Wees ook eens genadig voor jezelf

Hier is mijn dienaar, hem zal ik steunen, hij is mijn uitverkorene, in hem vind ik vreugde, ik heb hem met mijn geest vervuld. Hij zal alle volken het recht doen kennen. Hij schreeuwt niet, hij verheft zijn stem niet, hij roept niet luidkeels in het openbaar; het geknakte riet breekt hij niet af, de kwijnende vlam zal hij niet doven. (Jesaja 42:1-3)

Weet je waarom veel goede voornemens gedoemd zijn te mislukken? Omdat ze domweg niet realistisch zijn. Ingesleten gewoonten, hardnekkige neigingen, sterke verlangens – die krijg je niet zo gemakkelijk onder controle. Beperk het even tot het bekende probleem van overgewicht: een streng dieet zorgt ervoor dat je als een waanzinnige afvalt. Daarna vreet je uit pure stress de kilo’s weer even snel aan je lijf.

En toch, en toch… Ik zie te veel mensen rond de jaarwisseling elk goed voornemen meteen uit de lucht schieten. Dat is niet genadig, vrienden. Een goed voornemen komt voort uit oprecht verlangen en daar is niets mis mee. We moeten er alleen eerlijk bij zeggen dat een mislukt goed voornemen de lijst met frustraties alleen maar langer maakt.

Als Jezus al steun nodig had, dan hoeven wij niet te geloven dat wij onszelf kunnen redden.

Om te beginnen: durf er ook eens om te lachen. Misschien is je streven wel te hoog gegrepen. Het kan zijn dat overgewicht niet jouw grootste probleem is en dat je beter je aandacht kunt richten op problemen die ‘zwaarwegender’ (sorry) zijn. Neem echte problemen serieus, maar ga jezelf niet de grond in boren omdat blijkt dat je ook maar een mens bent.

Nee, kijk dan naar de dienaar waar Jesaja over spreekt. Ik denk dat het over Jezus gaat – en velen geloven dat met mij. God zal Jezus steunen. Als Jezus al steun nodig had, dan hoeven wij niet te geloven dat wij onszelf kunnen redden. Ik geloof dat God van Jezus houdt om wie hij is. En ik geloof dat God met liefde naar zijn kinderen kijkt – ook als er nog ‘van alles’ aan ons mankeert.

Kun je (nog) niet geloven? Begin dan met een beetje hoop – vertrouwen moet ergens op kunnen groeien. Zet geen grote mond op, roep niet luidkeels in het openbaar… Breek kwetsbare mensen niet af, blaas walmende kaarsjes niet uit. Ook niet als het om je eigen kaarsje gaat.

Heer, help me hopen, leer me te vertrouwen, kom mijn ongeloof te hulp.

Geschreven voor Preek door de Week van de Meerkerk (je kunt een gratis e-mail-abonnement nemen op deze overdenkingen – zie hier.)

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s