Geestig of zielig? Oftewel – hebben we een geest én een ziel?

Ik doe soms net of dode dingen bezield zijn. Zo praat ik wel eens tegen m’n computer en de stofzuiger – vaak niet op vriendelijke toon. Zij blijven daar redelijk onverschillig onder. Ook kan ik me herinneren dat ik als kind een kusje gaf op het raam van onze 6-cilinder Opel Kapitän Olympia de Luxe (vergeet die laatste twee woorden niet!) toen wij afscheid namen van deze mooie, klassieke oude bak (klik op de foto). Ik vond het zielig voor de auto dat hij onze familie moest verlaten. Nu vind ik het geestig dat ik ooit zo gedacht heb. Maar eerlijk is eerlijk: ik heb dat soort gevoelens nog wel als ik een auto na jaren trouwe dienst van de hand doe – het is alsof je een geliefd paard afdankt.

Dit doet mij denken: we hebben een lichaam. Maar hebben we ook werkelijk een ziel én een geest? Zelf denk ik van wel. Over dat lichaam ben ik zelfs behoorlijk zeker.

Het leven is wonderlijk

Ik heb kinderen geboren zien worden en ik heb een paar keer aan een sterfbed gestaan. Het leven is wonderlijk en er gebeurt werkelijk iets bij de eerste en de laatste ademhaling. Dat kind komt levend ter wereld (als alles goed gaat) en met de eerste adem huilt het zichzelf de wereld in. Vanaf dat moment is er echt een mensenkind op aarde bijgekomen. Aan het eind van het leven gebeurt het omgekeerde. Als je alleen in een ruimte staat bij een opgebaard lichaam (sorry als dit wat ongevoelig overkomt, ik weet niet in wat voor omstandigheden je dit leest – het gaat mij om een algemeen punt en ik wil niemand verdrietig maken) dan is daar werkelijk niemand anders meer aanwezig. Althans, in mijn beleving. Een ontzield lichaam is als een huis dat niet langer bewoond wordt. Er is onmiskenbaar iets – of beter gezegd iemand – vertrokken.

Lichaam, ziel en geest…

Wat is het verschil tussen lichaam en geest? Is er zoiets als hardware en software? Hebben we werkelijk een ziel én een geest en hebben we het dan over iets wat je kunt scheiden of onderscheiden? Wanneer is iets dood en wanneer leeft iets (of iemand)? Ik heb er allerlei ideeën over, maar die ga ik hier nog niet spuien omdat ik benieuwd ben naar de opvattingen van mensen die dit lezen. Laat van je horen!

26 gedachten over “Geestig of zielig? Oftewel – hebben we een geest én een ziel?

  1. Want het woord Gods is levend en krachtig en scherper dan enig tweesnijdend zwaard en het dringt door, zo diep, dat het vaneenscheidt ziel en geest, gewrichten en merg, en het schift overleggingen en gedachten des harten. (Hebr.4:12) –
    Ik denk dat je lichaam je ziel en geest voortbrengt. Lichaam is fysiek, dat sterft. Je geest, dat blijft. En je ziel, hmmm tsja. Dat weet ik niet zo goed, wat dat precies is en waar we dat kunnen indelen.

    Bij de wedergeboorte komt er een nieuwe geest, de Heilige Geest en vanaf dat punt voeren die twee (denk ik) strijd. Luisteren we naar onze nieuwe, Heilige, Geest of naar onze oude geest? etc.

    Tot zover mijn gedachten (pauze is om). Fijne dag!

