Sociale Media alleen voor individuen? En hoe ga je ermee om?

Afgelopen vrijdag was ik aanwezig bij het minisymposium Geloofwaardige Sociale Media. Als je meer wilt lezen, dan kun je hier terecht. Ik beperk me nu tot twee vragen waar ik over na ben gaan denken: a) wie ‘mogen’ sociale media gebruiken? en b) hoe kun je op een gepaste wijze met sociale media omgaan? Laat me deze punten in twee stellingen formuleren – ongenuanceerd – maar dat hoort zo bij stellingen:

  1. Sociale Media zijn bedoeld voor MENSEN. Bedrijven, instellingen en organisaties moeten zich afvragen wat ze er te zoeken hebben.
  2. Mensen die sociale media (vrijwel uitsluitend) gebruiken om producten, diensten of opvattingen te slijten, zijn niet interessant en op den duur hoogst irritant. Ook zij moeten zich afvragen wat zij in de wereld van sociale media te zoeken hebben.

Let wel: ik zeg hier niet dat ‘collectieven’ niet present mogen zijn in de wereld van sociale media, maar ik stel dat men zich goed moet afvragen wat men er feitelijk te zoeken heeft. Kan een bedrijf zich voordoen als een individu? Kun je oprecht belangstelling voor een ander hebben terwijl je er in feite alleen maar op uit bent om die ander te winnen als jouw klant of medestander? En wat het tweede punt betreft: ieder mens heeft stokpaardjes en specifieke interesses, ik ook, maar het wordt wel vervelend als je over niets anders kunt praten of schrijven dan jouw producten, diensten of ideeën. Als je oprecht enthousiast bent over iets: praat, twitter en blog er dan naar hartelust over. Maar ga geen virtuele of real life relaties aan met het enige doel een ander ‘iets aan te smeren’. Of het nu om een product, een dienst of een overtuiging gaat: zo ga je als sociale wezens niet met elkaar om! Dat vind ik dus. Maar wat vind jij? Laat het me weten.

31 gedachten over “Sociale Media alleen voor individuen? En hoe ga je ermee om?

  1. Ik ben het lekker niet met je eens 🙂
    – Stelling 1 – Ja, ik volg een aantal organisaties via twitter zoals @kerknieuws, @kvdbtv en @gastindeklas en dat bevalt me prima. Mn googlereader loopt niet vol met kerknieuws en ik hoef niet naar de website van kvdb om te kijken wie er komen. Het is gewoon makkelijk. Natuurlijk verwacht ik dat ze reageren als ik ze een vraag stel en dan stellen deze voorbeelden me inderdaad teleur. Maar op zich doen ze wat ik van ze verwacht en waarom ik ze ben gaan volgen.
    Daarnaast zijn er bedrijven die op deze manier heel erg makkelijk te benaderen zijn en zij kunnen jou ook makkelijk benaderen. Webcare via oa twitter en facebook werkt ongelofelijk goed.
    – Stelling 2 – Hierbij geldt hetzelfde als met scheldende of vloekende mensen, je unfollowed gewoon als je dat irritant vindt. Voor hen is het vaak genoeg als bijvoorbeeld 1% een aankoop doet. Ik volg ze niet, maar er zijn genoeg die op deze manier snel op de hoogte willen zijn van een aanbieding.

    Ja, ik volg liever mensen dan bedrijven. Maar ze moeten er zeker actief zijn.

    1. Kleine aanvulling,
      Ja, het is een sociaal medium dus er moet gecommuniceerd worden en (bij voorkeur) in twee richtingen. Bedrijven kunnen dat ook en mi moeten ze dat ook doen. Ook kerken, @pkn bijvoorbeeld 🙂

      1. Johannes, de voorbeelden die jij noemt zijn oké – voor zover zij gewoon sociale media gebruiken als een soort nieuwsflits. En je kunt er inderdaad voor kiezen om te unfollowen. Maar als je echt gebruik wilt maken van sociale media, dan moet je ook antwoord geven en persoonlijkheid tonen.
        Er zijn ook mensen die ik wel sympathiek vind, of ik vind hun ideële doel sympathiek, en daarom blijf ik ze volgen. Maar bij enkele tweeps vraag ik me wel af: kun je ook nog over iets anders schrijven? Bijvoorbeeld iemand die tijdens de verkiezingsavond ineens met het zoveelste bericht over zijn kerk aan komt zetten. Ik denk dan: op welke planeet woon jij?

