Niet te beschrijven, alleen te bezingen

Het licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft het niet in haar macht gekregen. Johannes 1: 5

Vanmorgen in de auto luisterde ik naar een oude CD. Frank Boeijen zong: “Er zijn van die dagen als eilanden in de zee, van voorbije tijd, wat geweest is, is geweest. Er zijn van die dagen die donker zijn. Een Hollandse hemel, overweldigend grijs…”

Het is een lied dat herinneringen bij me oproept. Onze zoon is nu 18, maar dit was het lied dat ik in mijn huiskamer op repeat zette toen ik de dag na zijn geboorte thuis was. Moeder en zoon waren nog in het ziekenhuis en ik kwam in een leeg huis binnen. Middenin de nacht had ik daarvoor al op straat geschreeuwd: “IK HEB EEN ZOON!”

Ik hoop dat de buren me het inmiddels vergeven hebben. Wat was ik blij. En wat voelde ik me een machteloze sukkel. Ik had bij mijn vrouw gestaan en moest toekijken hoe ons eerste kind moeizaam ter wereld kwam. Het was geen gemakkelijke geboorte.

Op de een of andere manier sloot het lied van Frank Boeijen aan bij alles wat ik voelde. Ik was getuige geweest van een overweldigende gebeurtenis en de blijdschap die ik voelde was niet te beschrijven, alleen te bezingen. Tegelijkertijd had ik voor de allereerste keer gevoeld hoe machteloos je als vader bent. Ja, je kunt veel doen – maar je hebt eigenlijk niets echt onder controle.

‘Alles wat ik heb zijn twee handen waarmee ik voor jou iets maken kan’. Dat was de regel die mijn gevoel van machteloosheid beschreef. Maar het drukte ook uit dat ik iets voor mijn zoon wilde maken – maar wat? Ik moest wachten tot ik als vader iets van betekenis voor hem kon doen. Die kansen kreeg ik genoeg.

Het is bijna kerst. God stuurde zijn enige Zoon naar de aarde. Wat een Vader. Hij vertrouwde zijn kind toe aan mensenhanden en kijk toch eens wat ze met hem gedaan hebben. Maar de Zoon is terug. Zijn Vader is niet machteloos. Hij liet het licht dwars door onze duisternis heen breken en de duisternis heeft het niet in haar macht gekregen. Ik weet opnieuw niet hoe ik het moet beschrijven. Misschien kan ik beter gaan zingen.

Geschreven voor Preek door de week van de Meerkerk

Het lied van Frank Boeijen, Hollandse hemel is hier te beluisteren

Een gedachte over “Niet te beschrijven, alleen te bezingen

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s