  2. Je lichaam is je stoffelijk omhulsel. Dat blijft inderdaad achter na je dood. Er geldt overigens wel een belofte voor, namelijk de lichamelijke opstanding.
    Je geest is het geheel van je hersenen en bewustzijn, met je wil, je denken, je gedachten, de aansturing van je lichaam, je dromen en je wensen. Die sterft dus ook bij je dood.
    Je ziel is je eigenste ik, je persoonlijkheid, dat voort zal leven na je dood en straks dat nieuwe, onvergankelijke lichaam aan zal doen.
    Mijn bescheiden mening …

  3. Dit denk ik;

    Geest= intuïtie, geweten
    Ziel= ratio,gevoelens,eigen wil
    dit samen vormt je persoonlijkheid
    God spreekt in onze geest.
    Onze ziel communiceert met onze omgeving.
    lichaam=tent (omhulsel)

    ben benieuwd naar jouw mening.

  4. Dood ben je pas, wanneer niemand meer aan je denkt, niemand je nog kent.
    Het lijkt me zinvol, onderscheid te maken tussen ego en zelf.
    We laten ons vaak misleiden door ego, een bodemloze put op zoek naar zelfbevestiging. Druk denkend, voorbij gaand aan echt gevoel.
    Het zelf daarentegen is waarachtig, transparant en echt. Het luistert naar rede, maar vooral ook naar oprecht gevoel, niet alleen van jezelf, maar ook dat van anderen, van het grote geheel. Nesjomme. Ziel. Met je ziel kun je spiritualiteit ervaren.
    Geest heb je nodig om te kunnen denken, ervaren.
    En ons lichaam is de tempel die dit wonder kan huisvesten.
    Tot zover mijn spontane gedachtenstroom

  5. Het typerende van leven is dat lichaam, geest en ziel een eenheid vormen. Vandaar dat je, wanneer je een dode ziet, meteen weet dat hij of zij ‘er niet meer is’. Zo verging het mij tenminste.
    Lichaam en geest (ziel vind ik een lastiger onderwerp) werken op elkaar in; dat wordt ook steeds bevestigd door wetenschappelijk onderzoek.
    Het lichaam als huis voor de ziel vind ik daarom geen goede uitdrukking. Je lichaam is geen omhulsel, je lichaam ben jezelf en je geest is daarmee als het ware vergroeid. Daarom is de dood ook zo ingrijpend: wat eerst een geheel was, wordt gesplitst.
    Maar ik geef mijn ideeën graag voor betere.

  6. Boeiende materie, die heel wat bij me losmaakt. Een poging om wat gedachten samen te vatten.

    Watchman Nee vergelijkt de mens met een ei, een beeld dat je in meerdere Oosterse stromingen tegenkomt. Van buiten naar binnen een schaal (je lichaam), daarbinnen eiwit (de ziel) en daar weer binnen eigeel (je geest). Je lichaam is dat aspect van je ‘zijn’ dat zich bewust is van (en interacteert met) de wereld om je heen, inclusief verlangens die om bevrediging vragen: van eten en drinken tot seksualiteit. Je ziel is dat deel van je dat zich bewust is van zichzelf. Je eigen wil, je denken, je gevoel – het hoort allemaal bij je ziel. Je geest is dat deel dat gemaakt is om zich bewust te zijn van God. Je geweten zit daar, je intuïtie, maar ook gemeenschap, verbondenheid met anderen.

    De bijbel spreekt in deze context over drie ‘soorten’ mensen. De vleselijke mens, die zich laat leiden door de impulsen van zijn lichaam en zijn omgeving. De natuurlijke mens, die zich laat leiden door de impulsen van zijn ziel (wil, emotie, gevoel). En de geestelijke mens, die de controle over zijn leven uit handen heeft gegeven aan de Geest van God.

    Want je geest, dat is de ingang die God kan gebruiken om de beschadigde relatie te herstellen. Vanuit het middelpunt van de mens, diens geest, doorstroomt hij van binnen naar buiten de hele mens. Denk weer aan dat beeld van een ei: van geest (eigeel) naar ziel (eiwit) naar lichaam (schaal). Zuiver in geweten, intuïtie, gemeenschap. Van daaruit zuiver in willen, kennen en voelen. En van daaruit zuiver in lichamelijkheid en in de omgang met wereld om hem heen.

