Willow Creek GLS – wat persoonlijke indrukken

Gisteren en vandaag heb ik deelgenomen aan de Global Leadership Summit (GLS) van Willow Creek in Lelystad. De naam van deze jaarlijkse conferentie werkt altijd op mijn lachspieren, het is net of je een bijeenkomst van staatshoofden en wereldleiders bezocht hebt, maar ik zat daar tussen heel gewone stervelingen – ik kan jullie allen geruststellen.

Willow Creek is een Amerikaanse geloofsgemeenschap die voor veel kerken een voorbeeldfunctie heeft. Bill Hybels, dominee met Nederlandse roots, was min of meer voorbestemd om een succesvol zakenman te worden. Geïnspireerd door een toespraak die hij tijdens zijn studiejaren hoorde – en door een ingeving die hij zelf als een influistering van God heeft verstaan – werkte hij aan de oprichting van een nieuwe kerk die aantrekkelijk zou zijn voor mensen die geen aansluiting konden vinden bij meer traditionele kerken. Deze geloofsgemeenschap groeide uit tot een ‘succeskerk’ in Chicago en het Willow Creek-model is in de loop der jaren door steeds meer kerken overgenomen. (Waaronder de Meerkerk in Hoofddorp waar ik zelf lid van ben).

Hybels en zijn geloofsgemeenschap voelen zich ook geroepen om leiders en voorgangers wereldwijd te ondersteunen en aan te moedigen. De jaarlijkse GLS wordt nu in talrijke landen gehouden waarbij de toespraken van Bill Hybels en gastsprekers op grote videoschermen worden vertoond. Dat werkt aanvankelijk wat bevreemdend, maar ik kan uit eigen ervaring zeggen dat je echt het gevoel hebt dat je de sessies live meemaakt – deze aanpak werkt gewoon prima. Een belangrijk onderdeel van de bijeenkomst bestaat uit informele nabespreking en gesprekjes met andere deelnemers tussen de programmaonderdelen in.

Het ene jaar voel ik me meer aangesproken dan het andere jaar, maar dit keer vond ik de GLS erg goed, motiverend en inspirerend. Ik zal m’n best doen om een paar persoonlijke indrukken hier te delen – voel je vrij om in de comments vragen of opmerkingen achter te laten. Er zijn een 8-tal sessies geweest en ik ga ze hier niet allemaal samenvatten… (kijk even bij Henk-Jan van der Klis voor meer informatie), maar ik pluk er wat persoonlijke indrukken uit. Morgen schrijf ik ook nog een stukje en wellicht kom ik er nog eens op terug.

BILL HYBELS

Bill Hybels was in vorm. Vorig jaar heb ik wat meewarig naar zijn toespraak gekeken. Hij dook toen vooral in zijn managersrol en krabbelde allerlei zaken op de flipovers die betrekking hadden op het doorstaan van een financiële crisisperiode. Het sprak met totaal niet aan en ik had het gevoel dat hij niet in de gaten had dat de wereld rondom hem ingrijpend veranderd was. Het verhaal van Jessica Jackley, oprichtster van KIVA, was echter zo inspirerend dat het de hele GLS 2009 voor mij de moeite waard maakte. Jessica zet zich met haar organisatie in als verstrekker van microkrediet voor kleine ondernemers in ontwikkelingslanden. Via internet kunnen gewone mensen in welvarende landen wat geld lenen aan andere gewone mensen in minder bevoorrechte landen, zodat zij een bestaan kunnen opbouwen. Je kunt Jessica hier horen spreken en ik moedig iedereen aan om dat korte filmpje te bekijken en zelf ook deel te nemen aan de KIVA-microkrediet projecten – het is echt mooi werk!

VAN HIER NAAR DAAR

Maar terug naar Hybels – dit jaar. Eigenlijk kwamen er nu een aantal basics voor leiders voorbij, maar soms moet je herinnerd worden aan eenvoudige uitgangspunten. De taak van leiders is volgens Hybels: ‘mensen van hier naar daar brengen’. Daarbij stuit je op weerstanden van mensen die niet van verandering houden en het ‘hier’ eigenlijk wel prima vinden. Als leider kun je dan gaan vertellen hoe geweldig het ‘daar’ is, maar dat is niet altijd een juiste aanpak. Je zult stil moeten staan bij het ‘hier’ en duidelijk moeten maken waarom je op de huidige plaats niet kunt blijven. Tussen ‘hier’ en ‘daar’ – onderweg naar de volgende stap – zakt de motivatie bij mensen vaak weg en moet je stilstaan bij het doel en bij ‘mijlpalen’. Onderweg moet je de successen vieren, de vlam brandend houden. Een leider (zeker op geestelijk gebied) moet daarbij ontvankelijk blijven voor influisteringen van God. Het is verleidelijk om je eigen doelen en methodes te kiezen, maar God weet uiteindelijk wat het beste is. De instructies die God geeft komen niet binnen als e-mail of hoorbare aanwijzingen, maar – zo drukt Hybels het uit – God plant een gedachte in je hoofd die duidelijk niet van jezelf is. Als gelovige kan ik dit voor 100% onderschrijven. Ik wil mijn werk ook altijd doen met een verwachtend, biddend hart. Al zo vaak heb ik meegemaakt dat de beste ideeën en de mooiste mogelijkheden mij werden ingegeven – ik kan er geen krediet voor nemen, hooguit in de zin dat ik geluisterd heb en me heb laten leiden en inspireren. Voor ‘ongelovige’ mensen moet dit bizar klinken, maar dit is werkelijk wat ik in mijn eigen leven ervaar – en ik ben benieuwd naar hoe anderen hier over denken.

