God kijkt niet naar de EO

Ach ja, laat ik ook eens iets roepen. Ik hoor mensen in het programma Op zoek naar God zulke stellige dingen beweren… Wie en wat moet je dan nog geloven? Als je iets met heel veel overtuiging beweert, is het dan ook gelijk waar? Daar wil ik in deze blogpost eens rustig over nadenken.

KLEURRIJKE FIGUREN

Gisteren kwamen er een paar kleurrijke figuren over het scherm. Mooie portretten, interessante gesprekken. Maar er mogen wel wat kritische kanttekeningen geplaatst worden bij sommige uitspraken van de gelovigen die als absolute waarheden worden doorgegeven. Ik word persoonlijk niet erg overtuigd door al die stelligheid en ik meen dat gelovigen in hun ijver om een ander te overtuigen de plank soms behoorlijk mis slaan. De bijbel wordt met groot gemak geciteerd, maar kun je de teksten die aangehaald worden wel echt zo gebruiken en is dat dan het einde van de discussie?

Soms zie je de Godzoeker aarzelen en denken: Als dat inderdaad in de Bijbel staat, wie ben ik dan om er anders over te denken? Of ze zeggen met zoveel woorden: Je kunt me nog meer vertellen, ook als dat in de Bijbel staat heb ik er geen boodschap aan. Op hun beurt doen Dennis, Gordon en Lizelotte eveneens stellige uitspraken over God en de Bijbel met een vanzelfsprekendheid die verbazingwekkend en grappig is… Vooral omdat zij vaak rake dingen zeggen.

HET ZIJN NIET DE WOORDEN DIE OVERTUIGEN

De programmamakers van de EO leveren vakwerk – het moet gezegd. Het format levert spannende, boeiende televisie op en je wordt al kijkend meegenomen in (een stukje van!) de geestelijke reis van de hoofdpersonen. Maar voor mij, als christen, is het minstens even interessant om te zien hoe mijn medegelovigen zich ‘overeind houden’. Ik ben er van overtuigd dat deze mannen en vrouwen oprecht zijn (een aantal van hen ken ik persoonlijk), maar soms willen ze gewoon te graag en zeggen ze iets wanneer ze beter zouden kunnen zwijgen. Het zijn vaak niet hun woorden die een overtuigende indruk maken, het zijn hun veranderde levens en het is de liefde die zij uitstralen die hen geloofwaardig maakt. Vaak hoor ik de ‘ongelovigen’ dingen zeggen die naar mijn overtuiging 100% waar zijn en dan merk ik tot mijn schrik en verbijstering dat mijn geloofsgenoten die waarheden enthousiast gaan bestrijden.

EEN MOOI EN LIEF MENS

Als ik Monique in de keuken zie praten met Lizelotte, dan vind ik dat gesprek prachtig. Gewoon onder het groente snijden praten over de dingen die je het diepst raken. Voor mij hoeft Monique dan niet achteloos met een aantal uit het hoofd geleerde ‘historische bewijzen voor de Bijbel’ te strooien, want iedere theoloog en historicus weet dat daar nog wel het een en ander op af te dingen is. Misschien overbluft het Lizelotte, maar ik denk dat zij niet meer weet hoeveel Griekse, Latijnse en anderstalige geschriften er ooit teruggevonden zijn. Bovendien roepen deze ‘bewijzen’ allerlei terechte vragen bij Lizelotte op (over het ontstaan van de mens, over de omgang van gelovigen met wetenschap…) Ze weet echter nog wel dat Monique een mooi en lief mens is en dat zij in praktijk brengt waar andere christenen slechts vurig over preken. Kijk, dat maakt pas echt indruk. Vooral als Monique later gewoon gaat doen wat Jezus opgedragen heeft: eenzame mensen liefde geven, verzorgen en voeden.