    Zo zijn we oorspronkelijk gemaakt, volkomen goed, naar Gods beeld, maar we lijken niet meer op Hem. We dénken dat we nog op Hem lijken, maar dat is niet zo. Doordat we bij God nog steeds aan onszelf denken is ons beeld van God vervormd en daardoor is onze relatie met God verstoord. Het plan wat God met elk uniek mens heeft is die hele mens, geest, ziel en lichaam, weer te herstellen in zijn oorspronkelijk bedoelde staat, naar Zijn beeld. En de ingang daarvoor is je geest.

    Daartoe moet je de controle uit handen geven van je geweten, je intuïtie. De kunst van het loslaten. En daarna leren accepteren dat je willen, weten en voelen gemankeerd is en ontdekken en ervaren dat Gods wil perfect is. En dan opnieuw leren omgaan met je lijf en je behoeften en je verlangens en de wereld om je heen. Dat is een proces dat tegen de menselijke natuur indruist en niet voor niets wederGEBOORTE heet. En daarna begint het dagelijkse leven, wandelend met God, met vallen en opstaan.

    Aan het eind van je leven hier op aarde laat je je lichaam, de schaal, achter. Het heeft zijn dienst bewezen en zal worden vervangen door een volmaakt nieuw en totaal anders lijf. Je geest is bij God. En je ziel? Ik denk dat je ziel zijn functie als intermediair tussen geest en lichaam heeft verloren en pas weer ‘actief’ wordt als je je nieuwe lijf krijgt.

    Just my $0,02.

  7. Vandaag juist een stukje geschreven over Swaab, de schrijver van het boek “wij zijn ons brein” Volgens hem is daarin geen plaats voor de geest en die die ook niet nodig. Ik denk dat wij ook teveel de nadruk hebben gelegd op het onderscheid tussen lichaam, ziel en geest. Wij doen dat ook bij de Vader, de Zoon en de Geest, alsof er drie goden zijn. Al in Nicea kwam men er niet uit:”Nochtans zijn er niet drie goden, maar is er één God” was wel de juiste conclusie. Er is maar één mens en voor mij mag het:”We zijn ons brein”. Maar of dat brein nu fysiek, geestelijk of zelfs “zielig” is valt niet vast te stellen. Wél het wonderlijk feit dat het ook een Tempel van de Geest is geworden. Ook niet aanwijsbaar. We zijn ons brein en dat is geestelijk.

  8. De geest is die het lichaam bestuurt. Het lichaam is belangrijk, maar is vergankelijk en zullen we na dit leven moeten achterlaten. Een dood lichaam is dus een slechts nog maar een omhulsel en de ziel/geest is hierin niet meer.

    De geest, volgens mij ook wel de menselijke wil, bepaalt wat je doet en welke keuzes je maakt. De ziel/geest kan je niet zo specifiek aanwijzen op een plek in ons lichaam, al kan je wel zeggen, dat deze vanuit ons brein/hersenen wordt aangestuurd, zoals de rest van ons lichaam.

    God vraag van ons dat we onze geest op Hem richten en deze aan Hem overgeven. Ik kan me wel vinden in wat Gert Jan hier eerder over schreef.

  9. Lichaam: lijkt me helder.

    Geest: datgene in ons wat contact maakt met God, afgestemd is op het geestelijke. Als we Christus niet kennen is onze geest dood.

    Ziel: het terrein van de wil, het verstand en de emoties; dat wat de Bijbel ons ‘vlees’ noemt.