AANGERAAKTE MENSEN

Ik haal het verhaal van Jessica Jackley hier aan omdat ik het mooi vind hoe mensen een visie hebben, een bepaald geloof, en hoe zij anderen kunnen inspireren om zeer bijzondere dingen te doen. Het valt me daarbij op dat dergelijke visionairs niet per definitie ‘krachtfiguren’ zijn – het zijn moedige, ‘aangeraakte’, zeer sensitieve mensen die ook hun kwetsbare kanten durven te tonen. Dat spreekt uit de TED-video waarin Jessica het even te kwaad krijgt wanneer ze over haar diepste drijfveren spreekt. Ik vind dat prachtig. Ik ga hier morgen bij aansluiten door iets te schrijven over Blake Mycoskie – de man achter het geweldige concept van TOMS: een bedrijf dat schoenen verkoopt en voor elk in een welvarend land verkocht paar, een paar gratis schoenen uitdeelt aan kinderen in ontwikkelingslanden: one for one… Morgen meer!

3 gedachten over “Willow Creek GLS – wat persoonlijke indrukken

  1. Hoi Paul,

    Ik wist niet dat jij er ook was. Heb wel diverse andere bekenden gezien in dit weekend (o.a. @oversluizen). Ik had je graag even gezien daar, maar goed. Ik ben blij om te zien dat je een inspirerend weekend hebt gehad.

    Tsja, wat vond ik er van? Op zich was Hybels inderdaad wel minder ‘management’ als het jaar ervoor. Toch vond ik in de hele conferentie de Bijbel veel te weinig open gaan en had ik het gevoel dat ik net zo goed een weekend op Nijenrode kunnen gaan zitten.
    Op zich wel enigzins inspirerende lezingen, maar ik vond er maar twee op positieve wijze uitspringen op basis van het bijbelse gehalte. (Jeff Manion en Adam Hamilton) Ook Hybels had ‘the land in between’ bijvoorbeeld op basis verhaal van de tocht door de Sinai wat meer bijbels gehalte kunnen geven. Ik vond dat zelf een gemiste kans. Ook het boek Handelingen had hiervoor als basis kunnen dienen.

    Andy Stanley vond ik zelf heel erg tegenvallen, terwijl ik vooraf toch wel redelijke verwachtingen had n.a.v. eerdere gehoorde lezingen op o.a. deze conferentie. Ook mijn collega, een echte Willow-adept, vond dit. We zijn na deze voor mij zoveelste teleurstellende lezing naar huis gegaan. Ook om een beetje op tijd thuis te zijn na weer eens een weekend weg te zijn geweest.

    Zegen,
    Rocco

    1. Hoi Rocco!
      Inderdaad jammer dat we elkaar niet even ontmoet hebben. Ik sprak in de pauzes ondermeer met tweeps @GerhardRijksen (uitgeefcollega bij Gideon), @hjvanderklis (zie link), @HenkJanKamsteeg @RikBennik en @gpkuijpers – zag @oversluizen wel praten met Kees van Velzen, maar wilde hem niet zomaar in dat gesprek storen.
      Hybels sprak over Gods zachte stem die korte, onmiskenbare instructies geeft. Hij noemde de noodzaak om de bijbel te lezen om Gods stem te verstaan. Het was geen preek, het was een presentatie voor leiders… Maar voor een dominee komt hij inderdaad nogal ‘bedrijfsmatig’ over. (Over)compensatie voor al die dominees die niet zakelijk / als een manager denken?
      De presentatie van Jeff Manion sprak mij het meest aan – ik moet daar langer over doordenken voordat ik er iets over op m’n blog schrijf. Zeer indrukwekkend, een bewogen man. Ook Adam Hamilton maakte veel indruk – een wijze, milde en sterke persoonlijkheid.
      Ik kan me wel iets voorstellen bij je reactie en hoorde ook iemand anders in de wandelgangen zeggen dat hij het te zakelijk vond en dat de Bijbel te weinig openging. Het is natuurlijk maar de vraag met welke verwachtingen je naar een GLS komt. Het is geen bijbelstudieweekend (al komen er – zelfs in de ‘managementachtige presentaties – veel bijbelse principes voorbij!) maar een leiderschapsconferentie. Er zijn wel eens jaren geweest met ‘hot shots’ – mensen met veel strepen op hun mouwen. Dat interesseert mij geen bal, om het maar even heel duidelijk te zeggen. Ik word geïnspireerd door mensen die dienstbaar, kwetsbaar, authentiek en nederig zijn en moedige beslissingen durven te nemen. Dit zijn mensen die puur op karakter en visionair geloof aan het roer komen te staan. Ik ben geen liefhebber van autoritair leiderschap, ik geloof sterk in leading by example en inspirerend, participerend leiderschap. Maar dat zal ook te maken hebben met het soort organisatie, met de fase waarin een organisatie zit, en met de kwaliteiten die op dat moment in het bijzonder gevraagd worden.
      Jammer dat je door het vroegtijdige vertrek de laatste sessie niet hebt meegemaakt! Je zou de woorden van Christine Caine waarschijnlijk als een dorstig hert hebben ingedronken. Passie, authenticiteit en 100% bijbels onderwijs – ik zeg: meer Griekse vrouwen op de kansel! Als je de kans hebt om dit nog ergens terug te zien (misschien zet een of andere onverlaat het nog wel op YouTube) dan is dit zeker een aanrader.
      Groet!
      Paul
      PS Ik vond deze video van Christine Caine op YouTube – kijk zelf maar even verder.

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s