  2. Kun je individuen en organisaties wel zo tegenover elkaar zetten? OK, ik ben een persoon en geen organisatie, maar ik werk wel bij een organisatie en dat is ook deel van mijn identiteit. Mijn eigen werkgever probeert me zelfs een CHE twibbon aan te smeren, hetgeen ik tot nu toe weiger, want ik heb nog meer identiteiten. Volgens mij moeten organisaties niet eerst allerlei plannen en visiedocumenten opstellen voor ze op twitter etc. gaan, maar moeten ze gewoon hun werknemers stimuleren om via sociale media iets van hun persoonlijkheid en van hun werk te laten zien. Daar zit de bottleneck. Niet eerst denken, en dan pas doen. Maar gewoon beginnen en vervolgens reflecteren op wat er gebeurt.

    1. @Jan – Ja, in sommige gevallen kun je die twee heel goed scheiden. Neem het voorbeeld van de PKN afgelopen vrijdag. Er werd beweerd dat die organisatie zich al veel eerder had moeten storten in de sociale media. Maar volgens jouw ‘definitie’ doen ze dat allang, ik ken genoeg PKN-ers (ook vanuit DC) die al actief zijn op twitter. Maar daarmee vinden wij nog niet dat de PKN actief is op twitter. Ik wil graag dat organisaties via dit medium makkelijk te benaderen zijn, zoals @bol_com of @klm en het liefst ook @pkn (en andere kerken natuurlijk ook)

      1. Ik voel zelf een zeker ongemak – uiteraard ligt het genuanceerder dan ik het nu gesteld heb. Als blogger en tweep ben ik ook echtgenoot, vader, werknemer, kerklid, voetballiefhebber, U2-fan, amateurfotograaf en wat al niet meer. Die werelden lopen bij mij dwars door elkaar heen. In verschillende rollen en verantwoordelijkheden ben ik aanspreekbaar, zowel online als offline. Maar ik wil niet in sociale media op internet actief zijn als ‘uitgeverij’ of als ‘kerk’. Ik vind niet dat ik als persoon met deze organisaties samenval. Bovendien hoop ik dat mensen mij zien als individu (een mix van karaktertrekken, ambities, overtuigingen en soms ook een vat vol tegenstrijdigheid). Een organisatie heeft geen hart of ziel. Een organisatie kan niet gelijkwaardig deelnemen aan een intermenselijk gesprek. Mogen bedrijven, instellingen (bijvoorbeeld kerken) gebruik maken van sociale media? Natuurlijk, wie ben ik trouwens om hier een verbod uit te vaardigen… Maar ik blijf het problematisch vinden. Overigens vind ik het met Stop the Traffik bijvoorbeeld veel minder een probleem dan met een politieke partij of een kerk. Het kan gevoelsmatig en inconsequent zijn, maar dat is het leuke van mensen: die zijn zo.

  3. Hi Rob,

    Contact met mensen bestaat uit uitwisseling van ideeen en gedachten, delen van intressen, bespreken van nieuws in allerlei soort, laten weten wat je bezig houdt, waar je blij en niet blij van wordt. Input komt ook via organisaties en instellingen die mogen best aanwezig zijn, maar als ze agressief ‘campagne voeren’ dan zijn ze niet welkom. Die wil je ook niet ontmoeten op een verjaardag of in het café. Als iemand alleen maar zit te hammeren op het zelfde onderwerp dan haak je snel af, zowel in real life lijkt me als in de virtuele wereld.

    1. Rob? 😉

      Aan die vergelijking moest ik ook denken. Een vriend die elke verjaardag gebruikt om over zijn werk te praten, een buurman die je steeds lid wil maken van een kerk of politieke partij… dat zijn toch geen leuke mensen?
      In sociale media heb je als bedrijf of organisatie de vermomming van een individu, maar je zit daar met maar één motief: je verhaal of product verkopen. Het mag wel, maar je moet er m.i. goed over nadenken hoe je dit aanpakt. Kun je – zoals Jojanneke het schreef – een ‘human voice’ krijgen als bedrijf of instelling? Ik betwijfel het.

