De Verzoening in Gouda: Heb mij lief

Ik moest en zou er bij zijn. Gouda, een sfeervolle, mooie binnenstad, af en toe in het nieuws dankzij gefrustreerde straatterroristjes, nu in het middelpunt van de belangstelling vanwege een grootse voorstelling met populaire artiesten en bekende Nederlandstalige liedjes die in de context van het passieverhaal plots een nog diepere lading krijgen. Op Twitter hoorde ik iemand al verzuchten: “Straks kan ik niet meer naar die liedjes luisteren zonder aan dat lijdensverhaal te denken.” Mooi zo.

Arriveren in Gouda. Dat was op zich al een onderneming. Twee treinen stonden voor me klaar, maar de ene reed niet weg uit Hoofddorp wegens een wisselstoring, de andere kon niet uit Leiden vertrekken zonder machinist. Fijn. Maar ik was ruim op tijd en heb ook maar even de binnenstad van Leiden in mijn reisprogramma opgenomen.

Ik weet nu hoe Zacheüs zich moet hebben gevoeld.

In Gouda was het nog rustig aan het einde van de middag. Dat wil zeggen, rond het station. Verder de binnenstad in zag je de mensen samendrommen. Rond het prachtige stadhuis op de Grote Markt werd het alsmaar drukker. Het grote podium en de bedrijvigheid daar rondom beloofde veel. Een helicopter van de TV cirkelde boven de oude stad, op strategische plaatsen stonden camera’s klaar die aan zo’n lange mechanische zwenk-arm elke beweging op het plein konden vastleggen. Hier werd professioneel gewerkt, zoveel was duidelijk.

Ik had me voorgenomen om via Twitter live verslag te doen van de voorstelling, maar ik werd teveel in beslag genomen door wat ik zag, hoorde en zelf wilde vastleggen. De muziek raakte me, Syb en Do (vooral zij!) zongen prachtig en ik stond middenin een menigte mensen die net zo bevangen leken door wat er gebeurde als ik. Bovenuit de ramen zag ik hoofden van mazzelaars die hun eigen sky box of ereloge hadden en niet, zoals ik, tegen achterhoofden van lange Gouwenaren hoefden aan te kijken. Mijn camera stak ik omhoog, want ik wilde Syb zien. Ik weet nu hoe Zacheüs zich moet hebben gevoeld. Onder de boom waarin ik wel had willen klimmen zat Do op een bankje. Ik heb haar liefdevol in het vizier genomen en schoot met scherp. Ze zong prachtig en ik geloof dat ze geen moeite hoefde te doen om zich in te leven in de rol van Maria. Ze was Maria. Als er op haar gezicht werd ingezoomd zag ik emotie, ongespeelde, echte emotie.

Al die mopperaars, lezen en begrijpen zij het verhaal van Jezus wel met hun hart?

Ik wist dat er commentaar zou komen. Op Twitter heb ik ver vooraf al wat verontwaardige reacties gelezen en kon ik het af en toe niet laten daar tegenin te gaan. Do heeft in de Playboy gestaan. Ja, nou? Wat een prachtige vrouw, wat een mooie Maria. Syb zal ook wel niet deugen en op elke keuze van jakhals tot Judas zal ongetwijfeld iets aan te merken zijn. Maar het maakt me boos en verdrietig. Al die mopperaars, lezen en begrijpen zij het verhaal van Jezus wel met hun hart? Slaan ze die teksten over waarin mensen vrome uitspraken doen over elkaar, een ander terecht wijzen en de maat nemen? Steeds staat Jezus aan de kant van de gewone mensen, de hoeren, de dieven en zakkenvullers, de afgewezen mannen, de verlaten vrouwen met gebroken harten, de spontane kinderen met pretogen en snotneuzen.

