Fotograferen kun je leren… Hoop ik!

Een week geleden ben ik begonnen aan een fotografiecursus bij Pier K in Hoofddorp. Ik ben nu al een tijdje de gelukkige bezitter van een spiegelreflexcamera (Nikon D3000 met Tamron lens 18-270mm), maar ik schiet vrijwel altijd alles op de automatische stand (d.w.z. met de ingebouwde flitser uitgeschakeld, want die flitser werkt niet goed met zo’n toeter van een lens). Ik heb wel een losse flitser gekocht (Nikon speedlight SB-600) maar goede foto’s maken met flits is nog niet zo gemakkelijk als het lijkt. Ik wil graag weten wat ik met mijn camera kan doen en hoop op den duur betere foto’s te kunnen maken. 

OPNIEUW EEN BEGINNELING

Tijdens de eerste les is ons uitgelegd wat diafragma en sluitertijden zijn en er is verteld over ISO-waarden. Ook scherptediepte kwam aan de orde (of dieptescherpte, zoals onze zuiderburen zeggen).  Ik maak deel uit van een groep van zo’n 10 cursisten die allemaal een vergelijkbaar verhaal hebben – wel enthousiast bezig met fotograferen, maar nooit echt the basics uitgelegd gekregen. Het lijkt me leuk om te zien hoe anderen met hun hobby omgaan en wat we van elkaar kunnen leren. Ik moet zelf denken aan mijn eerste typelessen (heel erg lang geleden) toen ik mezelf moest afleren om met twee vingers te typen om vanaf de eerste les opnieuw te beginnen aan een cursus blind typen. Op een mechanische typemachine, mind you. Ja, zo oud ben ik. Maar ik kan nog steeds met tien vingers typen en ik ben nooit meer teruggevallen op mijn oude, zelf aangeleerde 2-vinger type ‘systeem’.

BEST AARDIGE FOTO’S

Ik merkte dat de cursisten soms met enige schroom zeiden dat ze ‘best aardige foto’s gemaakt hebben’ maar dat ze graag beter willen worden. Dat geldt voor mij ook. Ik ben nog niet zo heel erg lang met fotografie bezig, vrijwel alle foto’s van onze kinderen (toen ze nog klein waren) zijn door mijn vrouw gemaakt. Achteraf vind ik dat jammer, want ik had heel graag mooie foto’s van hen willen maken. Maar goed, dat kan nog steeds… en misschien moet ik nu geduldig wachten op kleinkinderen?

GREAT SHOT

Een andere liefhebberij, het bloggen, heeft mijn fotografiehobby gestimuleerd. Ik wilde namelijk niet steeds een plaatje van Google pikken maar mijn teksten met eigen beeldmateriaal illustreren. Ik ben ook eens begonnen aan deelname aan een foto-community, maar dat ging me te veel tijd kosten. Het is leuk om comments te krijgen, maar dan is het wel zo gezellig om ook de foto’s van anderen te bekijken en zinvol te becommentariëren. Vaak krijg je dan zoiets: ‘Wow. Great shot!’ als comment. Dat is leuk, maar je leert er niet zo heel veel van… Andere – verder gevorderde fotografen – komen met allerlei technische tips waar ik niets mee kan zolang ik dat jargon niet begrijp. En ik moet bekennen: ik heb weinig gevoel voor techniek, ik weet gewoon wat ik mooi vind en met anderen wil delen. Hier staan wat linkjes die verwijzen naar mijn fotoblogs.

UITWERKING EERSTE OPDRACHT

Als je hier kijkt kun je mijn huiswerk zien voor komende zaterdag. Je ziet een serie foto’s die genomen zijn met verschillende diafragma’s. De lens is op Manual Focus gezet (handmatig scherpstellen) en ik had de opdracht om buiten twee serie foto’s te maken van ’n rij achter elkaar staande dingen (fietsenstalling, boodschappenkarretjes…). Ik koos voor een eenvoudig hekje met een rode stip die ik mooi als focuspunt kon gebruiken. De foto’s zijn gisteren gemaakt. De zoomlens heb ik op ca. 50 (zoomafstand/brandpunt) gezet, het diafragma begint dan pas bij f 3,5

UITWERKING TWEEDE OPDRACHT

De tweede opdracht voerde ik aan het eind van deze middag uit. Hierbij gaat het om het gebruiken van verschillende sluitertijden. Ik moest 1 onderwerp nemen, buiten, van bewegende mensen of dingen. Eerst moest ik een foto maken op statief, stand P, niet meebewegen met het onderwerp. Handmatig scherpstellen en noteren welke sluitertijd de camera kiest.

Ik moest 2 series maken (8-10) foto’s met diafragma vast op f1.4/3.5 (ik koos 3,5 vanwege mijn zoomlens) en een serie met diafragma vast op f16/22 (ik koos voor 22). Daarbij verschillende sluitertijden gebruiken. Vast punt, op statief, niet meebewegen.

Daarna dezelfde opdracht, maar dan met de camera in de hand en meebewegend met het onderwerp. Het is de bedoeling om halverwege de beweging af te drukken (als het onderwerp het dichtst bij is) en daarna de beweging af te maken.

Het resultaat van dit zgn. sluitertijdenonderzoek kun je hier zien. Ik heb meer foto’s gemaakt dan gevraagd is, want ik vind het lastig om de juiste keuzes te maken. De foto’s worden nu ongecorrigeerd afgedrukt bij een vakfotograaf (Foto Gans, Hoofddorp).

Voor de tweede opdracht heb ik mijn zoomlens vastgezet op de uitgangspositie – ik heb dus niet ingezoomd. Hierdoor zijn mijn bewegende onderwerpen (auto’s die voorbijrijden) wat ver weg. Achteraf bezien had ik beter een onderwerp dichterbij kunnen fotograferen, denk ik. Maar ik wilde ook weer niet te dicht langs de weg gaan staan, want dan zou ik het wel eens aan de stok kunnen krijgen met chauffeurs die het niet leuk vinden gefotografeerd te worden 😉

Nou ja, ik weet niet of er veel mensen zijn die dit allemaal gaan zitten lezen, maar als je tot hier gekomen bent en ook nog snapt waar ik het over heb, dan bedank ik je zeer. Leuk ook om de reacties op Twitter te zien nadat ik publiek maakte dat ik aan een basiscursus fotografie begonnen ben:

Een gedachte over “Fotograferen kun je leren… Hoop ik!

  1. Hoe was het ook alweer…

    onbewust onbekwaam
    bewust onbekwaam
    bewust bekwaam
    onbewust bekwaam

    Leuk om je vorderingen te horen ;0)

    Zelf erg tevreden met kiekjes (= onbewust onbekwaam ;0))

Zeg iets terug op Vrijspraak

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s