  4. Hoi Paul,
    Stelling 1.
    Ja, ze moeten zich dat zeker afvragen. Wanneer ze een goed antwoord geformuleerd hebben, erover nadenken hoe ze met de sociale media omgaan. Het is inderdaad hoogst irritant, wanneer je op twitter het woord “kleding kopen” laat vallen, dat je een uur later 3 kledingzaken als volger hebt. Dus die aanwezigheid stel ik niet op prijs (en niemand denk ik). Wanneer bedrijven of instellingen gewoon mededelingen doen en informatie willen delen, is dat prima. Vooral wanneer ze ook nog open staan om terug te communiceren (bij twitter vooral). Liever wel terughoudendheid bij bedrijven/instellingen (ook kerken) tot volgen als het gaat om privepersonen. Andersom lijkt mij uitstekend; wanneer mensen willen volgen dat bedrijven/instellingen die mogelijkheid bieden.
    stelling 2
    Die mensen zijn inderdaad licht irritant. Ik denk dat hier gewoon zelfregulering optreedt.
    Groet alex

  5. Openheid is juist ook: onbevangenheid. Mensen mogen gewoon twitteren, en hoeven zich niet af te vragen namens wie ze allemaal aan het communiceren zijn. Ze zijn er, ze zijn zichzelf.
    Denk ik 😉
    Henk

    1. Herken jij mijn ongemak, Henk? Bij jou vallen je achternaam en je uitgeefnaam ook nog eens samen… Ik vind jou wel een aansprekend voorbeeld van iemand die z’n gezicht laat zien en z’n stem laat horen. Zo krijgt ook je bedrijf een herkenbaar en aanspreekbaar karakter. Tegelijkertijd zul je daar bepaalde spanning bij voelen, veronderstel ik.

  6. Maar Paul, ik snap je probleem niet helemaal. Je kunt toch af en toe wat vertellen over je werk als uitgever, bijvoorbeeld over een boek dat je hebt uitgegeven waar je enthousiast over bent? Zou ik juist leuk vinden! Ook die kant van jouw bestaan zou ik boeiend vinden. Het zou geen moment in me opkomen om te denken dat je op zo’n moment met marketing bezig bent.

    1. Dat doe ik ook. Maar niet als @arkmedia En ik probeer er voor te waken om verkapt reclame te maken. Iemand zei ook via Twitter: “maar jij zocht ook een werknemer via Twitter”. Klopt. Maar daar is een sociaal netwerk weer heel erg geschikt voor, je maakt gebruik van je relaties, maar biedt mensen in principe ook de mogelijkheid van een baan aan. Er moet dus bij voorkeur een wederzijds belang zijn.
      “Trusted voice” – dat was de kreet die vrijdag gebruikt werd. Als mensen weten dat ik eerlijk m’n mening geef, dan gaan ze waarde hechten aan m’n oordeel.
      Ik merk dat het ons niet echt lukt op Hyves of Twitter om op een geloofwaardige manier mee te doen als @arkmedia – het is en blijft gekunsteld. En ik ben er juist een voorstander van dat de uitgever (maar dan als complete persoon!) van zich laat horen. Het is natuurlijk niet zwart-wit.

  7. 1. Onzin. Sociale Media is niet het exclusieve domein van individuen, maar een communicatie-infrastructuur, vergelijkbaar met e-mail en telefoon. Als bedrijf of organisatie kun je je anno 2010 niet veroorloven om geen gebruik van deze infrastructuur te maken. Je moet net zo goed ‘bereikbaar zijn’ op Sociale Media-platforms als per e-mail of telefoon.

    2. Sociale Media zijn niet bedoeld voor direct marketing. Wel voor verbinding en interactie met je doelgroep of klanten, en ook heel geschikt voor campagnes. Ik verbaas me dat je het zo vanuit je eigen referentiekader benadert. Kijk eens naar de rol die Facebook heeft gespeeld in de campagne van Obama. Kijk eens hoe bedrijven Twitter gebruiken voor customer care. En wat denk je van bedrijven die hun werknemers in een groupblog laten schrijven over hun projecten en expertise, en zo hun ‘autoriteit’ en ‘zichtbaarheid’ vergroten? Ook LinkedIn is een Sociaal Medium en leent zich erg goed voor doelgericht netwerken, indirecte marketing en recruiting; het platform is daar zelfs voor bedoeld.

    Samen met een collega train ik ondernemers en organisaties in het effectief gebruik van Sociale Media. De ervaring is dat bedrijven die dit goed toepassen (volgens de ‘regels’, dus niet lopen spammen of alleen passief gebruik) 50% meer leads genereren en 25% meer omzet.

