Blijven we bloggen?

Van 2004 tot 2006 heb ik mijn eerste weblog genaamd Panda’s Ponderings bijgehouden. Ik begon in het Nederlands en ging op een bepaald moment helemaal over op het Engels omdat je dan veel meer mensen kunt bereiken. Van 2006 tot 2009 schreef ik op But a Poor Reflection – een Engelstalig blog.

De leukste posts die ik op mijn Engelstalige blog schreef (vind ik zelf) hebben het label Virtual Island Hopping meegekregen. Geïnspireerd en gefascineerd door Google Earth ging ik via internet eilanden bezoeken die ik nooit bezocht had en waar ik waarschijnlijk ook nooit komen zal. Het was de sport om wat te weten te komen over het eiland en daarbij contact te leggen met mensen die daar woonden. Om te beginnen moest ik weten of er überhaupt internet op dat eiland was, daarna moest ik proberen contact te leggen met mensen die er woonden of geweest waren. Het leverde leuke blogposts en aardige contacten op.

Hoe lang moet je ermee doorgaan?

Eind augustus 2008 ben ik hier op WordPress begonnen met Vrijspraak, een blog in mijn moerstaal. Het Nederlands is voor mij toch een stuk gemakkelijker als schrijftaal en uiteindelijk is het leuker om contacten in je eigen land te hebben dan met allerlei mensen ver weg. Ik schakelde over van Blogger op WordPress omdat ik van andere bloggers had gehoord dat dit een veel gebruiksvriendelijker platform was. Dat bleek te kloppen. Naderhand is Blogger overgenomen door Google en je hebt kans dat het straks weer interessant is om weer over te schakelen. De vraag dient zich aan: wat is de gemiddelde levensverwachting van een blog? Hoe lang moet je ermee doorgaan?

Op dit moment vind ik het nog altijd leuk om te bloggen, ook al heb ik steeds meer bloggers ermee op zien houden. Ook door de komst van Twitter (daar zit ik sinds november 2007) zijn mensen minder gaan bloggen. Hyves en Facebook voorzien ook in een behoefte voor mensen die ‘hun ei kwijt willen’, maar toch lenen die communities zich niet zo voor het echte blogwerk, vind ik. Voor mij werkt het goed om dit blog te koppelen aan Twitter. Bij elke nieuwe posting verschijnt er automatisch een berichtje op Twitter en sinds deze week heb ik ook op Facebook en LinkedIn een automatische import van blogposts. Op Hyves gebeurt dat al – en dat is soms een beetje lastig omdat er af en toe ook daar comments binnenkomen.

Discipline

Waarom blog ik? Omdat ik gewoon veel gedachten, vragen en ideeën heb die ‘er uit moeten’. Ik houd van schrijven en van interactie en ook mijn foto’s kan ik via mijn blog met anderen delen. Het is zelfs zo dat ik door het bloggen meer ben gaan fotograferen, want ik wilde niet steeds plaatjes van anderen jatten. Goede kans dat nu mijn foto’s door anderen ‘geleend’ worden – dat kun je tegenwoordig via Google afbeeldingen uitzoeken zoals ik laatst van een beroepsfotograaf via Twitter te weten kwam.

Recent heb ik ook andere mensen ertoe aangezet om te gaan bloggen. Het is een mooie manier om jezelf tot schrijven te dwingen, als je die discipline wilt leren en ook gesteld bent op reacties van lezers. Overigens valt mij op dat maar een heel klein deel van de bloglezers hier sporen nalaat in de vorm van een comment. Ik kan wel bezoekersaantallen zien en WordPress laat zien welke zoekwoorden mensen gebruikt hebben om op dit blog te komen. Soms komen mensen via andere blogs en vaak via Google of Twitter. Op Google is dit blog goed vindbaar – het woord ‘Vrijspraak’ verwijst naar dit blog als tweede zoekresultaat direct na Wikipedia. Niet gek!

WordPress is een gratis service, maar omdat ik zoveel foto’s geupload heb, moet ik wel jaarlijks een bedrag betalen voor geheugenruimte. Misschien moet ik er eens toe overgaan om dit blog zelf te hosten, maar helaas heb ik daar de ballen verstand van. Ik maak gebruik van een standaard template, heb al een aantal malen iets anders geprobeerd, maar dit bevalt me tot nu toe toch het best.

