Dan geloof ik wel voor jou

kijk – er hangt iets in de lucht
het waait, het wappert
als bonte vlaggen in de wind
die samen iets te vieren hebben

dat het waait,
dat weet je pas als je kijkt, luistert, voelt
weer leert geloven in de kracht
op je huid, door je haar
en straks zo sterk weer
in je rug

zelfs als je het moment pakt
vastlegt en bevriest
blijft het voelbaar, zichtbaar
en als je de kracht
van verbeelding behoudt
dan leef je nog volop

want het waait, het waait
en jij gaat dat voelen
geloof mij dan maar
als jij het niet meer kunt
dan geloof ik wel voor jou

dezelfde kracht die tranen droogt
water en wolken beweegt
blaast onzichtbaar jouw leven vooruit
jij, zo moe, zo futloos
kom: hijs je zeilen
laat je wanhoop van jaren
varen

De wind waait waarheen hij wil; je hoort zijn geluid, maar je weet niet waar hij vandaan komt en waar hij heen gaat. Joh. 3:8

Voor S.

5 gedachten over “Dan geloof ik wel voor jou

  1. Mooi, Paul. Met name de laatste strofe vind ik de foto heel goed pakken en een hele positieve boodschap geven. Een steun in de rug!
    (doet me denken aan één van de gedichten bij de fietstunnel (van Els) “Ik zie duisternis en jij ziet licht
    Ik fiets alleen, wil je voor me bidden?”… dát doe je hier!!

  2. ‘maar wat betekent ie dan?’ vroeg een vriendin nog.
    ‘Kweenie…’ zei ik. ‘Niets denk ik. Gewoon, een mooie foto.’
    ‘Ja. En fijne kleuren ook. Past goed bij de muur.’

    🙂

    1. Iets krijgt soms pas zin door zingeving 😉 Of er waait iets tussen de zinnen door wat je niet goed kan vangen. De zin ontgaat je dan volledig, maar goede kans dat hij er wel is. Mooi liedje voor wat extra rugwind:

      Wind At My Back

      How can you be
      Like a sky stretched out before me
      And the world is turning your way
      Even darkness is better this way

      Can it be true
      That it all comes rushing from you
      When my resistance is gone
      And there’s nothing that I can lean on

      You are the wind at my back
      You give what I lack
      You’re the jewel in my hand
      You’re like rain on dry land

      You’re the focus the beam
      You’re realities dream
      You’re the blue in my black
      You’re the wind at my back

      All of the above
      I’II have the lot for my love
      And as we’re becoming somehow
      As we’re changing the future to now

      I just want to live
      In the place that you have to give
      I’ll let the heat beat me down
      Until the water comes down

      You are the wind at my back
      You give what I lack
      You’re the jewel in my hand
      You’re like rain on dry land

      You’re the focus the beam
      You’re realities dream
      You’re the blue in my black
      You’re the wind at my back

      You are the wind at my back
      You give what I lack
      You’re the jewel in my hand
      You’re like rain on dry land

      And my soul has been kissed
      Just because you exist
      You’re the dream that’s a fact
      You’re the wind at my back

      You’re the wish that I make
      You’re the prize I might take
      You’re the gold that is free
      You’re the groom on one knee

      You’re the focus the beam
      You’re realities dream
      You’re the blue in my black
      You’re the wind at my back

  3. @Sabine Hi, I don’t know you personally, but I dropped by at your blog via your comment on the picture and poem from Paul. This post reveals a lot of you, I think. I was triggered by the last sentence “try me again mid January”. Well, we’re now 2 weeks later… How is your longing and loning developping? I think, I can understand the relation of the poem and the picture with you. And I must say: you are not forgotten! And the wind shall meet you.

    Greet, Rob

    (for some reason my reaction couldn’t be placed on your blog, so I try it this way)

  4. hoi Rob,

    ow, da’s vreemd, volgens mij staan ze gewoon open. Enneh, Paul en ik ‘kennen’ elkaar ook al een hele week, via dezelfde blogpost en dezelfde vraag van hem 😉 Het gaat beter, het helpt als het geen kerst meer is en je geacht wordt je beter te voelen. Het helpt ook als je je je daadwerkelijk beter voelt en niet meer de hele dag in bed ligt. Verder nog een beetje zoekende naar het ‘now what..?’ Of beter: daar weer eens naar aan het zoeken. Naar hoe je met God leeft als je vrijwel niets kunt, naar Zijn weg hierin. Duurt kennelijk wat langer dan die 4 weken, maar dat is ook best oké weer eens. Ik heb er verder nog niet zulke hele spannende gedachten over helaas, maar goed om te weten dat er mensen meeleven!

    Groet!,
    Sabine

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s