreken met het charisma en de dictie van Obama (natuurlijk is het andersom). Maar als je de eerste woorden hoort zonder te kijken, dan denk je onwillekeurig aan dominee Martin Luther King. Mannen die visionair zijn, dromen onder woorden brengen en realiseren. Soms zelfs na hun dood.

Duitsland biedt met Berlijn niet het paradijs op aarde. Ongetwijfeld is er nog van alles mis. Maar wat een mooie , vitale wereldstad is dit nu – vol schitterende architectuur en monumentale gebouwen. En de droom van JFK is op deze plaats uitgekomen. Het gaat echt niet alleen maar slechter op deze planeet. Berlijn laat dat zien. Vandaag.

Kijk en luister naar John F Kennedy. Maar het filmpje met Ronald Reagan is ook de moeite waard: “Mr. Gorbatchow, Tear down this Wall!”

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s