Gedachten en vragen over sociale media tijdens een twitterpauze

Zoals velen van jullie weten ben ik een enthousiaste twitteraar. Met twitterervaring sinds 2007 mag je me zelfs als een ‘oudgediende’ op Twitter zien, want vooral in het afgelopen jaar hebben mensen dit medium massaal ontdekt en omarmd. Ik zie mensen komen en gaan – velen haken na verloop van tijd ook weer af – en ik zie allerlei vormen van gebruik. Heel incidenteel, heel frequent, heel serieus en heel triviaal.

Zelf heb ik vanwege de vakantie, en een bewuste keuze om een paar weken te focussen op zaken die mijn onverdeelde aandacht vergen, tot eind augustus een twitterpauze ingelast. Net als vorig jaar, overigens. Alleen blogposts op Vrijspraak worden automatisch gemeld en ik maak soms een uitzondering voor een retweet en voor reacties via DM. De twitterpauze bevalt me wel, maar ik merk ook dat ik wat ben uitgeweken naar Facebook en Google+

Hoe dan ook, ik vraag me af hoe jullie tegen Twitter en andere sociale media aankijken. Even een soort tussenbalans. Ik merk zelf dat ik een bepaalde moeheid krijg als er een nieuwe BranchOut uitnodiging via Facebook in mijn Gmail-box komt. Eh… ik heb toch al Facebook, Twitter, LinkedIn en Google+ … heb ik nou werkelijk ook echt nog BranchOut nodig?

En wat ik graag van jullie wil weten:

1) Heb je wel eens last van Social Media Fatique? Graag met korte toelichting.

2) Hoe kijk je aan tegen het gebruik van sociale media om producten en diensten (soms ook goede doelen) te promoten?

3) Doe je wel eens mee aan retweets om een prijs(je) te winnen of vind je dat oneigenlijk / irritant gebruik van sociale media?

8 gedachten over “Gedachten en vragen over sociale media tijdens een twitterpauze

  1. 1) yup! dagelijks twitteraar hier (nee, niet op de account die jij volgt Paul ;)) Omdat ik wegens gezondheidsredenen een strak dieet hou en niet kan vasten met voedsel doe ik dat sinds een paar jaar (40 dagen tijd, kerst, nieuw seizoen gemeente,…) met sociale media. 40 dagen helemaal geen sociale media vind ik nog een beetje veel gevraagd, maar af en toe een week helemaal geen twitter, Facebook, hyves, … is echt belachelijk relaxed. Ik doe meer, denk meer, en voel me allround gewoon meer ontspannen. Ik merk vaak pas dat het vermoeiend is als ik er een week mee ophoud. En soms tussendoor, als het me eigenlijk de keel uithangt maar ik niet beters te doen weet. Of vind dat ik de contacten bij moet houden. Maar groot van van twitter/social media pauzes dus.
    2) prima, maar vraag me soms af of t effectief is, meestal kijk ik maar zo’n beetje over die tweets heen. Moet je denk ik zuinig mee zijn, anders kijken mensen niet meer.
    3) Heel irritant en yup, wel eens schuldig aan gemaakt x) Hangt er een beetje vanaf; één RT vind ik nog tot daaraantoe, zowel om zelf te doen als om getweet te krijgen. Maar als je zo vaak mogelijk moet RTen ontwikkel ik haatgevoelens tegen de organisator…

  2. Hoi Paul!

    Leuk om er zo over te praten. Ik hoop op meer reacties, want je laatste 2 vragen spelen momenteel bij mij ook. Vanuit mijn werkgever bestond namelijk de behoefte om te gaan twitteren, en omdat ik een verwoed twitteraar ben, ben ik erbij betrokken geraakt. Voor mij dus heel interessant te weten hoe men er tegenaan kijkt. Om zelf antwoord te geven:
    1) Ik heb weinig last van Soc. Media fatigue, gewoon omdat ik het heel gaaf vind. Wel heb ik laatst Hyves aan de kant gezet, omdat het wat veel werd, en ik er bijna niet actief was. Inmiddels is Google+ er voor in de plaats gekomen, maar daar ben ik niet heel actief momenteel. Wel merk ik dat ik soms wat minder mijn timeline moet lezen, omdat ik aan andere dingen lezen te weinig toekom (naar mijn zin).
    2. Ik heb er op zich geen problemen mee als sociale media worden gebruikt om dingen in het algemeen te promoten. Wat ik wel belangrijk vind is dat bedrijven die dat doen ook interactie met de omgeving hebben. Ik zie teveel bedrijven die twitteren omdat het een hype is, maar alleen hun marketing erop zetten en totaal niet reageren op hun volgers. Daarbij irriteert het me ook dat van de 20 volgers die ik er de laatste tijd bij heb gekregen, ongeveer 15 bedrijven zijn, die alleen maar willen dat ik hen ga volgen. Aan de andere kant volg ik de eigenaresse van een slijterij, die heel actief antwoord geeft op vragen, opmerkingen en andere leuke dingen. Dat is hartstikke leuk.
    3. Ik heb wel eens een aktie geretweet, maar ben daar inmiddels mee gestopt, omdat we er mee dood gegooid worden. Dat vind ik heel irritant, en ik wil mijn volgers er ook niet mee belasten. De persoonlijke interaktie is veel belangrijker voor mij.

