Candy meets Sheila E

In mijn blogpost over Thea Gerritsen schreef ik er al over: de aflevering van Candy meets… Sheila E. Candy Dulfer ken ik als de goedlachse blonde saxofoniste die ooit optrad met Prince, maar Candy heeft met haar televisiedocumentaire diepe indruk op me gemaakt. Het was een herhaling – en als je op de link hierboven klikt kun je de aflevering nog terugzien.

Allereerst vond ik het persoonlijke verhaal van Sheila E aangrijpend. In een korte dialoog – zie de snapshots die hierbij gaan – vertelde zij dat ze als klein kind was verkracht. Zo’n traumatische ervaring maakt ongelofelijk veel kapot in een mensenleven en je zou er een ‘mensenhater’ van kunnen worden, maar het is mooi om te zien hoe Sheila E zich nu inzet voor misbruikte meisjes. Ze heeft van iets lelijks iets moois gemaakt en dat verdient diep respect!

Klik op de afbeeldingen en je kunt de fragmenten als een soort ‘stripverhaal’ lezen

Sheila E nam Candy ook mee naar haar kerk. Het is mooi om te zien hoe de passie van muziek en beleving ook overkomt bij Candy, terwijl ze niet gewend is om naar de kerk te gaan. Onderstaande dialoog zette me aan het denken. Beide dames zouden bij ons in de kerk op het podium niet uit de toon vallen en na afloop is er geen Starbucks, maar de koffie met appeltaart is ook prima en de boekwinkel is ook een bezoekje waard. Kennelijk denken veel mensen nog altijd dat kerken in Nederland in de tijd stil zijn blijven staan… Candy Dulfer, als je dit leest: kom eens langs en neem die sax mee naar Hoofddorp!

Lees hier meer over de stichting Elevate Hope van Sheila E

5 gedachten over “Candy meets Sheila E

  1. Hey Paul,

    Mij lijkt het wel helder dat Candy de combi kerk en dansfeest niet echt kan smaken. Ze zal waarschijnlijk meer hebben aan wierook en stil gadeslaan. Hopelijk probeert ze dat eens.

    Wel een mooie uitzending van wat een mooie dame lijkt te zijn. En, nu heb ik wel erg zin om weer wat Prince te luisteren.

    Groet

    Rob

    1. Hebben wij wel naar dezelfde beelden gekeken? Candy vond dit juist mooi en zou willen dat er zo’n kerk in haar land was. En er zijn diverse eigentijdse kerken in Nederland waar de muziek en de taal van vandaag te horen is. Ik vraag me af of zij met haar (Belgische) saxofoon zou worden toegelaten in een (hoog) liturgische dienst en of zij zich daar echt op haar gemak zou voelen. De kerk in de VS is natuurlijk ‘typisch Amerikaans’ zoals dat onvermijdelijk het geval is aan die kant van de Atlantische Oceaan. Maar die Amerikaanse show cultuur en ‘spontaniteit’ kent zij natuurlijk wel uit de muziekwereld. Uiteindelijk gaat het er om dat mensen aangesproken worden door de liefde van God en dat kan gelukkig op allerlei plaatsen en op tal van manieren. Ik hoop dat er steeds meer aantrekkelijke kerken komen die zich naar mensen uitstrekken op een manier die zij verstaan. Het gaat uiteindelijk niet om de vorm maar om de inhoud.

  2. Ik heb de uitzending niet bekeken.
    In mijn gemeente is een jongeman lid die zo nu en dan met zijn saxofoon een prachtige bijdrage levert aan een dienst. Dat zijn meestal wel middagdiensten.
    Onze middagdiensten zijn elke week anders, het kan een traditionele catechismusdienst zijn, maar ook een kidspraise, of een jeugddienst gehouden met en door jongeren.
    Ik kan erg genieten van het enthousiasme van deze jonge saxofonist.
    In de ochtenddiensten hebben we steeds wisselende muzikale begeleiding, maar ik kan me niet herinneren dat deze saxofoon daar al eens bij is geweest. Ligt niet aan zijn leeftijd, de begeleiders zijn van jong tot misschien al bijna oud.

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s