    1. Interessant wat je zegt dat onze geest dood is als we Christus niet kennen. Die ‘visie’ heb ik nooit kunnen ‘pakken’. Als je er een goede leestip over hebt, hou ik me aanbevolen. Mag ook een boek van jezelf zijn hoor. 🙂

  10. Oké, na 10 interessante reacties (waarvoor dank – en ik lees alles en denk er over door!) mag ik nu wel mijn mening meedelen. 😉
    Het lichaam is fysiek, materieel. Alle stoffen waaruit we zijn opgebouwd zijn aanwezig op deze planeet / in het universum. Maar er is kennelijk een wezenlijk (letterlijk) verschil tussen materie en geest. Zo communiceer ik nu met jouw geest (ik zie dat als ons bewustzijn, maar ook ons denkvermogen – in het Engels spreekt men van body MIND and soul…) via een materiële weg. Toch is dit geen chemische reactie tussen stoffen – de transactie van ideeën verloopt anders dan de uitwisseling en reactie van stoffen.
    Ik denk dat je lichaam, ziel en geest kunt onderscheiden, maar dat wij niet precies kunnen aangeven waar de scheidslijnen lopen omdat we ‘draaien op de hardware’ van ons lichaam. Die beperking hebben wij in tijd en ruimte opgelegd gekregen. We hebben geen besef van ons bestaan van vóór onze geboorte. Ik geloof dat we geschapen wezens zijn, we hebben een begin (dit in tegenstelling tot onze Schepper die niet gevangen is in tijd en ruimte en geen begin of eind kent). We zijn wel voor de eeuwigheid gemaakt, dus de weg vooruit is eindeloos. Dit is zeer boeiend en eigenlijk niet te doorgronden vanwege onze beperkingen. We kunnen niet anders dan denken in tijd en ruimte, omdat we geen voorstelling hebben van een eeuwige, eindeloze werkelijkheid.
    Je ziel is je leven, je diepste innerlijk, je ik. Ook als je geest inactief is of ‘anders functioneert’ (in een diepe slaap, in een staat van dronkenschap, in coma…) is je wezen, je ziel, je diepste IK aanwezig. Je beschikt alleen niet over de denkkracht om jezelf en je omstandigheden te analyseren.
    Wat gebeurt er als je lichaam sterft? Iemand schreef hierboven dat dan ook je geest sterft, maar die mening deel ik niet. Ik geloof dat ziel en geest voortbestaan, maar vrij komen van lichamelijke beperkingen.
    Ik ben ook benieuwd naar Daniels onderbouwing van het idee dat onze wil, ons verstand en onze emoties ‘vlees’ zijn. Ik denk dat vlees gewoon lichaam is. Je hebt fysieke behoeften, maar die moet je onder controle houden. Denk aan eten en drinken, slapen en seks/lichamelijke liefde. Je geest moet je lichaam sturen en beheersen, maar die strijd verliezen we (soms of vaak) omdat de lust, de dorst en de honger sterker zijn dan onze wil. Hier schrijft Paulus over- de strijd tussen geest en vlees. Dit is de strijd tussen onze hogere entiteit en onze fysieke staat. Geestelijk kun je ook ‘opnieuw geboren worden’, maar lichamelijk ben je onderworpen aan natuurlijke wetten – of je nu gelovig bent of niet. De geest is wel superieur aan het lichaam en ik geloof dat God werkt aan een nieuwe schepping in de lijn van Jezus (de 2e Adam). Dit is vooreerst een geestelijke werkelijkheid, een mysterie. De schepping (aarde, natuur, maar ook ons lijf) is onderworpen aan een vloek, aan verval. Ik geloof dat alles vernieuwd zal worden, maar dat de vernieuwing bij ons denken, bij onze geest begint.