En daar stond ik tussen. Op een groot plein, met mensen zoals ik. We hebben het te goed en we doen het te slecht. We zien de gebrokenheid in ons leven en weten niet hoe we de zaak zelf moeten repareren. Ik denk aan de oorlogen in een ver buitenland waar we zo nodig aan mee moeten doen, aan een ex-militair die zo kapot terugkwam dat hij alleen aan de buitenkant nog heel leek en nu van gevangenis naar inrichting wordt gestuurd, van opvanghuis naar uitkeringsinstelling. Ik heb zijn ogen gezien. Luister naar verhalen van vrouwen die alleen zijn, veel te mooi en lief om over het hoofd gezien te worden, maar toch afgewezen, misbruikt en mishandeld. Als je met ogen van Jezus naar mensen leert kijken, dan ga je ze herkennen. Overal. Gebroken levens, zoekende harten. Jezus zag ze als geen ander en hij huilde. Ik wil meehuilen en daar hoef ik niet veel moeite voor te doen, eerlijk gezegd.

Jezus. Waar was hij nou echt in Gouda? Zat hij verstopt in Syb? Andersom? Natuurlijk, Jezus zat in Syb. En hij drong door tot het hart van Do. Hij worstelde met Dennis die de zoon van de vader speelde (want dat betekent Barabbas) en op verzoek van de massa genadige vrijspraak kreeg. Dennis, de diepzinnige krachtpatser, dat oermens vol moedige vragen en eerlijke antwoorden. Jezus zou hem direct herkend hebben. En andersom.

Meer evangelie hoef ik niet te zien

Barabbas  kreeg vrijspraak en stapte opgelucht juichend van het podium. Gered door Jezus. Meer evangelie hoef ik niet te zien. De Zoon van de Vader nam onze plaats in en wie dat niet begrijpen kan bevindt zich in het goede gezelschap van draaiende twijfelkonten, stoute deugnieten en lelijke misbaksels.  Welkom bij de club, ook jij daar.

Maar gelukkig hebben we deskundigen. Zij zijn afgestudeerd op God en weten hoe het goede nieuws op verantwoorde wijze gebracht moet worden. Het mag niet te profaan en je moet het vooral niet aan gewone mensen overlaten, zij maken er maar een seculiere show van. En de deskundigen staan niet alleen. Op het plein hoor ik jonge vrouwen tegen elkaar zeggen: ‘Er zat geen evangelie in. Maar ja, dat kon je wel verwachten’.

Jezus zou z’n arm om hem heen slaan

En ik? Ik ben ook zo’n domme deskundige, zo’n schijnheilige betweter. Ik denk aan die jakhals die doodleuk vertelde dat God zijn Zoon niet gezonden heeft om mensen te beoordelen, maar om hen te redden. Hij heeft het misschien wel beter begrepen dan alle deskundigen bij elkaar. Jezus zou z’n arm om hem heen slaan, het Stadscafé binnenlopen, een goed glas wijn voor zijn vriend bestellen en met alle mannen en vrouwen van Gouda dit lied aanheffen:

Het was een onbekende weg
Die ik heb afgelegd
Na het licht
Op zoek naar het donker

Verlangen naar verlangen
Uit dat harnas van spijt
Jaloezie
En belangen

Onderweg spuwden stuurlui
Aan wal hun gal
Zij hebben nooit iets bereikt
Ik bleef eigenwijs

En toen zag ik jou
Je bent zoveel voor me geweest
Een moeder een dochter
De mooiste vrouw

Maar als altijd met iemand
Die nooit iets zeker weet
Won mijn twijfel van ons geluk
Maar vanavond ben ik hier terug

En ik vraag je

Heb me lief heb me lief
Heb dit lichaam lief
Bemin mij bevrijd mij
Van het duister in mijn hoofd
Mijn straat loopt hier dood

Wat achtervolgde mij hier naar toe
Was het de prijs van de roem
Of het verlangen voor één nacht
Iemand te vertrouwen

Of was het die hyena die jakhals
Die wacht tot ik neerval
En waarvan ik dacht
Dat het een vriend was

Maar zijn wij samen niet sterker
Dan alles wat mij bedreigt
Ik sta klaar voor de strijd
Met als wapen de waarheid

En dat is

Heb me lief heb me lief
Heb dit lichaam lief
Bemin mij bevrijd mij
Van dat gevoel van schuld
Verraad mij met een kus