SELECTIEF WINKELEN

Het bijbelcitaat uit Jeremia 29 (aangehaald door Monique op het moment dat zij met Lizelotte in de duinen zit) hoor ik vaker voorbij komen. Het zijn prachtige woorden die de oudtestamentische profeet Jeremia mocht doorgeven aan joodse ballingen die dachten dat God niet meer in liefde naar hen omzag. Kun je vandaag de dag troost halen uit deze woorden? Natuurlijk, want ze vertellen ons iets over Gods karakter. Maar is het goed om een enkele tekst uit de context te plukken en die van toepassing te verklaren op de zoekende persoon die tegenover je zit? Ik vind dat een zeer riskante en twijfelachtige methode. Je laat de Bijbel zo buikspreken. Niemand zal het in z’n hoofd halen om dit te doen met deze – iets minder opwekkende – tekst uit Jeremia: “Dit zegt de HEER: Uit mijn hand komt onheil over jullie en ik beraam kwade plannen. Breek met je kwalijke praktijken, beter je leven.” (Jeremia 18:11) Het is in mijn ogen niet verstandig om bijbelteksten te plukken ‘omdat ze in je kraam te pas komen’. Als Monique in haar eigen woorden weergeeft wat Jezus van ons vraagt, is zij heel trefzeker en overtuigend. Zodra ze probeert met ‘harde feiten’ te komen is zij ontwapenend naïef. (Maar dat kan ook heel mooi zijn, want haar hart is goed – daar twijfel ik geen seconde aan). En ze zegt ook een paar dingen die heel waar en wijs zijn: “Als we niets ervaren is het ook goed, want het is natuurlijk niet zo dat je God even uit de kast kunt trekken van ‘U moet nu iets doen’, maar ik wil het gewoon open laten. Gewoon kijken wat hij doet.” Amen, zus.

SPIERBALARGUMENTEN

Joop Gottmer ken ik niet, maar op televisie komt hij wel over als iemand die het leven geleefd heeft en uit ervaring weet waar hij over praat. Ik heb zelf een tijdje opgetrokken met Tony Anthony, voormalig wereldkampioen Kung-fu, en dat is ook zo’n ongepolijste diamant. Dit zijn mensen die weinig gevoel voor nuance hebben. Hun radicaliteit is even aantrekkelijk als afstotend. Ze geven je gevraagd en ongevraagd de ongezouten waarheid en gebruiken graag spierballenargumenten (zo is het, en niet anders). Ze zijn zo blij dat ze uit hun duistere verleden zijn bevrijd, dat ze hun geloofservaring er (soms letterijk) bij een ander willen inrammen. Soms delen ze daarbij rake klappen uit, soms doen zij wilde slagen in de lucht. Maar opnieuw: twijfel niet aan de oprechtheid van deze mensen, ze hebben een hoge prijs betaald voor hun ervaringen en de veranderingen in hun levens zijn op z’n zachtst gezegd zeer opmerkelijk.

RAKE KLAPPEN, WILDE SLAGEN

Joop luistert naar Dennis en wacht tot hij de tegenaanval kan openen. Zo is hij getraind. Als Dennis iets zegt, moet hij counteren. Maar die ‘gevechtstechniek’ is niet zo geschikt voor het echte leven. Dennis doet in de ring uitspraken over God (hoe komt hij aan die stelligheid en wijsheid terwijl hij beweert NIET in God te geloven?) die klap na klap raak zijn. Ik citeer:

Joop: Er staat in de Bijbel: “Wie twijfelt zal geenszins iets ontvangen.” (Ik ken de Bijbel en daag Joop hierbij uit om mij die tekst aan te wijzen. Ik ben deze woorden zo nergens tegengekomen in geen van de vertalingen)
Dennis: Ik kan me niet voorstellen dat God dat erg vindt. Want dat is wat hij ons meegegeven heeft.
Joop: Goed zo. Ja.
Dennis: Hij heeft ons twijfel meegegeven…
Joop: Hij heeft ons gemaakt, weet precies wat er in ons omgaat…
Dennis: Nee… ja, nou ja, in zoverre… in ieder geval kan ik me voorstellen dat hij liever heeft dat we wel echt de discussie met hem aangaan en dat we hem af en toe in twijfel trekken dan dat we maar gewoon blindelings achter hem aan gaan lopen wandelen.
Joop: Ja…, nee, nee…
Dennis: zoals er zo zat doen ‘nou, ik geloof in God – wandel er maar achter aan…’
Joop: Ja…, nee, nee…
Dennis: Ik wil praten met hem en zeggen: waarom, waarom, waarom gebeurt dit of dat? Ja toch? Dat wil je toch weten?
Joop: Ja… maar zo werkt God gewoon eenmaal niet. Daar is God gewoon te heilig voor.

