Tweestrijd > poëzie welkom…

8 gedachten over “Tweestrijd > poëzie welkom…

  1. Waar ik niet ben daar ben ik toch
    waar jij niet was heb ik gezocht
    samen niet te zijn hebben wij gevonden

    Onze grenzen met krijt geschreven
    overtreden wij de lijnen van ons leven
    woorden die we lang niet meer verstonden

    Schoonheid in het samen zijn verborgen
    gezien te worden in elkaars hart en ogen
    slechts de liefde die elkaar doet zien

    Worstelen is wie we zijn elkaar verbinden
    enkel naaktheid maakt ons ziende blinden
    ontmoeting kleedt aanvaarding schept het zien

  2. TWEESTRIJD

    ik sleur en trek uit alle macht
    verpakt in vreemde klederdracht
    jij laat mij hier eenzaam begaan
    blijft onbewogen bij me staan

    de waarheid is naakt uitgebeeld
    de strijd zorgvuldig uitgespeeld
    zij worstelt ook, zij vecht zich vrij
    maar kiest niet tussen jou of mij

    gedeelde strijd verbindt ons nog
    kom naar mij toe, omarm mij toch
    onthul me alles wat je deed
    ontdoe ons van dit boetekleed

    wie wint er iets bij dit gevecht
    ik ben niet goed, jij bent niet slecht
    de waarheid tussen jou en mij
    kiest voor de liefde slechts partij

  3. Ik ben geen dichter en hen geen verstand van poëzie. Maar deze beelden en woorden komen bij mij naar boven als ik er naar kijk:

    Dilemma’s, keuzes, ik kan niet kiezen. Alles is zwart.
    Innerlijk word ik verscheurd. Achter mij staat gelukkig de boom van het leven. En het gras is groen.

  4. Loskomen van jou is een strijd
    Ik wacht tot ik word bevrijd
    Ik probeer je te zien, maar weet niet eens of je kijkt
    We hebben ons eindpunt bereikt

    Maar je laat me niet gaan, je bent standvast
    Het rust op mijn schouders als een last
    Het kost me te veel
    We zijn niet meer één, maar elk een deel

    Elk een deel, verbonden door wat geen liefde meer is
    Niets is wat het lijkt, niet zoals het was, wat ik zo mis
    Niets is zo ver van mij als jij
    Laat me gaan, of kom dichterbij

    Terug naar onze liefde, zonder die strijd
    Zonder dat ik wil worden bevrijd
    Zonder me af te vragen of je kijkt
    We hebben een nieuw beginpunt bereikt

  5. Het lijkt
    alsof we zijn verbonden
    door het omhulsel
    wat ons verbergt
    voor andere ogen

    maar wat wij zien
    van elkaar
    wordt troebel
    doordat het licht
    buiten is
    en niet binnen

    zo sluiten
    wij
    jij en ik
    ons dubbel op

    wat wij
    helemaal niet zien
    maar anderen wel
    is dat
    tussen ons in
    de schoonheid
    een kunst
    het naakte
    een schreeuw
    de handen
    vertrouwen
    de roep
    een gebed
    van het beeld
    tussen mens en God
    kunnen zijn

    dat geeft hoop
    voor de blindheid
    licht voor de nacht
    openingen
    voor geborgenheid

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s