  3. Ik zelf ben er niet zo erg mee bezig..heb wel een facebook omdat de kleinkinderen het gevraagd hebben..soms stoor ik me aan mensen die de hele was naar buiten brengen en ook aan dat herhaaldelijk schrijven van facebook aan mijnetwege.
    Zo sturen ze me dat een bepaald iemand iets op mijn prikbord heeft gezet..wel mijn Amerikaanse vriendin is overleden voor nieuwjaar aan een hersentumor facebook blijft me maar sturen dat Barb weer wat op mijn prikbord heeft gezet..dat maakt me boos.

  4. Interessante vragen! Zelf heb ik een hele dubbele houding naar sociale media: kan niet met en niet zonder eigenlijk. Ik besteed er veel tijd aan, maar neem er geregeld dagen of een week vakantie van.
    1) Heb je wel eens last van Social Media Fatique? Graag met korte toelichting.
    Zeer zeker! Er zijn er zo veel en iedereen heeft zijn/ haar eigen voorkeur en migreert. Dat maakt reikwijdte een lastige zaak, zelfs met open-ID. Verder wordt ik moe van banners, games, adds en andere apps. Mijn pc wordt traag en ik voel me afgeleid van de mensen om wie het me daar gaat. Als laatste: het kost zo veel tijd, te veel vaak naar mijn zin.
    2) Hoe kijk je aan tegen het gebruik van sociale media om producten en diensten (soms ook goede doelen) te promoten?
    Moet kunnen. Ik houd niet van pop-ups/ adds/ banners, maar bijvoorbeeld thematische Twitteraccounts zijn niet zo’n probleem. Ik negeer wat me niet aanstaat en voeg toe wat me iets zegt. Het heeft me interessante en nuttige contacten opgeleverd, plus, niet te vergeten, leuke gesprekken.
    3) Doe je wel eens mee aan retweets om een prijs(je) te winnen of vind je dat oneigenlijk / irritant gebruik van sociale media?
    Dat vind ik eigenlijk zonde van mijn tijd.

    Bedankt voor dit boeiende zelfonderzoek! Groet, Richard

  5. Nee, nog geen fatique. Ik begin wel steeds beter te bepalen wat ik waar doen en waarom. Facebook dient een ander doel voor mij dan Twitter. De een is veel persoonlijker, de ander heeft meer te maken met mijn passie n professie.

    Sterker nog, ik begin er steeds warmer voor te lopen, omdat ik ontdek wat er allemaal mogelijk is. De natuur van sociale netwerken spreken me erg aan: weggeven, om niets. Dat is iets nieuws, wat volgens mij heel veel verandert. Wel wordt ik selectiever in wat toegevoegde waarde heeft en niet. Jouw blog volg ik graag, Paul.

  6. 1.
    Ja, ik word er wel eens moe van, maar geef dan mezelf de schuld en niet de social media. Het is en blijft wel een lastige balans. Enerzijds heeft het mijn blikveld en netwerk verruimt, anderzijds ‘moet’ je jezelf dan ook een beetje verplichten je contacten bij te houden. Ik blog ook en voor de hobby (en het zakcentje) doe ik op amateurniveau wat aan grafisch ontwerp. Ik wil dus graag gezien en gelezen worden. Als je dan nergens op reageert, kun je er niet vanuit gaan dat je zelf veel reactie krijgt. Het is dus eigenlijk een kwestie van zelf genereren. Daarin moet je dan ook nog weer creatief zijn, want je moet voor anderen niet vervelend worden. Toon en inhoud moeten dus aansprekend zijn. Dat vind ik vooral wel een leuke uitdaging. Het houdt het spannend. Door mijn facebookpagina (Relea Design) krijg ik meer vragen om iets te ontwerpen en ook twitter leverde me al wat op. Ik verdien er dus gewoon aan ;-)! Maar vraag me niet om dat om te rekenen naar uurloon…

    2,
    Ik heb geen bezwaar tegen reclame, maar laat m’n timeline ook niet vollopen met onzin. Volgens mij kan ik dat zo klein houden of zo groot maken als ik zelf wil. Dat bevalt me wel.