Oeps. Wie deelt hier rake klappen uit en wie slaat de plank volledig mis? Ik denk dat ik het weet. In de bijbel staat een prachtig verhaal over een man die worstelde met God. Je kunt dit teruglezen in Genesis 32. Een bizar verhaal, maar in dit verband zet het aan tot nadenken. God wil in menselijke gedaante een partijtje worstelen met een enkele man. Sterker nog, hij laat die enkele man winnen en bezorgt hem een heupblessure die hem de rest van z’n leven mank laat lopen. Wat moet je met zo’n geschiedenis?

EEN BIJBELSE WORSTELING MET GOD

Ik moet zelf ook oppassen met bijbelinterpretaties, maar deze durf ik wel aan. God vindt het prima dat wij met hem worstelen. Hij is zelfs zo sportief om ons te laten winnen. Maar daarbij krijgen we vooral de kans om iets in onszelf te overwinnen. En het absurde is dat God wedstrijden wint door te verliezen. Denk daar maar eens goed over na.

Oh, en Dennis, mocht je dit lezen: ik daag je uit. Niet voor een gevecht – laten we wel realistisch blijven – maar voor een bezoek aan een beeldentuin dichtbij jouw woonplaats. Ik wil je daar een bijzondere judoworp laten zien. Hier alvast een voorproefje… En als je bereid bent om te komen, dan geef ik je een mooi boek over twijfel en geloof. abspoel at gmail dot com

29 gedachten over “God kijkt niet naar de EO

  1. Mooi Paul,

    Ik herken wat je zegt. Het selectieve Bijbelgebruik is tenenkrommend. Dat heb ik ook altijd met die bemoedigingskaartjes. Alleen maar positieve teksten die uit de context zijn gerukt. Het lijkt me leuk om nou eens zo’n set te maken met alleen maar negatieve teksten! 😉 Geef jij die dan uit?

    Joop is Joop. Een mooie vent maar vol van zijn eigen “blaffer verhaal”, ik heb het al vaak gehoord. Het wordt elke keer mooier. Dat geeft niks, want dat is Joop. Joop haspelt inderdaad wat zaken door elkaar. Ik denk dat hij aan Jakobus denkt als hij over twijfel etc. spreekt.

    Wat ik wel mooi vind is dat het allemaal mooie goedbedoelende mensen zijn. Monique heb ik ook wel eens ontmoet en die valt ook onder een aparte veelkleurige categorie christenen. Toch vind ik haar optreden ook best mooi. Je proeft direct wat voor soort kerk ze bezoekt. Dat is prachtig.

    Ik ben benieuwd of Dennis ingaat op je aanbod. Je zou een waardevolle gesprekspartner zijn.

  2. Wederom een goede weerspiegeling waar we als christenen iets mee kunnen. Mag ik zo vrij zijn om een paar dingen even kort aan te halen?

    Goed bedoeld of niet, ik denk dat je je eigen uitspraken continue aan de kritische toets moet onderwerpen.

    In mijn talloze gesprekken, themaverwerkingen en lezingen met jongeren de afgelopen 25 jaar, heb ik in vrijwel elke discussie met de jongeren altijd opgeroepen om na te gaan of datgene wat ik zeg en citeer bijbelgetrouw is.

    Dit geldt in mijn ogen voor iedereen die met begeleiden van Godzoekenden bezig is. Jakobus schetst in zijn brief heel duidelijk dat onze daden het zichtbare bewijs van Gods liefde voor de mens is. Maar, en dat ter aanvulling, het vleesgeworden Woord is datgene wat ons bij God brengt, en daar komen we niet zonder de Heilige Geest.

    Met excuses voor deze preek, maar ik vond het belangrijk genoeg om het even op deze manier met je te delen.

    Geweldig fijne en door Gods Geest geinspireerde Kerstdagen toegewenst.

    Freek

  3. Mooi stuk Paul! Scheelt mij weer een blog schrijven omdat je het gras voor mijn voeten wegmaait 😉

    Of je niet of wel mag twijfelen is een vraag wat me ook bezig houdt. Onder andere door een videofilmpje van Jijdaar! waar heel stellig wordt gezegd dat twijfel niet mag en geloof een zeker weten is. Punt. Ik kan uit mijn hoofd geen teksten opleppelen over zeker weten nog over twijfel.
    Als geloof van jouw zeker weten of twijfel af zou hangen, dan zou (dogmatisch gezien) het geloof staan of vallen bij de insteek van de mens. Goddank is dat niet zo ..