Heb me lief heb me lief
Ik weet meer vragen kan ik niet
Wij verzoenen ons vannacht
Bemin mij streel mij heel mij
Heb me lief

Frank Boeijen, De Verzoening

37 gedachten over “De Verzoening in Gouda: Heb mij lief

  1. Dank je, dank je wel kleine, grote ‘Zacheüs’ voor je prachtige verhaal. Moest ik gisteren na de eerste beelden/woorden en muziek al huilen voor de t.v., nu ontroer jij me diep.Dank je wel dat je woorden hebt gegeven aan wat zich in mij bewoog en beweegt. Ik deel elk woord van wat je over je ervaringen schrijft. Laat het nu maar Pasen worden. Morgen en alle dagen daarna. Denkend aan de 6’statie uit het lijdensverhaal: ‘ Veronica droogt het aangezicht van Jezus.’Ja, soms gebeurt er een wonder, midden in en op je levensweg…heel onverwacht, als uit de hemel gezonden komt een engel die je troost, je wonden likt, moed geeft. Genoeg om je weg te vervolgen, om je staande te houden, om hoop te koesteren. Laten we blijven dromen dat het kan. Wens jou Paul en al je dierbaren goede, gezegende Paasdagen.Laten we elkaar zegenen. Een warme groet, Carla.

  2. You made me cry…
    Prachtig Paul! En ik zie je inderdaad voor me als een Zacheus, worstelend tussen ruggen, hoofden en ellebogen. Rugzak en camera die eigenlijk in de weg zitten, maar nodig om de indrukken ook weer als beeld mee naar huis te kunnen nemen. Dank voor deze overdenking. Gezegend Pasen gewenst!

  3. Er zal altijd commentaar als iets dat met het geloof te maken heeft wordt uitgevoerd door iemand die aangeeft niet te geloven. Ik zie er het mooie wel van in dat zelfs deze mensen over God vertellen, of ze dat nu bewust doen of niet. Bijzonder mooie post!

  4. Nu weet ik weer waarom het me zo ontroerde.

    Ik spreek wel eens iemand die me vertelt naar Israel geweest te zijn – naar Galilea, naar Jeruzalem – en dan met ontroering vertelt over de hof van Olijven, de Via Dolorosa, de graftuin. Ik kon me er eerlijk niet heel veel bij voorstellen, nuchter als ik ben, maar kennelijk helpt dat: te weten dat er een moment is waarop, en een plek wáár het gebeurde.
    Afgelopen donderdag overkwam mij ook zoiets. Maar dan andersom: Jezus kwam naar ‘mijn’ stad – ik ben geboren en getogen in Gouda. Ik kon er niet bij zijn, maar in gedachten was ik er wel. Daar gebeurde iets. Ik volgde de weg waarlangs het kruis gedragen werd. Over het Bolwerk, en over de Kleiweg waar ik vroeger met mijn vriendinnen winkelde. Waar Maria op een bankje zong, at ik vroeger mijn ijsjes. Waar ik mijn eerste liefdesverdriet verdronk, zag ik Jezus struikelen. Het verhaal werd me verteld op het marktplein bij het prachtige stadhuis waar ooit mijn zus trouwde. En Jezus zette zijn fiets neer bij het Kruidvat…
    Iedereen mag me erom uitlachen, nuchter als ik ben, maar het ontroerde me enorm, veel meer dan ik tevoren kon bedenken.

    Ik hoef niet naar Jeruzalem, Jezus kwam naar mijn stad.
    Precies op de plek waar mijn leven zich een tijdlang afspeelde. Aards, concreet, pijnlijk, hoopvol.
    Jezus kwam naar mijn stad…

    lidyvps

  5. Mooie blog Paul, met eerlijke en herkenbare emotie. Toch vraag ik me af: snoer je nu niet onterecht bepaalde kritiek de mond? Het is me nogal een waagstuk en bepaalde dingen konden, ook in mijn ogen, wel een stuk beter. Kritiek-op-onderdelen hoeft een positieve grondhouding niet in de weg te staan. Al gaat het er natuurlijk wel om op wat voor manier je die kritiek uit. Ook in de reacties op je blog, zie ik vooral weer veel emotie en gevoel, maar ondertussen mag je toch ook nog wel kijken naar wat er inhoudelijk eigenlijk wel en niet gebeurde? Ik zou het jammer vinden als je daar niet voor open zou staan. Jezus stierf per slot van rekening niet om ons een goed gevoel te geven. Eerder het tegenovergestelde lijkt me… Zoals al eerder gezegd, dat schurende heb ik erg gemist.