    1. Hoi Marc.
      Lekker duidelijk bij stelling 1: onzin. Ik heb niet gezegd dat bedrijven en instellingen NIETS te zoeken hebben in de wereld van sociale media, ik schreef: ze moeten zich afvragen wat ze er te zoeken hebben. Dat lijkt me geen onzin. Hoe ben je als organisatie present? Wie doen het goed en wie niet?
      Wat jouw reactie op stelling 2 betreft: LinkedIn is bij uitstek geschikt voor professionals die willen netwerken – en dat kunnen ook mensen zijn met een eigen bedrijf. Ik merk zelf dat het ondoenlijk is om de activiteiten van allerlei ‘groepen’ bij te houden, je krijgt een vloed van mailtjes als je dat niet op ‘uit’ zet. Als er een nieuwe NING komt, zoals nu met de EO en iMission, dan vind ik het lastig om daar ook weer in te duiken.
      Je eigen ervaring is zeer interessant. Deze discussie is niet bedoeld om gelijk te krijgen, maar om boven water te krijgen hoe je als individu sociale netwerken gebruikt (ga je als uitgever bijvoorbeeld alleen over werkgerelateerde zaken twitteren of gun je mensen ook een inkijkje in andere levensgebieden?) en hoe je als organisatie present bent in sociale netwerken op internet. Mijn persoonlijke ervaring is dat we met de Ark Media hyves geen echte resultaten boeken en we zijn ook niet als bedrijf echt actief op Facebook of Twitter. Zouden we dat wel moeten zijn?

  8. Het gedachtespel is wel aardig. Maar ik mis de ‘confrontatie’ met de realiteit. Bij Twitter blijkt bijvoorbeeld dat:

    1. De meest invloedrijke Twitteraars zijn bedrijven en celebrities (die allemaal een hele duidelijke (marketing)agenda hebben). In de top 20 staan bv. CNN, New York Times, Twitter, Barack Obama, Ashton Kutcher, Britney Spears.

    2. De meest geretweette Twitteraars zijn media en diensten: New York Times, The Onion, TweetMeme, Mashable).

    3. De Twitteraars die het meest worden genoemd (zonder dat sprake is van een retweet) zijn celebrities.

    Zie: http://twitter.mpi-sws.org/ en http://an.kaist.ac.kr/~haewoon/papers/2010-www-twitter.pdf

    In het ecosysteem van sociale media nemen bedrijven, organisaties, platforms en celeb-marketing een dominante plek in. Dat is niet omdat ze zich aan mensen opdringen, maar komt juist doordat hun participatie en aanwezigheid door die individuele participanten wordt omarmd.

    1. Goede punten. Zelf ben ik niet zo geïnteresseerd in het wel en wee van Ashton Kutcher of Britney Spears – en jij waarschijnlijk ook niet. Ik snap wel hoe die mensen aan een enorme schare followers op sociale netwerken komen, maar dat gaat vrijwel alleen om hijgende fans die geen nieuwtje willen missen.
      Ik ben het met je eens dat nieuwsmedia uitstekend gebruik kunnen maken van bijvoorbeeld Twitter – ik ben daar zelf ook blij mee. Maar het is wel klassiek ‘zenden en ontvangen’ – er is niet sprake van menselijke interactie.
      Om het wat meer down to earth en een stuk dichterbij te brengen: jij bent succesvol actief namens een kerk op Twitter en in de blogosphere. Je hebt zelfs een mooie prijs gekregen voor de website. Maar herken je iets van mijn ongemak? Hoe kan een kerk nou een discussie voeren op Twitter? Krijg je veel reacties? Heb je daarnaast ook de behoefte om als persoon deel te nemen aan dit sociale verkeer? Lopen die zaken bij jou door elkaar of houd je ze bewust gescheiden?
      Dan nog even terugkomen op de ‘sterren-tweeps’. Laten we het tot Nederland beperkt houden. Er zijn BN-ers die alleen elkaar volgen. Die mensen vind ik persoonlijk niet interessant. Het valt me ook op dat sommige buitenlandcorrespondenten (om het maar eens concreet te maken) netjes reageren als je ze een normale vraag stelt, terwijl anderen alleen ‘zenden’. Ik vraag me af of je dan wel goed gebruik maakt van de sociale media.