    Terzijde maar wel interessant: Twitterde je ook al niet over Genesis 32? Er is een onorthoxe exegese over dit hoofdstuk dat het niet gaat over God de Heer maar over een god, in de zin van een afgod. Het Hebreeuwse El is een soortnaam, dat hoeft niet perse op de Bijbelse God te slaan. Het worstelen met de god dien je te zien in het licht dat Jakob het land (zijn land!) ingaat en zo in bezit neemt.

    1. Als je het mij vraagt gaat geloven over vertrouwen hebben. Dat is wat anders (meer?) dan zeker weten. En vertrouwen moet groeien, dus mag geloven ook een proces zijn. Ik denk zelfs dat als je niet uitkijkt ‘zeker weten’ het vertrouwen (van jezelf of van een ander) soms zelfs in de wielen kan rijden. Dat weet ik eigenlijk wel zeker 😉 Zeker weten is namelijk een eindpunt. Vertrouwen iets dat moet voortduren. In hoe de drie godszoekers zo nu en dan over God spreken lijkt het er sterk op dat ze als iets meer vertrouwen hebben dan dat ze alles zeker weten.

      Het citaat van Joop Gottmer is ongetwijfeld een gecondenseerde weergave van een passage uit de brief van Jakobus, waarin hij schrijft: “Vraag vol vertrouwen, zonder enige twijfel. Wie twijfelt is als een golf in zee, die door de wind heen en weer wordt bewogen. Wie zo aarzelend en onberekenbaar is bij alles wat hij doet, moet niet denken dat hij iets van de Heer zal krijgen.” (Nieuwe Bijbelvertaling, hoofdstuk 1: 6-8)

      Zo zonder context komt dat inderdaad scherp over, ja. Terwijl de passage eigenlijk onderdeel is van een bemoediging die Jakobus probeert te geven aan volgelingen van Jezus die allerlei beproevingen hebben te doorstaan. Eigenlijk zegt hij, laat je niet uit het veld slaan door dingen die je overkomen, want je komt er sterker uit. Dat heeft weinig te maken met het gesprek dat Dennis zoekt om zijn vragen aan God te kunnen voorleggen. Het is toch veel prettiger om dat wat je niet zeker weet in vertrouwen bij God te brengen, dan om iets zeker te weten wat je aan God niet wilt toevertrouwen?

  4. @Jan – ik twijfel er niet aan dat hij aan Jakobus denkt. Hij citeert echter op zo’n manier dat het een halve waarheid wordt. En je weet wat ze van halve waarheden zeggen…
    God heeft ook vlinders gemaakt. Monique en Joop zijn vlinders. God heeft een speciaal plekje in zijn hart voor hen, dat moet wel. Kleurrijke, authentieke mensen.

    @Freek – Dank! Ook jij haalt terecht Jakobus aan. We worstelen met twee Jakobs in deze blogpost, ha ha. En dan moet je weten dat ik Paulus Jakobus heet. Genade en goede werken: alles in één naam.
    Enerzijds, anderzijds. De waarheid heeft twee kanten. Te vaak zie je dat mensen heel stellig op één kant van de waarheid wijzen, menend dat de andere kant dan onwaar moet zijn. Zo simpel is het leven niet.
    Geen excuses voor jouw preek, je zegt mooie dingen. Vergeleken met mijn blogpost ben je bovendien lekker kort van stof 😉

    @Lennart – nee, dat bestaat niet. Ik schrijf misschien wat dingen die jij ook had willen schrijven, maar ik verzoek je om vooral zelf ook openlijk te reflecteren. We moeten deze discussie open gooien en gaande houden en jouw bijdrage kan niet gemist worden. Kijk jij eens naar Gordon. Ik heb hem in deze blogpost helemaal buiten beschouwing gelaten. Misschien wel omdat ik geen liefhebber van boy bands ben…
    Interessant wat je schrijft over Jakobs worsteling. Ga ik over nadenken.