    Liedjes, gedachten en ideeën hebben geen fysieke oorsprong. Ze draaien op de hardware van ons lichaam, maar er is iets mysterieus aan de hand, iets van een hogere orde.
    We zijn gemaakt naar het beeld van onze Schepper. Ik meen inderdaad dat dit het wezenlijke hiervan is: we hebben net als God 3 wezenseigenschappen – waarbij God Geest is en hij een lichaam aannam om onder ons te kunnen ‘wonen’ (dit is Jezus, het vleesgeworden Woord, God met ons). Jezus ging – zeker na zijn opstanding – anders met zijn lichaam om. Hij was niet gebonden aan natuurwetten. Ook een afstand van de aarde naar de hemel (waar is die? is het echt een fysieke plaats?) hoeft hij niet lichamelijk te overbruggen. Dit verklaart ook waarom Jezus wonderen kon doen, hij kwam uit een andere, geestelijke dimensie en kon zich – als hij dat wilde – onttrekken aan beperkende natuurwetten. Hij is de bedenker en maker van natuurwetten! Zijn geest oversteeg zijn fysieke beperkingen. Hij geeft zijn geest ook in bewaring en stortte hem naderhand uit op zijn nieuwe aardse lichaam: zijn kinderen – zijn nageslacht, dat zijn alle mensen die bij hem willen horen en hem volgen. Die uitstorting van de Geest van Jezus vieren we met Pinksteren. Tegelijkertijd zorgt hij zelf (als Hogepriester van een nieuw verbond – lees Hebreeën) voor de verbinding tussen de aardse en de hemelse werkelijkheid. Dat doet hij door zijn Geest die hij hier heeft gelaten. Zo kunnen wij ook, door zijn Geest, in verbinding staan met God. De Geest bidt voor ons, ‘met onuitsprekelijke verzuchtingen’ – dus in een taalloze manier van directe communicatie (het gaat ons voorstellingsvermogen te boven).
    Zelf hebben we ook een lichaam (daar is weinig verschil van inzicht over), ziel – (je wezen, je persoonlijkheid) en een geest (je denkvermogen, je bewustzijn). Vooral die twee laatse zijnsaspecten zijn niet te scheiden, maar wel te onderscheiden.
    Ons lichaam vernieuwt zichzelf elke 7 jaar volledig, heb ik wel eens gelezen. Op fysiek niveau ben je dus niet wie je 7 jaar geleden was. Maar je ziel blijft onaangetast in dit proces van verandering en veroudering. Ook je geest kan zich vernieuwen – daar spreekt de Bijbel ook over (ons uiterlijke lichaam vervalt, maar van binnen worden wij van dag tot dag vernieuwd – ook door de vernieuwing van ons denken). Dat is de werking van Gods Geest / de Geest van Christus (dat mag je aan elkaar gelijkstellen!) IN ONS. Zo werkt God aan een nieuwe werkelijkheid, een geestelijke dimensie waarin zal gelden dat wij als Jezus zullen zijn. Zo komt God uiteindelijk tot zijn doel, door Jezus, maakt hij schepselen die de perfecte afstraling van zijn heerlijkheid zijn. Dit is mindblowing stuff… en ik meen niet dat ik het helemaal begrepen heb! 😉
    Wat denk je, zit ik op het goede spoor of ben ik je helemaal kwijtgeraakt in dit verhaal? Reageer maar.

