Harold blijft niet binnen zitten als het koud is. Hij breekt uit! (Gastblog over missionair kerk zijn)

Een paar weken geleden schreef ik een blogpost over de bijeenkomst met Mark Stibbe in Houten. Daarna hoorde ik dat Harold Meerveld naar Engeland ging om een conferentie te bezoeken waarin uitleg gegeven zou worden over de missionaire visie voor kerken die onder de naam BREAKOUT de wereld in gezonden wordt. Ik vroeg Harold om op Vrijspraak iets van zijn indrukken met ons te delen.

Wie is Harold Meerveld?  Dat zul je hem zelf moeten vragen. We hebben elkaar nog nooit ontmoet, ik ‘ken’ hem alleen van Twitter en we raakten in gesprek over dit onderwerp: missionair kerk zijn. De foto die ik hierbij plaats zou in deze tijd van het jaar eigenlijk vervangen moeten worden door een plaatje met meer voorjaarssfeer, maar ik kies toch voor dit beeld. De kerk van Europa zit in het winterseizoen. Elders groeit en bloeit de gemeente van Christus – hier lijkt het er soms op dat de kerk de mensen koud laat (hopelijk niet andersom). Maar Harold lijkt mij een doorgewinterd type. Hij blijft niet klagend binnen zitten als het vriest – hij breekt uit… Lees zijn verslag hieronder!

Gastblog Harold Meerveld

AMUSED TO DEATH

Mij is gevraagd wat over mijn ervaring in Engeland te vertellen naar aanleiding van de Breakout Conferentie waar ik geweest ben. Dat doe ik graag, want ik vind het belangrijk dat dit verhaal verder verteld wordt ter inspiratie voor kerken in Nederland.

De conferentie begon met een filmpje waarin de missie en visie van de kerk waar de conferentie van uit ging, al vrij snel duidelijk werd. De grote verandering die deze kerk heeft doorgemaakt is voornamelijk dat de professionals een stap terug zijn gaan doen en de ‘gewone’ gemeenteleden geactiveerd werden om aan de slag te gaan met het evangelie in hun eigen netwerken. Dit doen ze niet alleen, maar in aantallen tussen de 10-50. Deze groepen (Mission Shaped Communities) formuleren voor zichzelf een duidelijke opdracht en doelgroep en reiken uit naar deze mensen. De kerk en haar professionals ondersteunen en faciliteren deze MSC’s. De kerk veranderde van een “kom en zie en doe als wij” kerk in een “ga heen en maak nieuwe leerlingen” kerk.

Ze hadden het wat betreft de uitleg van wat Breakout inhoudt, hier bij kunnen laten. Toch merkte ik dat het idee pas echt begint te leven wanneer je de verhalen hoort van de mensen die onderdeel zijn gaan uitmaken een zogenaamde MSC. Vier mensen die ieder deel uit maken van een andere MSC, vertelden hun eigen ervaringen. Wat ik bijzonder vond was dat niet zozeer het verhaal zelf van deze mensen mij aangreep als wel dat ik bijzonder onder de indruk raakte van wat het met hén deed en gedaan had: al vertellende begonnen ze meer en meer te stralen. Ze waren veranderd van mensen die wekelijks geamuseerd werden door ‘de professional op het podium’ in leerlingen van Jezus die nieuwe leerlingen maken.

De dag dat de focus op de voorganger en zijn podium, verschoof naar hemzelf en zijn persoonlijk netwerk als missiegebied, veranderde alles.

Een man van een jaar of 65 die jarenlang atheïst geweest was en door o.a het werk van deze kerk tot geloof gekomen was, vertelde dat hij in de beginperiode vooral getraind was om zijn stoel warm te houden en voornamelijk te genieten van de mooie preken die hij elke week voorgeschoteld kreeg. Maar zijn hele netwerk van ongelovige vrienden bleef onbereikt. De dag dat de focus op de voorganger en zijn podium, verschoof naar hemzelf en zijn persoonlijk netwerk als missiegebied, veranderde alles. Ineens werd hij geactiveerd om met het evangelie dat hem veranderd had ook weer er op uit te trekken zijn eigen netwerk in.

Een vrouw uit een andere MSC merkte dat ze zich geroepen voelde om mensen met syndroom van down (en hun ouders/begeleiders) te gaan dienen. Anderen uit diezelfde gemeente volgden haar daarin en er ontstond een MSC die hiermee aan de slag ging. Ze creëerden een ruimte om maaltijden te delen en deze mensen op te vangen. Ze trainden de kerkleden om dit werk te kunnen doen. Zorgden voor alles wat maar mogelijk was om haar eigen leden te ondersteunen. Deze vrouw en anderen uit deze MSC konden op een heel praktische manier de liefde van God doorgeven en je zag de blijdschap van dit gemeentelid tijdens haar verhaal er vanaf spatten.

Twee dingen speelden tijdens en na de conferentie door mijn hoofd. Het eerste is een muziekalbum waarin een gorilla een hoofdrol speelt met als titel “Amused to Death” van Roger Waters. Op de hoes van het album “Amused to Death” zie je een gorilla voor een televisie zitten die er na verloop van tijd achter komt dat de mensheid uitgestorven is omdat het zich kapot heeft geamuseerd. Bekijk hier de clip.

Ik vond op internet een mooie analyse van dit album waar ik even uit citeer.

“Amused To Death” is the title track of the album, and appropriately sets the proper underlying message. The focus is the fascination of our society with television. We have given up everything for it. We have lost our thoughts, our creativity, our determination. Instead, we are content to sit on the couch and amuse ourselves with the atrocities on television. Sex, war, death: it’s all part of the program.”

Soms lijkt het in de kerken net zo te gaan. We amuseren ons kapot en weten niet meer hoe handen en voeten te geven aan ons geloof in de samenleving.

Het tweede wat door mijn hoofd speelde was een blogpost van Jan Wolfsheimer met de titel “Aslan is on the move” En dan met name de titel zelf: Jezus die ons voor gaat de wereld in, zoals Aslan als koning van het dierenrijk de andere dieren daar in voorgaat.

Het eerste beeld is hoe het in deze gemeente was, het tweede beeld past meer bij een kerk die in beweging is achter Jezus aan. Ik vrees dat vele kerken zich meer in het eerste beeld zouden herkennen.

De les die deze gemeente in Engeland leerde was om de mensen niet meer te blijven amuseren, maar om hen in groepen uit te zenden in hun bestaande netwerken. Na het horen van de verhalen van verschillende leden van de MSC’s had ik de indruk dat deze mensen zich bevrijd voelden: “we hebben ons genoeg vermaakt met een mooie boodschap de afgelopen jaren, nu kunnen en willen we er mee aan de slag.” Ik dacht: Aslan is on the move en is de andere gekooide dieren aan het vrij laten. Ze hebben genoeg voeding en verzorging gehad de afgelopen jaren, nu is het tijd om Aslan te volgen en de wijde wereld in te trekken.

3 gedachten over “Harold blijft niet binnen zitten als het koud is. Hij breekt uit! (Gastblog over missionair kerk zijn)

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s