    UPDATE
    @Martijn – jouw reactie kwam binnen voordat ik dit comment geplaatst had, dus ik voeg hier even iets aan toe. Je zegt belangrijke dingen. Geloof is een zaak van het hart. Niet dat je daarbij je verstand uitsluit, maar het zit op hetzelfde niveau als liefde. Je ‘zeker weten’ heeft te maken met ‘vertrouwen’ en ‘overgave’. Niet met keiharde, onweerlegbare bewijzen, maar met een relatie die rustig mag groeien en die tegen een stootje kan.
    Je wijst ook op Jakobus. Natuurlijk weet ik dat Joop aan die tekst dacht. Maar zijn samenvatting was pijnlijk onjuist, al zit er ook waarheid in. Geloof wordt altijd aangevuld met twijfel. De vraag is: wat geeft de doorslag. Dennis heeft gelijk: God heeft ons volop de ruimte gegeven. We moeten hem vertrouwen, maar dat is ook een leerproces van vallen en opstaan. Daarbij is God goed, geduldig en vol van genade.

    1. Gordon? Daar heb ik de kra… nee, die is te makkelijk. Veels te makkelijk.

      Wat ik in de hele blog-reflectie-scene wel mis, is de rol van de snijtafel bij de EO. Dat wordt volgens mij weleens vergeten, dat er namelijk gesneden wordt bij het leven. Wij zien in 50 minuten (nog geen 15 minuten per kandidaat!) iets wat een hele dag duurt. Welke keuze wordt daarin gemaakt?

      1. Er ligt een mooie taak voor je, Lennart. Leg de EO maar op de snijtafel. Maar bedenk wel dat het geen uren, geen dagen, geen weken maar maanden werk geweest is om zo’n serie te maken (ik besef dat jij nu over één uitzending schrijft, maar ik wilde dit punt ook even maken). Je krijgt inderdaad een selectie te zien, maar dat is inherent aan dit vluchtige medium. Bovendien met je als kijker voortdurend vastgehouden worden en alle professionele trucs worden uit de kast gehaald om de spanningsboog in stand te houden. Dat lukt aardig. Maar of je de hele wereld over moet vliegen om drie BN’ers met christenen te laten praten – dat waag ik te betwijfelen. Je krijgt er dan namelijk gratis een culture shock bij. Maar het levert mooie plaatjes op, dat is ook wat waard. En dat gesprek met William Paul Young was top.

  5. Is het idee van het programma ook niet een beetje om te laten zien waar het soms mis gaat en hoe het ook goed kan gaan in zulke gesprekken?

  6. Een aantal jaren heb ik zelf mogen meegewerken aan dit programma. Ik was toen gekoppeld aan Wilma Nanninga van de Telegraaf. Ik kan je verzekeren dat het niet meevalt om de ‘rol van christen’ te ‘spelen’ en de ‘zoeker’ bij het hart van God te brengen. Als ik thuis op mijn stoel zit, weet ik vaak verbluffend goed hoe het moet…
    Ik heb respect voor de ‘Keesen’,’Joopen’ en ‘Moniquen’!

    1. Ik ook. En ook voor de Jannen 😉 De beste stuurlui schrijven blogs. En ze hebben lekker ruim de tijd om na te denken over wat ze schrijven, dat is helemaal waar. Heeft ook een functie.

      1. Toch zie ik ook hoe dingen die ik al jaren doe en zeg in zulke gesprekken een effect hebben. En dat terwijl christenen het ronduit afwijzen als zijnde niet radicaal. Ik heb te vaak ervaren dat als je luistert naar mensen je gaat merken hoeveel er zijn uitgekotst door ‘radicale’ christenen. Dat vind ik pijnlijk.

  7. Kunnen we niet gewoon stoppen met media als de EO? Deze serie bewijst opnieuw dat we in een volstrekt nieuw tijdperk zijn aangekomen. Toen ik 10 jaar geleden riep dat dit zou gebeuren werd er niet geluisterd… Nu heb ik ook een idee waar we over 10 jaar zijn. In dat plaatje is er geen behoefte aan een EO zoals die nu bestaat. Terug naar de basis, navolging, diepgravende theologie, monastieke traditie, liturgie, radicale levensstijl, kerk/klooster als contrasterende gemeenschap. Geen bekeringshows meer, please.