    1. Het is wat abstract misschien, maar wel een heel helder verhaal wat je hier uiteenzet. Ik kan het hier wel mee eens zijn.
      Het wordt wat lastiger om het in het gewone leven, maar ook in het pastoraat toe te passen, omdat het allemaal niet even makkelijk bij anderen of jezelf te onderscheiden is. Laat staan over te brengen.
      Maar het kan absoluut geen kwaad om eens diepgaand over dit soort zaken te bomen of te filosoferen, omdat we er allemaal mee te maken hebben. Meer dan ons lief is.
      Gezien het aantal reacties een aansprekend onderwerp, maar wel een aantal nogal uiteenlopende visies.

  11. Eerlijk gezegd vind ik je verhaal inderdaad een beetje moeiijk te volgen. Globaal geloof ik wel in een menselijke driedeling, maar geest en ziel zijn wel heel erg met elkaar verweven. Ik ben wat sceptischer geworden na een zeer dogmatische preek hierover in een Berea gemeente. Je moest en zou geloven zo de spreker sprak, want dat was de waarheid. Van Watchmanne Nee e.a., maar dat is natuurlijk hetzelfde als de bijbel…

    Grappig dat jij in dit verband het ‘vlees’ dus geheel en al bij het lichaam schaart. Volgens Daniël zitten al de mentale menselijke kenmerken blijkbaar ‘gewoon’in de ziel. De natuurlijke, niet wedergeboren mens, heeft die geen ‘werkende’ geest? Nee, heeft tie ook niet nodig, want hij kent God toch niet. Maar goed, die is voor Daniël

    De gereformeerde leer gaat meer uit van een tweedeling, meen ik. Wie kan mij daarover iets vertellen? Onze vriend in Caïro misschien? Ik herinner mij een blogpost van hem hierover. Maar ja, hij was ook al niet gecharmeerd van MU_for_HH, dus dat is misschien een (te) gewaagde suggestie. 🙂
    Wat is de theologisch relevantie en pastorale importantie van ons denken hierover? Ik ben benieuwd.

  12. Met je blogpost en de in de commentaren verwoorde commentaren voelde ik wel de behoefte m’n eigen ontwikkelde en bijgestelde gedachten hierover weer eens te gaan ordenen en uitschrijven. Ik zal er binnenkort zelf een blog aan wagen. Dichtomie, Tricohotomie, balans tussen lichaam/ziel, lichaam/ziel+geest, blijven boeien(d), omdat de scheidslijnen inderdaad niet zo helder zijn als wel beweerd wordt. En waarvoor zou je ze strikt willen scheiden? Gelijk krijgen, haarkloverij?

    1. Natuurlijk is het belangrijk om e.e.a. goed uit te vogelen. Met name in het pastoraat wordt hier veel mee geschermd. Je wilt toch niet iemand de vernieling in helpen als tie voor hulp komt?!
      En in het gesprek met ‘de buitenwereld’ is het alleen maar goed als we met een enigszins eensluidend en geloofwaardig mensbeeld naar buiten komen. Niet alleen bijbes onderbouwd, maar ook ‘kloppend’ vanuit de menseijke ervaring.
      Ga dus maar gauw puzzelen en rangschikken, want de andere lezers worden nu ook vast net zo nieuwschierig als ik naar jouw bevindingen. In de tussentijd kan Paul misschien nog eens een vertaalslag maken van zijn ingewikkede betoog voor deze de leek. 🙂

  13. Komt er een vervolg, ook met Daniël, of is de discussie nu al weer afgelopen? En rennen we vlug door naar het volgende item…. Ik wil er ook wel meer in duiken hoor, maar ben minder snel dan de meesten, dus loop meestal een paar stappen achter. Zeg het maar…

    1. Een blog is iets minder vluchtig dan een krant… maar ook deze blogpost zakt straks naar beneden en trekt dan steeds minder bezoekers. Dat is het lot van een blogpost. Je kunt een onderwerp ook niet tot in alle details uitspitten – op het laatst zie je dan in de comments ook het verband niet meer.
      Voel je vrij om op elk van de comments te reageren met een vraag – dat kan goed omdat er gebruik gemaakt wordt van comment threads. Ook anderen zijn en blijven vrij om te reageren, maar ik heb niet de illusie dat we er 100% uitkomen – hopelijk komen we allemaal wel iets verder in ons begrip, maar we blijven ‘kijken in een spiegel van raadselen’.

  14. Wijze woorden Paul. In tweede instantie denk ik ook dat we er niet uit komen. En het hoeft ook niet. Daarin toch een parallel met de drie-eenheid misschien? De belangrijkste dingen van het leven zijn nu eenmaal niet met de ‘human mind’ te vatten. Maar goed, we reizen vrolijk verder.