Statistieken

Gelukkig kan ik melden dat de belangstelling voor dit blog niet afneemt (terwijl de belangstelling voor bloggen in het algemeen wel steeds minder lijkt te worden). Er zitten wat ups & downs in de stats, maar als je naar de hele lijn kijkt, mag ik niet mopperen (klik op plaatje voor grotere weergave):

De uitschieter in mei 2009 (augustus-november 2008 vallen links buiten beeld) is de zgn. ‘hallelujah-piek’. Ik had geschreven over de songtekst van Leonard Cohen omdat ik de uitvoering van Jeff Buckley zo mooi vond. Het was nog gekker, ik had namelijk ontdekt dat Jeff Buckley en Jeff Healey twee verschillende personen waren (slim hè?) en toen was ik een beetje gaan zoeken op YouTube. De tekst van Hallelujah trof me en ik probeerde er een uitleg / interpretatie bij te geven. Vervolgens ging Lisa dit lied zingen tijdens de finale van X-factor 2009 en plots kwamen er overal bezoekers vandaan. Op één dag (11 mei) haalde ik 2861 visitors – dat heb ik sindsdien nooit meer overtroffen. Maar… zoals je ziet zat ik in juni wel op hetzelfde niveau – gemiddeld – zonder die extreme piek. Dat is niet gek, toch?

In juli en augustus gaan de stats weer naar beneden, want ik zal het wat kalm aan doen in de vakantieperiode en dat geldt ook voor mijn bloglezers. Maar laat ik hier even melden dat ik het zeer waardeer dat jullie mijn blog nog altijd weten te vinden en dat ik regelmatig ook iets van jullie hoor. Ik vind comments leuk, het geeft je in ieder geval het idee dat je met een blogpost iets bij mensen hebt ‘losgemaakt’. Ik probeer ook de blogs van anderen te lezen, maar als het erg druk is lukt me dat niet altijd. Ik maak wel gebruik van email-abonnementen en ik heb een aantal blogs in mijn blogroll en bladwijzers staan.

Wat denken jullie: gaat het bloggen gewoon door de komende jaren? Zal het ingrijpend veranderen? Blog je zelf ook en denk je dat je dat zult blijven doen? Of wil je graag gaan bloggen? Zomaar wat vragen. Leuk om van je te horen.

5 gedachten over “Blijven we bloggen?

  1. Hoi Paul, zolang je bloggen zelf leuk vindt, gewoon doorgaan. Reacties komen vaak na lange tijd, en blog posts uit het verleden blijven gelukkig goed vindbaar in zoekmachines. Zelf heb ik mijn blog sinds 2003, ook overgestapt naar WordPress en sinds een aantal jaren een ritme van 1 bericht per dag. Die kan ik gelukkig in het voren schrijven, dus ik heb geen enkele druk om ‘vandaag’ nog een stuk te moeten schrijven. Verder veel herkenning in de opkomst en neergang van Hyves, positionering in zoekresultaten en het plezier aan het bloggen zelf.

  2. Bloggen moet plezierig blijven en ik denk dat het niet zal verdwijnen,misschien wat andere vormen aannemen maar de essentie blijft.Ik blog al op seniorennet van 2005.Ben kortelings op wordpress begonnen omdat ik vind dat de foto’s hier beter tot hun recht komen
    Groeten
    Marylou

  3. IK blijf voorlopig nog wel even bloggen. Het helpt mij en daarmee ook anderen om gedachten te vórmen. Daar gaat het volgens mij om. Iets te zeggen hebben wat je nog niet eerder zei om zo iets te vernemen wat je nog niet eerder vernam. Ben nu bezig met een soort feuilleton blog. Ik weet (nog) niet of zoiets werkt. Het wordt een heel lang verhaal, wel met verschillende onderwerpen. Ach, wie leest alles? Maar er wordt wel prachtig gereageerd.

  4. Waar haal ik de tijd vandaan? Denk ik vaak. Ik heb meestal niet genoeg geduld tenzij een gedachte of lezen van een boek mij zo bezig houdt, dat een blog de “enige uitweg” lijkt. Bloggen heeft dus meer een therapeutische waarde voor mij 🙂

  5. Kunnen we nog terug naar vóór de geboorte? Lijkt me technisch gesproken onmogelijk.
    Maar waar ik zelf tegenaan loop, na de euforie van de nieuwe mogelijkheden, opbloeiende contacten en opborrelende schrijfdriften, toen ik enkele maanden geleden begon met bloggen en twitter, is de hoeveelheid tijd die het kost om zelf te schrijven en ook nog alles bij te houden wat anderen schrijven. Hoe interessant ook, het vreet allemaal ongelooflijk veel tijd. En tijd kun je maar één keer besteden.
    Dus ben ik zelf al weer aan het minderen. Heb ik besloten niet meer elke dag te schrijven. Niet alles meer te lezen. En Twitter, wat nog veel meer tijd opslokt, heel beperkt te volgen.
    Maar het mooie, de mogelijkheid om te reageren, de veelkleurigheid aan informatie en meningen, dat blijft, dat is belangrijk, dat is zeker niet het allerbelangrijkste, maar zeker wel een verrijking van je contactmogelijkheden.
    Daarom: we gaan door, maar wel met af en toe de rem er op. Ter zelfbescherming.

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s