      1. Ik zou zenden en ontvangen wel als een vorm van interactie willen zien (waar de ene kant actief, en de andere kant passief is), maar ik snap wat je bedoelt. En nee, de tweets van de celebrities interesseren me inderdaad niet. Ik herken zeker veel van je ongemak – en je hebt misschien gezien dat ik, met de kerk als context, er een paar gedachten over heb opgeschreven. Hoofdzaak: meepraten als kerk kan – als je de kerk tenminste niet als een (formele) organisatie ziet. (Zie mijn serie posts voor wat meer uitleg: http://www.luthersekerkhaarlem.nl/kerk-en-internet )

        De vraag of zaken niet door elkaar gaan lopen, is wel interessant en een puntje om aan te werken. Ik probeer het zelf uit elkaar te houden, maar dat is voor anderen niet altijd duidelijk. ELGHaarlem op Twitter is bijvoorbeeld niet mijn account; maar de collectieve account van de kerkelijke gemeente. Daar kunnen meerdere personen gebruik van maken en de basisregel is: zorg dat je tweet over zaken die dan ook relevant zijn voor de kerkelijke gemeente. Maar er is in de regel niet zichtbaar wie er precies tweet (aandachtspunt 1) en soms benaderen andere twitteraars onze account met de kennelijke gedachte dat ze één persoon aanspreken (aandachtspunt 2) omdat ze weten dat die er gebruik van maakt.

        Het blijft dus nog even experimenteren, maar ik ben ervan overtuigd dat je ook als lokale geloofsgemeenschap via sociale media benaderbaar kunt zijn en in gesprek kunt gaan met anderen.

  9. tja, reclame , nee echt da tkan niet. Aan de andere kant vind ik wel fijn om te horen waar een bedrijf mee bezig is. Bijv. compassion, dat zijn dan korte zinnen, waarin je dan ook gelijk weet waar je voor kunt bidden of freedom firm als ze bezig zijn met een project wat voorbede nodig heeft. Verder, hmmm, soms is het handig en bij andere bedrijven unfollow ik ze,als ik constant een hele lijst met reclame moet doorworstelen, dat heb ik ook met Nu.nl, dat is alleen maar lastig.

    Mensen die maar over 1 ding schrijven,kan zijn dat dat hun passie is toch? Ik kan het ook vrij vaak over God hebben, zonder dat ik echt eenzijdig ben of buiten de maatschappij sta. als ik een actueel onderwerp me gewoon niet boeit hoor je mij er ook niet over, dan sta ik toch nog steeds in de maatschappij?

    Vaak kijk ik het gewoon aan, als degene me irriteert en ik ken degene verder niet, dan is het unfollowknopje snel genoeg gevonden.

    Socialmedia word door iedereen anders gebruikt, en idd, als jij constant over Arkmedia zou praten dan zou ik minder op jou of een ander reageren, hoewel het me dan wel boeit,maar dan zie ik je als bedrijf ipv echt persoon.

  10. @Paul: Ik ben soms wat direct, ja. 🙂

    Er zijn veel manieren waarop je als organisatie Sociale Media kunt inzetten, maar het moet wel een goede ‘fit’ zijn. Niet elk sociaal medium is even geschikt. Het hangt af van je doelgroep/niche, hun behoeften en jouw diensten/producten. Een sleutelvraag is: welke waarde kun je concreet toevoegen?

    Persoonlijk en zakelijk kunnen best samen gaan, zeker als de persoon ook meteen het ‘product’ is. Dat geldt in ieder geval voor Bekende Nederlanders, maar ‘personal branding’ op twitter kan ook heel nuttig zijn voor ZZP’ers. Je kunt er ook voor kiezen verschillende accounts te nemen, bijv. één voor je vrienden en één zakelijk waarop je alleen dingen twittert die interessant zijn voor je (potentiële) klanten. Veel meer vanuit een specifieke expertise, vak- of interessegebied.

    Hetzelfde geldt voor blogs. De beste (en best bezochte) blogs zijn zij die een specifieke focus of niche hebben. Denk aan Dutch Cowboys, GeenStijl, Joop.nl, Lifehacking. Op christelijk erf bijv. Goedgelovig, Habakuk, Tochtgenoten, EO Jongeren. Persoonlijke blogs als Vrijspraak, Postgereformeerd en Relirel onstijgen (hoewel inhoudelijk soms best interessant) zelden de persoonlijke opiniesfeer. Hoeveel tijd wil je stoppen in een publiek van een paar honderd mensen? Ik denk dat de emergers er verstandig aan doen hun persoonlijke blogs op te heffen en samen een leuk groupblog te beginnen. Dat zou wel eens sterke marketingzet kunnen zijn.