    1. Ik weet eigenlijk niet of het wel de bedoeling is dat mensen hier ook onderling met elkaar in gesprek mogen/kunnen gaan, maar dat merk ik dan vanzelf wel. 😉
      Harco, als je me toestaat……wat bedoel je met ‘eerder het tegenovergestelde.’?

      1. Even m’n reactie op de goeie plek 😉 :
        @Carla, ik bedoel dat het wel om onze zonden was dat Jezus aan het kruis sterven moest.

        1. Oeps….Harco, voor dit antwoord was ik al een beetje ‘bang.’
          Maar evengoed, hartelijk dank ervoor.
          Ook dank aan Paul die hier de ruimte biedt om nog even er op door te mogen gaan. En ja, natuurlijk zal ik mij als een nette gast gedragen. 😉
          Alleen beste Harco, juist wat je zegt geloof ik niet meer.
          Ik zeg: niet meer, omdat het ook mij als r.k.k meisje is bijgebracht en ik een braaf katholiek meisje was. Braaf ben ik ( hopelijk nog ) maar r.k. niet meer. Ik ben nu 66 jaar en na mijn pastorale opleiding in 1985 ben ik gaan lezen en zelf gaan onderzoeken. En de koude rillingen hebben over mijn rug gelopen. Hoe macht kan corrumperen. Het voert te ver hier verder op in te gaan. Maar geloof me ik ben ongeneeslijk religieus, het doordrenkt mijn leven. Handel zo ver het in mijn vermogen ligt ernaar, maar van kerk, kerkleer en dogma’s ben ik genezen. Maar zal uiterst respectvol zijn en blijven naar hen die er anders over denken. Ben overigens blij met de teruggevonden Nag-Hammadi geschriften in 1945 en de parels die daar in verborgen zitten en vandaag het daglicht weer mogen zien. Wens je gezegende Passdagen.

      2. Ja, het is prima om in de comments met elkaar in gesprek te gaan, dat is ook de bedoeling van een blog dat niet voor niets ‘Vrijspraak’ heet. Als gastheer vraag ik alleen of mensen dat respectvol willen doen, maar gelukkig is dat vrijwel altijd het geval. Ook moet het voor anderen te volgen blijven.

    2. Hoi Harco, ik ben zelf ook kritisch en schaar mezelf onder de “deskundige betweters”, zoals je aan het eind van mijn blogpost kunt zien. Er waren mensen al kritisch vóór het hele evenement. Iemand meende zelfs dat je ‘geen musical kunt maken van de lijdensgeschiedenis’. Ik vroeg haar: en de Matteüs Passion is wel oké?
      Wat mij opvalt is dat we overal gelijk een uitgesproken mening over moeten hebben en niets is zo gemakkelijk dan om te zeggen wat er allemaal beter en anders moet. Voor mij overheerst de blijdschap dat het mogelijk is om in ons land zo’n groot evenement te organiseren rond het lijden, het sterven en de opstanding van Christus. Zo komt het verhaal tot leven in ons land, in onze tijd voor mensen die een andere beeld- en klanktaal spreken dan wij, ‘ingewijden’. Binnen de christelijke subcultuur – waar ik zelf deel van uit maak – spreekt men steeds meer een geheimtaal. We moeten Jezus aan de mensen teruggeven en aansluiten bij het geloof en de hoop die zij wel hebben maar anders verwoorden dan jij en ik – omdat wij wel ‘christinees’ geleerd hebben.
      Ik zal wel te enthousiast, te blij en te optimistisch zijn, maar ik vind het geweldig dat we Jezus buiten de kerk presenteren, daar tussen de mensen waar hij bij voorkeur mee gezien en geassocieerd werd – tot chagrijn van vrome godgeleerden. Dat moet ons toch aan het denken zetten… En als het vragen oproept, dan kunnen jij en ik en veel andere gelovigen proberen om vanuit ons hart eerlijke, persoonlijke antwoorden te geven. Niet dat wij alles begrepen hebben, niet dat er buiten de kerk geen geloof is… We moeten de kloof dichten, dat was ook wat onze Heer deed. En verder: dit zijn mijn gedachten, dit moest ik kwijt. Ik ontneem niemand het recht er anders over te denken, te spreken of te schrijven.