    3.
    Zie 1. Een retweet gaat naar je volgers. Als ze je zat zijn, raak je ze kwijt. Weer zoeken naar balans. Bij prijsvragen acht ik mezelf altijd bij voorbaat al kansloos. Daardoor is het in mijn ogen een eenzijdige transactie en dus doe ik er zelden tot nooit aan mee.

  7. Dank voor jullie reacties, vrienden! Ik herken veel in wat jullie zeggen.
    Sociale media zijn net als het gewone leven: je moet je niet te druk maken en af en toe even lekker afstand nemen van de hele boel. Moeheid is er bij mij soms wel – maar dat heeft te maken met het feit dat ik in heel veel zaken geïnteresseerd ben en denk dat alles wat geschreven is ook gelezen moet worden en dat elke stem die roept om aandacht ook mijn attentie verdient. En dat gaat niet – je wordt er op het laatst een beetje maf en moe van.
    Een twitterpauze is goed, al mis ik de gezellige contacten wel. Ik merkte alleen dat ik wel erg vaak ging checken wat er nu weer gezegd werd en omdat ik zelf ook nogal mededeelzaam ben heb ik steeds de neiging iets door te geven of te reageren op wat anderen melden.
    Weet je wanneer ik graag even wilde twitteren? Toen ik bij de afscheidswedstrijd van Edwin van de Sar zat en zat te genieten van al die fantastische voetballers en die supersfeer in de Arena. Maar ja, je moet erbij geweest zijn om het echt te kunnen begrijpen.
    Om mijn eigen tweede vraag te beantwoorden: ik heb geen moeite met informatieve twitter accounts van bedrijven en instellingen, maar ik vind het leuker om toch met mensen te communiceren. Organisaties gaan vaak boodschappen de wereld inslingeren op een ouderwetse, eenrichtingsverkeer-manier. Sociale media zijn toch vooral bedoeld voor individuen die iets van zichzelf prijs willen geven en die ook belangstelling hebben voor het wel en wee van anderen. Interactie! Dus, ik volg maar beperkt accounts van organisaties / bedrijven.
    Dan vraag 3. Ik doe niet mee aan retweets voor prijzen en stoor me aan tweets die zelf vragen om retweets ‘omdat mijn baas niet in de kracht van Twitter gelooft’. Dan gaat je baas lekker patiencen en mahjongen en laat hij zich vooral ver van Twitter houden! Ik word wat moe van mensen die ons – tweeps – moeten laten weten hoe onzinnig Twitter is. Ik vind met een hengel bij een sloot zitten onzinnig. Met een verrekijker en een notitieblokje bij een landingsbaan zitten vind ik evenmin inspirerend. Maar er zijn kennelijk mensen die er plezier aan beleven en laten zij vooral doen wat ze willen. Maar ik dwaal af. Ik retweet vooral als ik een opmerking van iemand bijzonder, leuk of belangwekkend vind. Ook retweet ik wel om iemand een plezier te doen, bijvoorbeeld als iemand op zoek is naar werk of iets goeds voor een ander wil doen. Verder wil ik mijn twitteraccount niet gebruiken om allerlei plannetjes en ideetjes aan te duwen (ik zeg dus ook wel eens nee tegen verzoeken om iets te retweeten…) want ik wil mijn volgers niet irriteren.

    En een paar weken stilte van mijn kant moet toch ook weldadig zijn op Twitter. Anyway, bedankt voor jullie reacties. Ze zijn ook leerzaam voor mijn collega’s bij Ark Media die zich afvragen hoe zij het bedrijfstwitteraccount wel/niet zullen inzetten. Ik groet u allen!

  8. De sleutel bij gebruik van sociale media is dat je waarde toevoegt voor anderen. Regelmatig afstand nemen is altijd verstandig.

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s