Niet aarzelen, schieten!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

In mijn vorige posts schreef ik over mijn aarzeling om ‘zomaar iemand’ op de korrel te nemen. Het is voorgekomen dat ik op straat iemand toestemming vroeg voor het maken van een foto, maar ik heb recent ook foto’s gemaakt van mensen die ik niet eerst (of naderhand) om hun toestemming heb gevraagd. Zij bevonden zich in de publieke ruimte en het ging mij niet zozeer om de personen, als wel om het plaatje waar zij deel van uitmaakten. Als je zo’n grappig of ontroerend tafereel ziet, moet je niet aarzelen maar schieten – vind ik.
Ik zou graag veel meer van dit soort foto’s maken, maar ik moet daarbij wel wat schroom overwinnen. Dergelijke beelden vertellen iets over mijn manier van kijken naar mensen en hopelijk zijn er ook anderen die aangenaam getroffen of verrast worden. Ik laat hierboven drie foto’s van onbekenden zien en ben benieuwd naar je reactie.

De moeder met baby in draagdoek zag ik blootsvoets in Amsterdam lopen. Ik vond het beeld te mooi om niet vast te leggen en vroeg of ik een foto mocht maken. Geen probleem, ze vond het zichtbaar leuk. De slapende luchtreiziger heeft nooit gemerkt dat hij werd gefotografeerd, maar hij lag er zo vredig bij… ik wilde zijn rust niet verstoren… 😉 De jongedame die suikerspinnen (Barbe à Papa in het Frans) moet verkopen heb ik niet om toestemming gevraagd. Juist haar ongeïnteresseerde blik is bepalend voor deze foto. Poseren voor foto’s zal ook niet echt haar bedoeling geweest zijn (ze had er wel de looks voor). Ik zag haar in het voorbijlopen zitten achter haar roze kraampje met stralende lampjes in een Frans pretpark. Alles is erop gericht om de aandacht te trekken, maar dit meisje, dat avond aan avond in het feestgedruis moet zitten, had kennelijk niet zo veel plezier meer in haar job. Kan ik me ook wel iets bij voorstellen.

Titels van deze foto’s (klik op de namen voor grotere weergave op mijn fotoblog):

Amsterdam Mama
Job Satisfaction
I Just Couldn’t Resist

3 gedachten over “Niet aarzelen, schieten!

  1. Erg leuke foto, heel spontaan ook, jammer toch dat de moeder jou echt gaat bekijken, maar ook dat kan eigenlijk ook weer wel…. laat maar al die regen maakt me beetje onduidelijk ,…

    1. Als ik erover doordenk… Er is één persoon met de ogen stijf dicht (de luchtreiziger die een power nap doet), er is één persoon met neergeslagen ogen (de wat lusteloze suikerspinverkoopster) en er is één persoon met een heldere blik (de Amsterdamse mama). En laten we de kleine baby in de draagdoek niet vergeten, die kijkt ook de wereld in – maar niet naar de camera.
      Voor een foto is het natuurlijk wel belangrijk of de hoofdpersoon je aankijkt of niet. Soms kijkt men (uit desinteresse of verlegenheid) bewust weg, een andere keer is er een soort ‘lens-oog-contact’.
      Als je toestemming vraagt, krijg je een geposeerde foto, tenzij iemand naturel kan blijven. Ik denk dat de Amsterdamse moeder wel een goed voorbeeld is. Ze bleef staan en lachte vriendelijk, maar niet gemaakt. Het meisje met de suikerspinnen had vast en zeker niet mee willen werken aan een foto shoot (ze had er wel de looks voor) en het is ook maar de vraag of de luchtreiziger zichzelf wel zo op de foto terug wil zien. Maar ja, als je op een publieke plaats zo nadrukkelijk gaat liggen pitten, dan vraag je er om.
      Bedankt voor je reactie die misschien niet erg duidelijk was, maar me toch aan het denken zette, zoals je merkt.

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s