    Je zegt: “Mijn persoonlijke ervaring is dat we met de Ark Media hyves geen echte resultaten boeken.” Dat verbaast me niet. Het laatste bericht dateert van mei 2008. Bovendien heb je het ingestoken bij ‘blijf op de hoogte van onze nieuwe uitgaven’, want natuurlijk niet echt een trekker is. Als je doelgroep werkelijk veel op hyves zit, zou je er wel meer uit kunnen halen. Maar dat is dan een keer voor een persoonlijk gesprek.

  11. Hoeveel tijd wil je steken in een publiek van een paar honderd mensen? Er zijn dominees die graag zo’n aantal in de kerk zouden willen hebben. Als je blog hoog in de ranking staat, dan bereik je meer dan een paar honderd mensen. Deze post over sociale media staat bijvoorbeeld bij WordPress NL op dit moment op #23 en in deze comments staan aardig wat verschillende meningen. Overigens: leuk om te zien dat er een paar (uitgesproken) christenen met een persoonlijk blog in de WordPress top 100 NL staan. Ze zijn als individuen te herkennen en aan te spreken op hun mening.
    Ik doe bijna niets meer op Hyves, ook niet voor Ark Media. Dat is pas verloren energie. Ook voor de Hyves van de Meerkerk – niet officieel aan de kerk gekoppeld – heb ik me ingezet, maar er gebeurt vrijwel niets. Maar als ik hier iets schrijf, als persoon, dan heeft het wel effect en het geeft mij ook veel meer voldoening.
    Ik ben niet tegen groupblogs, wordt daar ook wel voor gevraagd en denk er zelf over na door jouw tip, maar die collectieve blogs kunnen prima bestaan naast veelbezochte persoonlijke blogs. Ik zou het bijvoorbeeld zonde vinden om Vrijspraak op te geven, als ik heel eerlijk ben. 😉

    1. Er is niets op tegen om je tijd te geven aan een kleine groep mensen. Jij trekt er gemiddeld 250 per dag, Boele 300 en de meeste andere persoonlijke blogs minder dan 50. Als je daar happy mee bent, prima. Ik ben zelf een ‘vroege blogger’ (2002-2007) en had er toen ook zo’n 300 per dag. Dat was voor het processen van ontwikkelingen waar ik mee bezig was (kerk en missie 2.0) heel goed. Die fase heb ik nu afgesloten. Voor een predikant is een paar honderd misschien veel, voor een lezersgroep vind ik het erg weinig. Maar ieder moet daar zijn eigen afweging in maken. Het voordeel van een eigen blog is dat je zelfsturend bent en je eigen unieke kleur kunt creëren. Het voordeel van een grotere site is dat je meer zichtbaar bent en meer response krijgt.

  12. Citaat van Dutch Cowboys: “Nog maar een jaar geleden was Twitter alleen maar een platform van individuele gebruikers. Nu niet meer: honderdduizenden bedrijven over de hele wereld leunen zwaar op Twitter als communicatie- en marketingmiddel. Daarnaast zijn er verschillende andere sociale netwerken, zoals Facebook, Hyves, Linkedin en Google Buzz, die Twitter op de een of andere geïmplementeerd hebben.”

  13. Ongeveer één op de miljoen bezoekers laat een reactie achter, of niet? Dan heb je 8 miljoen lezers! Gefeliciteerd! 🙂

  14. Dat klopt precies. Bedankt voor nog een comment en dus wéér 1 miljoen extra bloglezers op ons nationale megablog VRIJSPRAAK!

  15. Nu nog over de Bavaria Babes bloggen. Dan schiet het bezoek vast flink omhoog. Strategisch topics kiezen. Elke dag bloggen over wat het meest in het nieuws is.

    O, heb je dat al gedaan? 😉

    1. Nee, zo berekenend zou ik natuurlijk nooit te werk gaan. Ik heb helemaal geen verstand van marketing en promotie – ga puur af op m’n gevoel en Pinokkio had geen lange neus.

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s