  15. Ha Paul, een kleine aanvulling in de hoop dat die hierboven nog niet genoemd is. De scheiding tussen lichaam en geest is iets nieuwerwets, sinds de Verlichting oid. De Joden lezen bijbelteksten hierover heel anders dan wij, verlichte westerlingen. Ik moest even zoeken op the web, maar vond op wikipedia een goede samenvatting (medisch-gerelateerd), dus waarom zou ik het zelf doen ;-): ‘Een Romeins gezegde luidt “mens sana, in corpore sano”, “een gezonde geest in een gezond lichaam” (Juvenalis). De scheiding tussen lichaam en geest in de gezondheidszorg is relatief recent nieuw, pas vanaf de Renaissance. Descartes en zijn tijdgenoten breken met een oude, Aristotelische (maar niet-christelijke) traditie dat lichaam en ziel één zijn. Door dit moderne medische paradigma van de scheiding tussen lichaam en geest zijn verbanden tussen beide in de westerse geneeskunst naar de achtergrond geschoven.’

  16. Eén en ander wordt veel duidelijker als we weten …wat een ziel eigenlijk is ,wat is de definitie?
    Beschouw a.u.b. het volgende;

    Lev. 24:17, 18: „Ingeval een man enige mensenziel [Hebreeuws: ne′fesj]
    doodslaat, dient hij zonder mankeren ter dood gebracht te worden. En wie de ziel [Hebreeuws: ne′fesj] van een huisdier doodslaat, dient het te vergoeden, ziel voor ziel.” (Merk op dat hetzelfde Hebreeuwse woord voor ziel zowel op mensen als op dieren wordt toegepast.)
    Openb. 16:3: „Ze werd bloed als van een dode, en elke levende ziel* stierf, ja, alles wat in de zee was.” (Derhalve tonen ook de christelijke Griekse Geschriften aan dat dieren zielen zijn.) (*In het Grieks is het hier gebruikte woord psu′che. SV en Lu vertalen het met „ziel”. Sommige vertalers gebruiken het woord „wezen[s]”.)
    Ronnie

  17. Hoi Allemaal,
    Graag wil ik alsnog reageren op al het hier bovenstaande. Ik zou graag terug willen gaan naar Genesis. Adam werd bijna 1000 jaar oud. het was Gods bedoeling helemaal nooit dat onze geest ons lichaam ooit zou verlaten. Wij zelf zijn er de oorzaak van dat wij konden sterven. Die hele scheiding is dus iets wat eigenlijk mens-vreemd was, maar waar we nu mee te dealen hebben. Ik ervaar dat nog steeds als ik bij de baar van een overledene sta, en zeker toen, bij het lichaam van mijn dochter. Het kon er niet in, dat ze werkelijk weg is op het moment dat ik haar pols vastpakte, Ze was in haar leven zo levend, zo vol spirit! Ik heb een beweging terug gemaakt van al dit theoretische naar het Woord van God. Jezus stierf om ons ‘eeuwig leven’ te geven. Wat houdt dat nou precies in. Ik ga steeds meer ontdekken, dat dat veel meer inhoudt dan later, ooit in een nieuw lichaam terecht mogen komen om dan nooit meer te sterven. Natuurlijk houdt het dat ook in, en daar kijk ik werkelijk naar uit! Maar het betekent denk ik ook, dat de ‘werkingen van het vlees’, alles wat ons lichaam en onze ziel betreft, ondergeschikt zijn aan de Geest van God die in ons woont. Zoals Gertjan schreef. De kern stuurt de rest van het geheel aan. Voor zover ik nog in het vlees leef, leef ik niet onder de macht van de vloek, maar onder de aansturing van Gods Geest. Hierdoor is in mijn denken en gedrag en in mijn lichaam een vernieuwend en herstellend proces mogelijk, dat door de Heilige Geest wordt aangestuurd. Ik geloof dat door de dood van Jezus Christus en door zijn Opstanding, dat wij meer en meer een eenheid worden in ons zijn. Als er staat dat we ‘meer dan overwinnaars’ zijn, dan geloof ik dat ons lichaam en ziel en geest van na de vloek weinig meer te zeggen heeft en dat ons lichaam, ziel en geest van na de aanvaarding van Jezus offer en opstanding meer en meer een transparante eenheid zijn, ons lichaam toont wie we van binnen zijn. Daarom vind ik de uitdrukking : ‘meer en meer op Jezus gaan lijken’ zo mooi, we willen niet alleen op hem lijken in zijn gedrag en denken, zoals hij op aarde rondwandelde. We willen op hem lijken zoals hij nu is met zijn nieuwe lichaam. Natuurlijk is er de tekst: Ook al vervalt ons lichaam van dag tot dag, onze geest vernieuwt zich van dag tot dag. Dit geeft een discrepantie met wat ik hiervoor schreef. We zijn helaas nog aan de vloek onderworpen en we zullen sterven, zo is het nu eenmaal. Maar in dit alles hebben we een heleboel kansen van God gekregen om door zijn Geest te leven en herstel op lichamelijk, sociaal, geestelijk en psychisch vlak te ervaren. Ik zie daarin een glimp van hoe het had moeten zijn. Als je de verhalen van “Heaven is for real” wilt geloven, dan is de hemel een werkelijke plaats en dan zijn de mensen daar in de kracht van hun leven, dus zelfs in de toestand, waarin zij nog niet een nieuw lichaam hebben gekregen, zijn ze jong en vitaal. Geweldig om dat te bedenken.
    Trouwens een geweldig mooi onderwerp om zo jullie gedachten daar over te lezen, mooi Paul! Hartelijke groet, Frea

