Over de muur – welke dichters gaan deze uitdaging aan? Doe mee met ‘beeldspraak’

Deze muur zag ik bij Villa Augustus in Dordrecht. Brokstukken zijn verwerkt tot een fraai geheel. De uitdaging is: wie schrijft een gedicht waarmee we deze muur kunnen nemen? Wie kan zinnen bouwen die de hemel bereiken?

Als je op de tag beeldspraak of op de categorie (on)gerijmd klikt, kun je zien dat deze visuele uitdagingen al wat mooie gedichten hebben opgeleverd. Er zijn mensen die voor het eerst op Vrijspraak een gedicht bij een foto hebben geschreven. Dat vind ik dus leuk: met creativiteit nieuwe inspiratie opwekken. Dus… Niet te veel onder de indruk zijn. Gewoon de foto bekijken en diep in je ziel op zoek gaan naar de rake woorden. Durf vrij te associëren. Schrijf een gedicht en post het in de comments. Linken naar je eigen blog mag ook – maar soms sta je dan even in de moderatie van WordPress. Klik op de foto voor grotere weergave.

12 gedachten over “Over de muur – welke dichters gaan deze uitdaging aan? Doe mee met ‘beeldspraak’

  1. Resten verleden
    muren geslecht
    symbool van tijd
    die geweest is

    Ooit een bescherming
    uitkijkpost
    schuilplaats
    rots om in te wonen

    Nu een signaal
    voor ons
    die nu leven
    hoe alles
    wat wij
    denken te bouwen
    aan groots
    en aan zinvol

    Ooit
    zal vervallen
    tot stof
    of hooguit
    een symbool
    een restant
    een puinhoop
    zal zijn

    Zo zullen wij
    maar beter
    niet hechten
    aan tastbaar
    en stoer
    en aan groot
    en gedegen

    Want alles
    wat eeuwig
    zal blijven
    is het nu nog
    onzichtbare

    Het Fundament
    van Liefde
    van de Stad
    die zal komen
    met woningen
    voor levende Stenen
    die geloofden
    toen er nog
    helemaal
    niets
    te zien
    was

    Een uitzicht
    om van te dromen

  2. HOOP IS HOGER

    hij is in jaren opgebouwd
    met stenen van berouw
    en keiharde verwijten

    gemetseld puin
    ontneemt je zicht
    maar ik zie blauw
    en ik ken jou
    je breekt

    open

    we zien nu deze harde muur
    ik wijs je op de brokken
    die ooit zijn gemaakt
    door jou
    en mij

    los
    van
    elkaar
    vertelt elk deel
    pijnlijke verhalen

    samengevoegd
    zijn zij
    hoog, hard en hinderlijk

    er is schoonheid in pijn
    dat zie je zelf
    je kunt het lelijk vinden
    maar mooi is het ook
    dat mag zo blijven staan
    ook als het vloekt
    en schuurt

    buiten beeld is er een poort
    en om ons heen een tuin

    de lucht is niet gevangen
    en de wolken zweven vrij

    hoop is hoger

    ik maak niets ongedaan
    wat was is er nog steeds
    maar wat komt
    bepaal je samen
    grotendeels
    zelf

  3. Gewoon muur te wezen

    Ik hoef al lang niet meer
    Staan treuren
    Want velen kwamen en aanbaden mij
    Als bloesems in een weide
    En rozen in een vaas

    Nee ik hoef jouw medelij
    Allang niet meer
    Geen tranen en geen spijt
    Geen rouwgezang geen
    Lange rij van diep gelovigen

    Doe gewoon mijn eigen ding
    En sta hier vooral
    Voor je klaar
    Mochten schouders jou ontbreken
    En geen luisterend oor
    Nog aangereikt

    Want wat anders zou ik
    Sta hier toch maar muur te wezen
    Kan mij evengoed nuttig maken
    Al was het maar
    Om iemand deze weer en wind
    De beschermen
    ——-
    Ik hoef al lang niet meer
    Staan treuren
    Want velen kwamen en aanbaden mij
    Als bloesems in een weide
    En rozen in een vaas

  4. We metselen

    We metselen de hemel weg
    ruimte verengt tot het brede pad
    waar we smal gekeken glibberen

    We metselen de perspectieven weg
    waar gebaande wegen dodend lopen
    het vlak van dimensies lijkt te winnen

    We metselen de wolken weg
    met dromen aan de horizon uit het zicht
    verliest de morgen haar verlangen

    Wij metselen ons en ander weg
    zien door de muur niet meer de stenen
    voegen eigenheid en vormen in verband
    waar ogen ons zicht zijn verdwenen

  5. Jij bent niet zomaar stenen
    blokken grijs beton
    gekrist, gekrast
    gestapeld tot een dode wachter
    over anderhalf hectare groen.

    Jij hebt allerlei hoofdstukken
    scènes mooi aaneengeweven
    en ongetwijfeld incidenten
    vanuit jouw invalshoek
    vrolijk bezonnen en bekeken.

    Wij hebben elkaar zelfs ontmoet
    op de dag dat in mijn leven
    een heel nieuw verhaal begon
    je staat nog op de foto’s.

    En als ik naar je kijk
    weet dan dat ik lachen zal.

    Jij bent niet zomaar
    muur, jij bent niet zomaar.

    1. Leuk, Paul, om steeds weer die verschillende belevingen te lezen. Dit vind ik ook een mooie van Niels, “Jij bent niet zomaar…” Inderdaad! Niet zomaar….
      Dat doet me denken aan een gedicht van mijn hand van lang geleden, hoe van puin bouwstenen gemaakt (kunnen) worden. Dat is misschien wel een opdracht aan ons. Zal ik eens opzoeken en plaats ik misschien wel op mijn blog. ;>)

  6. bolwerk van heden en verleden

    Grote brokken verleden,
    Samen als een muur.
    Eerst alleen maar kleine stukken,
    Nog heel erg prematuur.
    Tot ze samen gingen klonten.
    Brokken, enorme stukken.
    Steeds meer tot een barricade.
    Een muur tussen het verleden en het heden.
    Een machtig bolwerk. Een façade.
    Niets is meer wat het lijkt.
    Hard geworden, koud.
    Levenloos.
    Veiligheid voor alles.
    zonder inhoud, werkelijke zin
    afgesloten van mijn ware ik,
    mijn gevoel, mijn leven binnenin.

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s