    Maar goed… We hebben nog 1 aflevering te gaan een spreek ik voor mijn beurt….

    1. Stoppen met de EO? Nee joh… Waar moet ik dan over bloggen? 😉
      Ik vind dat de EO een dappere poging doet om uit de christelijke subcultuur te breken. Ze hebben daarbij aanmoediging en opbouwende kritiek nodig, vind ik. En ondertussen laten alle andere christenen op hun eigen plekje een lichtje branden. Is dat geen mooie kerstgedachte, Johan?

  8. @Paul Blogs hebben zeker een functie! En ik vind dat jij positief kritisch en juist wel respectvol ‘blogt’ over dit soort zaken…

  9. Hallo broeder,

    Geweldige blog! 99,9% eens. Ik vind dat je soms ook wel met feiten moet komen, maar ik begrijp wat je bedoelt in het geval van Monique.

    Ik hoop en bid dat Dennis je blog gaat lezen en zo meer rust in zijn zoektocht zal krijgen want ik ga het op zijn facebook plaatsen.
    Op de perspresentatie hebben wij (en Monique) het boek van Tony gegeven (wanneer spreekt Tony weer in Nederland?).

    Dennis is zijn zoektocht met God begonnen en ik weet zeker dat God, op Zijn tijd zich aan Dennis zal openbaren!

    Daar mogen we voor bidden en op vertrouwen!

    God’s rijke zegen!
    Kees-Jan

    1. 99,9% rond ik af naar boven, Kees-Jan. 😉
      En Monique is een lieverd en verdient bewondering. Maar we moeten wel blijven nadenken over de manier waarop we ons geloof (mee)delen. Goede kerst!

  10. Hoi Paul, dank voor je reactie bij mijn blog, zelf was ik nog meer gecharmeerd van jouw serie 😉 Je aandacht voor de taal van de mensen waar het om gaat, hun gelijk, hun diepgang en echtheid. Prachtig!! Het bizarre is inderdaad misschien wel dat de ongelovige gasten interessanter en herkenbaarder zijn dan de gelovige gesprekspartners. Geeft te denken!

  11. Waarom zou Ik niet naar de EO kijken? Ik ben lid van EO (en de KRO, NCRV, VPRO, VARA, AVRO …), al had Ik bijna mijn lidmaatschap opgezegd toen Knevel mijn vakwerk in 6 dagen ontkende. Ik houd net zoveel van Knevel als van Gordon, Dennis of Lizelotte. Dat vieren jullie dan ook morgen met Kerst.

    1. Dag Sabine. Ja, ik weet het. Maar ik ga pas weer in januari actief twitteren. Ik vertrouw erop dat anderen hem er attent op maken. Misschien jij wel? 😉

      1. JeHe kunt niemand bekeren en dat moet je ook niet willen. Het is de Geest die overtuigt, wij kunnen alleen het evangelie delen. En hoe dat moet? Zoals Jezus. Niet met woorden alleen, maar door ook te doen wat je zegt.

  12. Het mooiste van deze serie vind ik om te zien hoe ‘bekende’ christenen net zo klungelen met het uitdragen van hun geloof als ik.
    Het is bijzonder dat God door ons mensen wil en kán werken!

  13. Na de uitzending met die oerfoute karateman in de VS, één uitzending eerder dan die jij hier zo treffend bespreekt, heb ik na jaren weer eens gereageerd op een EO chatsite, en wel onder ‘mijn ‘oude’ internetnaam, om mijn tenenkrommende ergernis te luchten.
    Dennis komt weliswaar af en toe met goeie observaties, maar voor mij was de les (zijn les aan mij) dat ik soms ook net zo onzinnig met God omga, en dat als christen nog wel, als Dennis steeds lijkt te doen. Zo van ‘kom maar op God, aan mij zal het niet liggen.’ Alsof wij Fikkie het hondje roepen. Een Judoka gaat niet graag door het stof. En die beleefdheidsbuigingtjes voorafgaand aan de wedstijd zijn echt niet genoeg. Als ex-Judoka (ja, ja, blauwe band nog wel), mag ik dat zeggen, vind ik. 🙂
    Dennis was m.i. het meest confronterend voor christenen, zowel in zijn gelijk als in zijn niet-gelijk. bedankt EO, bedankt Paul en bedankt…. Dennis.

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s