    1. Hoi Frea! Goed om van je te horen. Ik trek wel direct een wenkbrauw op bij jouw derde zin: ‘Adam werd bijna 1000 jaar oud’. Het heeft te maken met hoe je de eerste boeken van de Bijbel leest, maar ik weet niet of je er zo stellig over kunt schrijven. Geest, ziel en lichaam zijn met elkaar verbonden en het blijft een mysterie hoe de ‘hardware’ zich verhoudt tot de ‘software’. De ‘scheiding’ tussen ziel en geest is helemaal lastig te maken – al voelen we allemaal aan dat er een dieper ‘ik’ is en een ‘levendige geest’ die ons lichaam stuurt en onze gedachten controleert. Het bewustzijn van de mens, ons vermogen om dit soort discussies te voeren en onszelf en de wereld rondom ons te analyseren – het is allemaal even fascinerend! Ik ben zeer terughoudend in absolute uitspraken over de oertijd en de eindtijd -terug naar de Bijbel betekent voor mij niet: Gods Woord van begin tot eind lezen als natuurwetenschappelijke verhandeling of geschiedenis. Dat is geen nieuwe ontwikkeling bij mij, ik haakte in de tijd van mijn EH-jaar al af als het om letterlijke interpretatie en de verdediging van de eerste bijbelboeken gaat – ik meen juist dat we de Bijbel geen recht doen door zo’n benadering. Ook weet ik dat dit gevoelig ligt, omdat veel van mijn broers en zussen bang zijn dat je door deze ‘lossere’ manier van denken uiteindelijk van je geloof valt. Ik deel die angst niet, ik ben eerder bang dat de meer fundamentalistische manier van lezen mensen in een crisis kan doen belanden. Ook de uit Amerika afkomstige boeken over ervaringen in de hemel bekijk ik met veel terughoudendheid. Ik geloof zeker in de hemel en ik vertrouw erop dat jullie mooie dochter daar veilig is en volop leeft onder de bescherming van Vader en in totale vrijheid mag genieten van al zijn goedheid. Maar, om met Paulus te spreken, nu kijken we nog in een spiegel van raadselen. Dat brengt mij ertoe om heel voorzichtig te zijn met uitspraken over gebieden waar ik gewoon te weinig kennis van heb.
      Dank voor je reactie – dat stel ik altijd zeer op prijs!

  18. Knikker

    Rond de knikker
    glas en rond
    rollend glanzend schitter
    glas en kleur en rond
    draaibaar op z’n as
    beweging vloeiend voortgezet
    transparant en glas
    geliefd geloofd gelouterd
    gekoesterd om het zijn
    rond en glas en
    kleur doorzichtig
    kek de knikker
    in goede hand te zijn,

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s