      1. Bedankt voor je reactie Paul! Ik denk dat je gelijk hebt, alleen ben ik bang dat als je Jezus op deze manier neerzet, het christenen niet aanmoedigt het ook over de schurende kanten vh evangelie te hebben. En het zegt misschien ook wel iets over de ‘staat’ van het christendom in NL op dit moment. Ik bedoel: dat dat min of meer ontbrak, zegt misschien ook wel iets over jou of mij. Misschien hang ik er teveel aan op, maar zo kwam het bij mij (onder andere) binnen. Maar ik ben blij met je verhelderende reactie en dat je het gesprek openhoudt! (maar had eigenlijk niet anders van je verwacht ;)) (zie trouwens ook het ND-commentaar van vandaag: http://www.nd.nl/artikelen/2011/april/23/jezus-is)

  6. Door Google op jouw site gekomen, ik denk dat ik vanavond even blijf hangen.
    ‘Gouda’gevolgd op de tv, prachtig om te zien dat er zoveel mensen waarin van verschillend kaliber.
    Het zal zeker indrukwekkend zijn geweest om daar als toeschouwer bij te zijn!

  7. Paul/Zacheus,

    Mooi Blog

    mooiste zinnen;

    Als je met ogen van Jezus naar mensen leert kijken, dan ga je ze herkennen. Overal. Gebroken levens, zoekende harten.

    God heeft zijn Zoon niet gezonden om mensen te beoordelen, maar om hen te redden

    Straks kan ik niet meer naar die liedjes luisteren zonder aan dat lijdensverhaal te denken

    Dank voor het delen van je mening en gevoelens.

  8. Mooie blog Paul. Prachtig om het evangelie zo om je heen met handen te tasten en in mensen te zien. En dat in een stad met hoge criminaliteit en een stevige orthodoxie, een soort modern Jeruzalem.
    Dank dat je je ervaring deelt! Ik kon er niet zijn omdat ik als ‘deskundige’ moest voorgaan. Ook dat werd trouwens een prachtig moment waar het evangelie in brood en wijn te proeven was.

    Opgewekte paasdagen!

    René

  9. Paul,

    ik was er niet bij, maar heb het in de herhaling vanavond nog kunnen zien.

    hoewel het echt een volksfeest was daar in Gouda (geen lied of onderdeel dat me op zichzelf kon raken) was ik toch wel onder de indruk. de opzet om `Jezus terug te geven aan de mensen’ is m.i. geslaagd. een goed initiatief.

    kritiek uit religieuze hoek, daar kan ik bij dit soort dingen nooit iets van begrijpen, maar ik vraag me wel af hoeveel diepgang zo’n mediaspektakel kan hebben, hoeveel blijft ervan hangen? helaas leven we in een maatschappij waar alles spectaculair moet zijn, waardoor het effect vaak omgekeerd evenredig verminderd.

    dat gezegd hebbend ben ik toch blij het gezien te hebben en dankbaar dat dit evenement in Gouda kon plaatsvinden. Bij tijd en wijle zaten er rake stukjes in, bv de rol van Pilatus, of wanneer Jezus als een soort Guantanamo-Bay terrorist wordt voorgeleid. Verder een hoop zoetigheid en clichés, zoals dat hoort bij goed volksvermaak. Het had evengoed een programma van de Tros kunnen zijn.

