Een plaats waar alles goed is

Jaren geleden zag ik een filmpje waarin Bram Vermeulen vertelde over een ervaring die ik direct herkende. Hij zei dat er momenten in je leven zijn dat je om je heen kijkt en tevreden concludeert: “Zo moet het eigenlijk altijd zijn, zo klopt het…”

Helaas worden die momenten in de praktijk van het leven ruw onderbroken door minder aangename ervaringen. Narigheid komt vanzelf, al zijn er, vreemd genoeg, ook mensen die ellende niet uit de weg gaan maar juist opzoeken. Rust en schoonheid zijn ook bijna overal te vinden, maar te vaak nemen we dat niet meer bewust waar. Stop and smell the roses, zeggen ze in Engeland.

Ik ben blij dat ik nu een paar jaar bezig ben met fotograferen (vandaag ga ik eindelijk beginnen aan mijn eerste fotocursus!) en dat het me soms lukt om iets vast te leggen van de rust en schoonheid die ik heb opgezocht en waar ik bewust bij het stilgestaan. Rust en schoonheid, een wereld die te vertrouwen is, een beeld dat je raakt, ontroert of even laat pauzeren. Een vredig gevoel op onbedorven terrein.

Kennelijk kun je zo in het vuil leven dat je het niet meer opmerkt

Mensen die mij hier op Vrijspraak volgen weten wel dat ik dit jaar een week in Ethiopië ben geweest. Ook daar maakte ik foto’s (héél veel foto’s…) maar dat had te maken met het feit dat ik mezelf en anderen eraan wil helpen herinneren dat er plekken op de wereld zijn waar het leven veel harder, wreder en moeilijker is dan in deze laaggelegen, drassige rivierendelta bij de Noordzee. Mijn grootste desillusie was dat Afrika – althans het deel waar ik was – geen onbedorven continent meer is. Ik had een te romantische voorstelling van ongerepte natuur en adembenemende landschappen vol wilde dieren. En zeker, ik heb prachtige landschappen gezien, mooie kleine en grote mensen ook, maar langs de weg zag ik vooral het plastic, het afval, de zooi en veel uitzichtloze armoede en ellende. Om moedeloos van te worden. Kennelijk kun je zo in het vuil leven dat je het niet meer opmerkt. Waarschijnlijker is het dat mensen gewoon apathisch geworden zijn en dat zwerfvuil nou niet bepaald hun grootste probleem is. Maar toch, wat jammer van zo’n land en wat zonde van al die mensen…

Een landschap van groen en blauw, een wereld die nog klopt

En dan ga je met je vrouw en dochters in augustus twee weken naar Duitsland. Er zijn weinig plaatsen op de wereld (voor zover ik het heb gezien!) die beter aangeharkt en opgepoetst zijn dan het land van onze Oosterburen. Soms vond ik het er te schoon, te geverfd, te zoet en te saai. En dan was het fijn om de auto in de berm te zetten van een stille landweg. Even uitstappen en rustig om je heen kijken. Vrijwel geen ander verkeer, hoorbare stilte (ik weet dat dit vreemd klinkt) en met een beetje geluk een horizon die niet verpest is door hoogspanningskabels en windmolens.

Deze foto laat een beeld zien dat we snel kwijtraken. Een landschap van groen en blauw, een wereld die nog klopt. Ik weet wel, ook dit is cultuurlandschap waar mensen hun sporen hebben nagelaten. Maar ik werd toch erg stil en rustig in deze omgeving. Herken of mis je die ervaring?

4 gedachten over “Een plaats waar alles goed is

  1. Wat heb je dat allemaal mooi verwoord.Ik ken dat gevoel van stilte,rust en onbezoedeldheid maar het wordt zo zeldzaam dat je er de moed zou bij verliezen..
    En al die rotzooi op straten en in het landschap maakt me vaak boos.Ik woon naast een schilderswinkel ..die er gebouwd werd toen ik er al woonde.Bij het binnengaan gooien de mensen hun sigaretten peuken voor mijn deur en bij het buitengaan hun rekening.Ik heb een plant aan de voordeur staan dart komen drinkbusjes van frisdranken in de terecht en laatst een vuile pamper..we moeten dringend heel onze maatschappij terug gaan opvoeden

  2. Duitsland is een land waar je over prachtige paadjes, dwars door de bossen kunt lopen, zonder urenlang iemand tegen te komen. Op sommige plekken dan natuurlijk. Prachtige natuur, de stilte vol rustgevende geluiden, de zon, de bladeren, de vogels. En heel vaak van die leuke, snelstromende riviertjes. Dat is werkelijk stilte en rust zoals het zou moeten zijn. Maar toch heb je in België, en zelfs in Nederland, ook nog genoeg van die stille, rustige plekjes om te wandelen, of gewoon stil te zitten, aan het water. Om innerlijk tot rust te komen. Tot jezelf in te keren.
    Ik heb dat regelmatig nodig. Kan het ook iedereen aanraden. Goed voor de beweging. Om je hoofd leeg te maken. Om te luisteren naar de stilte. Op adem te komen. Even met God te praten, zelfs naar Hem te luisteren …

  3. De rust en schoonheid waar je het over hebt, kom ik gek genoeg het meest tegen laat in de avond. Echt als in “de stilte die neerdaalt”. I’m weird, I know ;-). Hoe dan ook: stilstand is absoluut geen achteruitgang.

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s