    groet,

    peTer

  10. Wat een gaaf blog en bedankt voor het inzicht dat je geeft. Vooral dat oordelen en beter willen weten. En wat mij als voorganger/predikant in een kerk ook bezig houdt: de gedachte dat hoe we het gemiddeld in kerken doen, dat dát is wat Jezus bedoeld heeft. Een vroom klinkend argument om tradities in ere te houden en anderen de maat te nemen. Daarom vond ik het slot zo indrukwekkend: ‘Jezus’ zong: geef mij jouw angst, jouw nacht, en ik voeg er toe: Jezus, ik geef u mijn trots, mijn eigenwijsheid. Geef mij blijdschap over wat u voor ons gedaan hebt, geef mij bescheidenheid en vreugde over anderen die met hun talenten en hun stijl iets van u uitdelen.

  11. Ook ik hoordevin eerste instantie tot de mensen die sceptisch over deze uitvoering waren. Dit kan toch nooit iets zijn……..tot dat mijn dochter vertelde dat ze het gezien had en diep onder de indruk was. tot dat ik hoorde dat mijn kleindochter vol vragen had gezeten over dit, wat Jezus voor ons heeft gedaan. Terwijl ze in juni pas 3 wordt.
    Na een bezoekje aan het strand, het was al donker, doe ik de tv aan en zie dat het opnieuw voor de tv is en blijf zitten kijken. tot op het bot ontroert. Hij deed dit ook voor Alie!!!!! Alie die zichzelf zo vaak als prulletje ziet, niets waard. Hij vond alie de moeite waard om door de diepste pijn heen te gaan….En dan kan het Pasen worden. Wat een diepgang, wat een wonder, wat een God hebben wij…..en dat terwijl ik al jaren tot Zijn volgelingen behoor………..

  12. Dank je wel voor het verslag. Ben het met je eens hoor! Ik ben trots op Gouda, woon er. Maar ook trots op Het Paas verhaal. Er zijn altijd mensen die alleen maar negatief kunnen doen. In de Bijbel staat ook iets over kruimels. Het hoefde niet veel te zijn. Een klein beetje is al genoeg! Maar ik vond het Prachtig. De Nederlandstalige liedje, die hebben een andere betekenis gekregen. Nou Gaaf toch!!!

  13. Hee Paul,

    Zat het schitterende lied van Frank Boeijen wat je citeert in de uitzending? Nee he? Was schitterend geweest. Sowieso stem ik voor een dvd met goeie making of docu.

  14. Ik heb geboeid gekeken, vond het prachtig als samenwerkingsproject , goed gedaan. mooi n beeld gebracht. Toch heb ik mixed feelings bij The Passion. De opstanding was er(Syb in de toren, wit verlicht zingend Geef mij nu je angst..) maar is door velen niet als zodanig herkend (nou ja, was 200 jaar gelden ook al zo;-)
    De opstanding in Gouda werd overschaduwd door het feit dat de artiesten werden teruggehaald op het podium. Dat was wat mij betreft en foute keuze die afleidde van waar het werkelijk om ging.
    Wat ik ook miste was een soort overgangsscene, nadat de verteller had gemeld dat het toch allemaal niet zo mooi afliep met die kruisiging, bijv. Do/Maria treurend, in de war over het verlies en de ogenschijnlijk mislukte afloop of de Emmausgangers in de straten van Gouda(!), in de war over wat er gebeurd was.
    Toch ben ik blij met het de impact van The Passion; veel mensen hebben het gezien, er over gehoord er over gesproken. En wie weet wat alle vormen van afterpassion bewerkstelligen.
    Hopelijk herinnert men zich na een paar weken niet alleen het spectaculaire media-event, maar ook het meeste relevante verhaal uit de geschiedenis en vooral ook de Man van dit verhaal en zijn God. Dan gaat Dan gaat de Bijbel alsnog vanzelf open om te lezen wat ‘het oog niet heeft gezien en het oor niet heeft gehoord, wat in geen mensenhart is opgekomen, dat heeft God bestemd voor wie hem liefheeft.’

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s